Η Μωβ Κιμωλία είναι μαθήτρια σε Δημόσιο Σχολείο. Της αρέσει να ρωτάει, να διαφωνεί, να εκφράζεται, να διασκεδάζει, να κάνει λάθη, να ξανακάνει. Επομένως, αγαπά το σχολείο της, γιατί πού αλλού μπορεί να τα κάνει όλα αυτά σε μια μέρα; Συνηθίζει να λέει: «Δεν ξέρω αν κάτι με ενδιαφέρει, προτού το κατανοήσω». Έτσι, περιδιαβαίνει εντός και εκτός σχολικής ύλης. Επειδή, όμως, είναι λίγο τεμπέλα, ό,τι θέλει να πει, βάζει εμένα να το γράψω. Βάνα Δουληγέρη
Βασιλική Δουληγέρη
Αθήνα, Ελλάδα
Λίστα άρθρων του συγγραφέα
Δεκ 12 2017
«Όλοι εμείς που γράφουμε στίχους», Αγνώστω ανθρώπω, Κώστας Μόντης
Έργο: Frank Morrison Όλοι εμείς που γράφουμε στίχους, όλοι εμείς το διαμπερές τραύμα της Γης, λευκοί και μαύροι και κίτρινοι, «ανεπτυγμένοι» κι «υπανάπτυκτοι», πλούσιοι και φτωχοί, που τους γράφουμε απάνω στο χιόνι, που τους γράφουμε απάνω στην άμμο, απάνω στον ήλιο, απάνω στη βροχή, απάνω στο πεζοδρόμιο, απάνω στους χαρταετούς της καρδιάς μας, απάνω στα …
Δεκ 07 2017
Οι έρωτες του Δία και τα παιδιά του
Δεκ 05 2017
Το γενεαλογικό δέντρο του Οδυσσέα
Δεκ 05 2017
Ταξίδι νυχτερινό, Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ,
Ξαναμπαίνω στ’ όνειρο σαν σ’ ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι. Καπνοί στο βουνό∙ σκέφτομαι: «Θα καίνε τα σκουπίδια» μα πάλι υπάρχει μια υποψία μάγισσας με κύκλους. Ό,τι γίνεται έχει ήδη γίνει γι’ αυτό η πραγματικότητα μπορεί και μεταμορφώνεται… Ξαναμπαίνω στ’ όνειρο σαν σ’ ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι. Καπνοί στο βουνό∙ σκέφτομαι: «Θα καίνε τα σκουπίδια» μα πάλι υπάρχει …
