Η Μωβ Κιμωλία είναι μαθήτρια σε Δημόσιο Σχολείο. Της αρέσει να ρωτάει, να διαφωνεί, να εκφράζεται, να διασκεδάζει, να κάνει λάθη, να ξανακάνει. Επομένως, αγαπά το σχολείο της, γιατί πού αλλού μπορεί να τα κάνει όλα αυτά σε μια μέρα; Συνηθίζει να λέει: «Δεν ξέρω αν κάτι με ενδιαφέρει, προτού το κατανοήσω». Έτσι, περιδιαβαίνει εντός και εκτός σχολικής ύλης. Επειδή, όμως, είναι λίγο τεμπέλα, ό,τι θέλει να πει, βάζει εμένα να το γράψω. Βάνα Δουληγέρη
Βασιλική Δουληγέρη
Αθήνα, Ελλάδα
Λίστα άρθρων του συγγραφέα
Ιούλ 21 2021
Ορέστης, Γιάννης Ρίτσος
Ακόμη και τ’ ανθοδοχεία του σπιτιού λες κι αντιτάσσουν στους ολολυγμούς της μια κίνηση επιείκειας λίγων ευαίσθητων τριαντάφυλλων με χάρη τοποθετημένων απ’ το χέρι της μητέρας εκεί, στη σκαλιστή κονσόλα, μπροστά στο μεγάλο, πατρογονικό καθρέφτη, σ’ ένα φέγγος διπλό, από ανταύγεια σ’ ανταύγεια, υδάτινο, — το αναθυμάμαι από τα παιδικά μου χρόνια —αυτό μου μένει …
Ιούλ 21 2021
Το σημειωματάριο, Αζίζ Νεσίν
ΤΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑΡΙΟ ΒΡΗΚΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ, κάτω απ’ το τραπέζι, ένα σημειωματάριο. Ρώτησα τους σπιτικούς μην ήταν δικό τους. Δεν ανήκε σε κανέναν. Ήταν ένα όμορφο και κομψό σημειωματάριο με μπλε εξώφυλλο και χρυσά γράμματα. Άρχισα να το ξεφυλλίζω, για να καταλάβω ποιανού ήταν. Ξαφνιάστηκα κιόλας απ’ το κοίταγμα της πρώτης σελίδας. Ήταν γραμμένο τ’ …
Ιούλ 20 2021
Σοβαρὰ κάποια, Ανδρέας Λασκαράτος
Προσωπογραφία κυρίας με ψάρι στη γυάλα, Γεράσιμος Πιτζαμάνος Σοβαρὰ κάποια Εἰκώνα ἀγαπητὴ τῆς γυναικός μου, Τώρα ἔλα καν᾿ ἐσὺ στὴ συντροφιά μου. Κατοίκα πάντα μέσα στὴν καρδιά μου, Καὶ φύλαμε ὂχ τσὴ πλάνεσες τοῦ κόσμου. Ἐσὺ γιὰ ῾μὲ Προστάτης Ἄγγελός μου, Ἄμεμπτα φύλαε τὰ πατήματά μου Καὶ προτοῦ σκοτισθοῦν᾿ τὰ λογικά μου, Πρόλαβε, τρέξε …
Ιούλ 20 2021
Ρόδα αειθαλή, Τίτος Πατρίκιος
ΡΟΔΑ ΑΕΙΘΑΛΗ Ἡ ὀμορφιὰ τῶν γυναικῶν ποὺ ἄλλαξαν τὴ ζωή μας βαθύτερα κι ἀπὸ ἑκατὸ ἐπαναστάσεις δὲν χάνεται, δὲν σβήνει μὲ τὰ χρόνια ὅσο κι ἂν φθείρονται οἱ φυσιογνωμίες ὅσο κι ἂν ἀλλοιώνονται τὰ σώματα. Μένει στὶς ἐπιθυμίες ποὺ κάποτε προκάλεσαν στὰ λόγια ποὺ ἔφτασαν ἔστω ἀργὰ στὴν ἐξερεύνηση δίχως ἀσφάλεια τῆς σάρκας στὰ …
Ιούλ 19 2021
Σημείο αναγνωρίσεως, Κική Δημουλά
Σημείο αναγνωρίσεως Άγαλμα γυναίκας με δεμένα τα χέρια Όλοι σε λένε κατευθείαν άγαλμα, εγώ σε προσφωνώ γυναίκα κατευθείαν. Στολίζεις κάποιο πάρκο. Από μακριά εξαπατάς. Θαρρεί κανείς πως έχεις ελαφρά ανακαθίσει να θυμηθείς ένα ωραίο όνειρο που είδες, πως παίρνεις φόρα να το ζήσεις. Από κοντά ξεκαθαρίζει τ’ όνειρο: δεμένα είναι πισθάγκωνα τα χέρια σου μ’ …
Ιούλ 18 2021
Ακόμα Ανατέλλω, Μάγια Αγγέλου
For the Women’s House, Faith Ringgold, 1971 Ακόμα Ανατέλλω Μπορείτε να με γράψετε στην Ιστορία Με τα πικρά, στρεβλά σας ψέματα Μπορείτε να με σύρετε στην ίδια τη βρωμιά Αλλά ακόμα, σαν τη σκόνη, θ’ ανεβαίνω ψηλά. Σας αναστατώνει η ευφορία μου; Γιατί με περιβάλλετε με σκοτάδι; Μήπως γιατί περπατώ σαν να κατέχω πετρελαιοπηγές …
Ιούλ 18 2021
Υπό προϋποθέσεις, Αλέξανδρος Καλλέργης
Ιούλ 18 2021
Τα καλά κορίτσια
L’Escrimeuse, Jean Béraud Τα καλά κορίτσια Τα καλά κορίτσια μένουν σε νοικιασμένο σπίτι Ξοδεύουν μέχρι και την τελευταία τους δεκάρα ν΄ αγοράσουν φτερούγες, πτερύγια ή μπουκάλες οξυγόνου Αλλά πληρώνουν το νοίκι α-νε-λλι-πώς Τα καλά κορίτσια φοβούνται όταν νυχτώνει Και το λένε Κρατάνε πάντα ένα φωτάκι ανοιχτό συνήθως ζωγραφισμένο (για να το πάρουν μαζί …
Ιούλ 18 2021
ΜΗ * ΜΝΗ *, Μαριάννα Πλιάκου
Warrior Queen, Titti Garelli ΜΗ * ΜΝΗ * Συχνά λέω την ιστορία αυτή. Είμαστε δημοτικό, καλοκαίρι, και παίζουμε εξερεύνηση. Μπαίνουμε στο ερείπιο, που περιμένει να πεθάνει (αργότερα ένας κληρονόμος θα του κάνει την χάρη και θα το σκοτώσει). Περνάμε το τροπικό δάσος. Σκαρφαλώνουμε τον τοίχο και μπαίνουμε στο κομματιασμένο δωμάτιο. Στις ενενήντα μοίρες, ο ουρανός. …
Ιούλ 17 2021
Το φως περνά απ’ το κόσκινο των νεφών… – Ρομπέρτο Χουαρός
Το φως περνά απ’ το κόσκινο των νεφών… Το φως περνά απ’ το κόσκινο των νεφών, των δέντρων, του αέρα και σωμάτων άλλων, μα περισσότερο ακόμα απ’ αυτό της σκέψης. Απ’ την αρχή το πρόγραμμα της μέρας δημιουργεί μετουσιώνοντας το πρωινό σε πρωτόκολλο αναμνήσεων. Πολλά φώτα έχει το φως και μέρες πολλές η μέρα, όπως …
