Κατηγορία: Ποίηση σε περίπτωση κακοκαιρίας

  Το κλεμμένο φιλί, Jean Honor Fragonard, 1788   Φιλί, ρόδο εκατόφυλλο μες των χαδιών τον κήπο τραγούδι επάνω στων δοντιών την πάλλευκη γραμμή, τραγούδι που ο Έρωτας θροεί και ψιθυρίζει με της καρδιάς τους κραδασμούς, μ’ ενός Αρχάγγελου φιλί   Τρυφερό, ηχηρό φιλί, θείος ο στεναγμός σου ω ηδονή ασύγκριτη, ω μέθη θεϊκή χαίρε! …

Συνέχεια ανάγνωσης

ΤΑ ΡΗΜΑΔΙΑ Φωτογραφία: Π. Καρβουνιάρης, Χειμωνιάτικη Κίμωλος Τα ρημάδια   Τι μένει τώρα να πούμε, τι μένει να κάνουμε. Σ’ αυτά τα άθλια σπίτια που κυλάμε τις μέρες μας. Ξαναζώντας το ναυάγιο της φωτιάς.  Ακούγοντας, πάλι, στις πλάκες τα προδομένα της βήματα.Μέρες και νύχτες αγρύπνιας και μοναξιάς. Κόβοντας αποκόμματα εφημερίδων Κολλώντας πλάι πλάι απρόοπτους θανάτους. …

Συνέχεια ανάγνωσης

Thurston Hopkins, Street Games, 1954 Δεν είχα ποτέ μου ένα κόκκινο μπαλόνι Όταν ήμουν παιδί στη γειτονιά μου Σε αυτές τις επαρχίες που τίποτα δεν κινείται Όλα μου τα μπαλόνια ήταν σκασμένα Δεν έκανα ποτέ πραγματικές διακοπές Μόνος, πρόσωπο με πρόσωπο με τη θάλασσα Όταν ο ρυθμός δίνει ρυθμό στην καρδιά Και οι γλάροι κολυμπούν …

Συνέχεια ανάγνωσης

“Τοῦ χρόνου ἀνάγλυφη εἰκόνα” Δὲν ὀνειρεύτηκα ποτὲ τὸ χρόνο Καὶ τὴ συντροφιά του Μήτε τὴν ἀπουσία τοῦ ὀσφράνθηκα ποτὲ Σὲ κάποιο ἐλάχιστο ἡδονικό μου ὕπνο                                                             (Γ. Σαραντάρης) “Θεραπευτική Αγωγή” Ο χρόνος είναι γενικός. Δεν μπορούμε να εντοπίζουμε τα οράματα. Δεν μπορούμε να μοιράζουμε τις αστραπές απ’ τα κλωστήρια τ’ ουρανού με δόσεις… Ο χρόνος …

Συνέχεια ανάγνωσης

  Σε διαιωνίσαμε Μητέρα θα μου μηνύσουν αύριο τα παιδιά μου: δώσαμε στα παιδιά μας τ’ Όνομά σου. Άγνωστους προμηθεύουνε στο Άγνωστο τα Ονόματα. Δεν ξέρει τίποτα για μένα το Όνομά μου. Το σώμα μου, για κάθε χωριστή στιγμή που το επαλήθευε, φορούσε κι άλλο όνομα, αστραφτερά και κοφτερά καινούργιο. Και την ψυχή μου άλλο …

Συνέχεια ανάγνωσης

Artist: Victoria Kalaichi Να συγκρατείς τη λέξη…   Να συγκρατείς τη λέξη μια στιγμή πριν τα χείλη, μια στιγμή πριν την από κοινού αδηφαγία, μια στιγμή πριν την καρδιά του άλλου, ώστε να υπάρχει τουλάχιστον ένα πουλί που κάθε φωλιά να του είναι περιττή. Η μοίρα είναι αέρινη. Οι πυξίδες δείχνουν ένα μόνο προορισμό κάθε …

Συνέχεια ανάγνωσης

Christmas Kew gardens London. Photo Αmy Μoorea Και πάλι λες δεν είναι δυνατό όλες αυτές οι ευχές να ψεύδονται και πάλι λες δεν είναι δυνατή τέτοια πανταχόθεν σύμπτωση, δεν είναι δυνατή τέτοια πανταχόθεν συμπαιγνία.

Ξέρω πως είσαι μέσα μου κι ωστόσο θαρρώ πως απ’ τον έξω κόσμο θα ‘ρθεις Ακούω τα βήματά σου να πλησιάζουν από τα βάθη μακρινού διαδρόμου Άλλοτε λυπημένα με κοιτάς μέσ’ απ’ το φως φανταστικής οθόνης μου δείχνεις ένα πέτρινο πηγάδι κι ένα παιδί στο φιλιατρό να κλαίει Κάποτε σκοτεινιάζεις και γεμίζεις τον ύπνο μου …

Συνέχεια ανάγνωσης

Γλυπτό του Xavier Veilhan ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΛΙΟΥ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥ    Στεκόμουν πάνω σ’ ένα λόφο κι είδα το Παλιό να πλησιάζει, μα έρχονταν σα Νέο. Σερνόταν πάνω σε καινούργια δεκανίκια που κανένας δεν είχε ξαναδεί και βρωμούσε νέες μυρωδιές σαπίλας που κανείς δεν είχε πριν ξαναμυρίσει. Η πέτρα που πέρασε κατρακυλώντας ήταν η νεώτερη εφεύρεση και …

Συνέχεια ανάγνωσης