Η Μωβ Κιμωλία είναι μαθήτρια σε Δημόσιο Σχολείο. Της αρέσει να ρωτάει, να διαφωνεί, να εκφράζεται, να διασκεδάζει, να κάνει λάθη, να ξανακάνει. Επομένως, αγαπά το σχολείο της, γιατί πού αλλού μπορεί να τα κάνει όλα αυτά σε μια μέρα; Συνηθίζει να λέει: «Δεν ξέρω αν κάτι με ενδιαφέρει, προτού το κατανοήσω». Έτσι, περιδιαβαίνει εντός και εκτός σχολικής ύλης. Επειδή, όμως, είναι λίγο τεμπέλα, ό,τι θέλει να πει, βάζει εμένα να το γράψω. Βάνα Δουληγέρη
Λίστα άρθρων του συγγραφέα
Ιαν 25 2016
“Ελένη Ευριπίδη”, Εθνικό Θέατρο 1977
Ιαν 24 2016
«Λαμπρό αστέρι», Τζων Κητς
“Λαμπρό μου αστέρι, σταθερός να ήμουν σαν και σένα, Όχι- μόνο σπιθόφωτος, τρεμάμενος τη νύχτα Ψηλά, με μάτια ορθάνοιχτα, αιώνια κοιτάζω, Σαν τον υπόνομο, άγρυπνο της Φύσης ερημίτη, Ωκνά, αργοσάλευτα νερά στο ιερό τους έργο Γύρω στη γη τα’ ανθρώπινα ακρογιάλια εξαγνίζουν. Ή να θωρώ το μαλακό φρεσκοπεσμένο χιόνι, Που στρώνει λευκοπούπουλα σε βάλτους κι …
Ιαν 24 2016
“Λεξικό συνωνύμων Πέτρου Βλαστού”
Ιαν 23 2016
Ένα ισπανικό τραγούδι μόνο με ελληνικές λέξεις!
Ιαν 21 2016
“VIEW MASTER”
VIEW MASTER Σε συλλογίζομαι με χάρη -δεν μπορείς να πεις- σαν παιχνίδι παλιό που δεν πωλείται πια και φυσικά δεν αγοράζεται που δεν θα βρεις στην ερημιά μιας συλλογής ούτε στην προθήκη μιας εξομολόγησης που, ξέρω, το έχω στη σοφίτα μου και δεν το χαραμίζω στο σαλόνι και ησυχάζω που τόσα χρόνια δεν …
Ιαν 20 2016
“Το γάντι”, ένα παραδοσιακό ουκρανικό παραμύθι του 1951
Μια μέρα, ένας ηλικιωμένος κύριος περπατούσε στο χιονισμένο δάσος με το σκύλο του. Δίχως να το καταλάβει του έπεσε από την τσέπη το ένα του γάντι. Ήταν ένα χειροποίητο, πέτσινο γάντι, με κόκκινη φόδρα, από εκείνα που το χέρι έμπαινε ολόκληρο μέσα κι όχι δάχτυλο δάχτυλο. Μα δεν το ‘δε κι ο σκύλος του …







