Βασιλική Δουληγέρη

Αθήνα, Ελλάδα

Η Μωβ Κιμωλία είναι μαθήτρια σε Δημόσιο Σχολείο. Της αρέσει να ρωτάει, να διαφωνεί, να εκφράζεται, να διασκεδάζει, να κάνει λάθη, να ξανακάνει. Επομένως, αγαπά το σχολείο της, γιατί πού αλλού μπορεί να τα κάνει όλα αυτά σε μια μέρα; Συνηθίζει να λέει: «Δεν ξέρω αν κάτι με ενδιαφέρει, προτού το κατανοήσω». Έτσι, περιδιαβαίνει εντός και εκτός σχολικής ύλης. Επειδή, όμως, είναι λίγο τεμπέλα, ό,τι θέλει να πει, βάζει εμένα να το γράψω. Βάνα Δουληγέρη

Λίστα άρθρων του συγγραφέα

Πολεμικό Μουσείο

Ξεκίνα την επίσκεψη στο Πολεμικό Μουσείο πατώντας εδώ

Φιλί στον πάγο, Κωστής Γκιμοσούλης

Ξυπνάω την παγωμένη νεράιδα  με καυτό φιλί. Δεν είμαι όμως πρίγκιπας. Είμαι το κόκκινο βιολί που επιμένει μέσα στον αδιάφορο αέρα. 

Kaλό κaλοκaίρι!

Η άνοδος και η πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας 1300-1923

Ένας “ξένος” παρουσιάζει την ελληνική γλώσσα.

Ο Παχύς και ο Αδὐνατος, Άντον Π. Τσέχωφ

Απαντήσεις στις ερωτήσεις του σχολικού βιβλίου Ο σιδηροδρομικός σταθμός του Τσάρου Νικολάου 1.     Ποια είναι η κοινωνική θέση καθενός από τους δύο παλιούς συμμαθητές και ποια στοιχεία την αποκαλύπτουν;       Όπως μας πληροφορούν οι ήρωες, ο Μίσια είναι μυστικός σύμβουλος και  διαθέτει ήδη δύο παράσημα για την προσφορά του στην υπηρεσία και ο Πορφύρης είναι …

Συνέχεια ανάγνωσης

Γιάννης Βαρβέρης

  Ο ποιητής Γιάννης Βαρβέρης απαγγέλλει το ποίημα: ” Είμαστε άνθρωποι πικραμένοι”

Μάταιος Πόνος, Παναγιώτης Μπενέας

  ΜΑΤΑΙΟΣ ΠΟΝΟΣ   Με εξέθεσες, κραυγή.  Ποιον, εμένα που για είκοσι και βάλε χρόνια    σε ανέθρεφα με διαλεχτά εδέσματα σιωπής να δυναμώσεις κάθε βράδυ έσφιγγα τα δόντια των δακρύων κι άφεγγη σε οδηγούσα στο κρυφό σχολειό της καταπνίξεως Ιώβ αναγορεύτηκα κατά την εφηβεία σου ανδρείως υπομένοντας τις αλλεπάλληλες απόπειρες εξωτερίκευσής σου. Κι όταν …

Συνέχεια ανάγνωσης

Η κρεβατοκάμαρα του Βανγκ Γκονγκ

Περιηγηθείτε πατώντας  εδώ.

«Νοσοκομείο Ερυθρού Σταυρού», Μιχάλης Γκανάς

«Τα χέρια σου τα κέρινα/ η Παναγιά εκράτει. Χιόνιζε στα σεντόνια σου/ και σ’ όλο το κρεβάτι. Η κόκκινη λιανή γραμμή/ του πλαστικού σωλήνα από τη φανερή πληγή/ σαν το ποταμάκι εκίνα. Κι έφευγαν απ’ τα μάτια σου/ σκιαγμένα τα τρυγόνια και μ’ έφερναν σ’ άλλους καιρούς/ και στα μικρά μου χρόνια. Μικρά πολύ πικρά …

Συνέχεια ανάγνωσης

Φόρτωση περισσότερων

This site is protected by wp-copyrightpro.com