Κατηγορία: Ποίηση σε περίπτωση κακοκαιρίας

 Μικρό κορίτσι στη μπλε πολυθρόνα,  Μαίρη Στίβενσον Κάσατ Με το πρόσωπο κολλημένο στο τζάμι κοιτάζω εκστατικά πίσω απ’ τις στάλες της βροχής ένα πολύχρωμο κόσμο κρύβω μέσα μου ένα παιδί με τις τσέπες γεμάτες μπίλιες μέσα στον χειμώνα ένα παιδί με δακρυσμένα μάτια για το γατάκι του που πέθανε για το λουλούδι που μαράθηκε για …

Συνέχεια ανάγνωσης

Θέλω να ξεκινήσω με ένα χασμουρητό Ας πούμε: ο σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου. Δεν υπάρχει τίποτα πιο προβλέψιμο από το λιντσάρισμα μιας κοινής αλήθειας. Εξίσου προβλέψιμη είναι και η εξέλιξη του πολιτισμού. Σαν να επινικελώνουμε διαρκώς το ίδιο χασάπικο. Όπως καταλαβαίνετε, δεν μου καίγεται καρφί για τα διαστημόπλοια. Ό, τι δεν γδέρνεται …

Συνέχεια ανάγνωσης

Κάποιος  εξημέρωσε,  κάποτε, μια μοναξιά από θηρίο της ερήμου ζώο την έκανε, οικόσιτο κι ήτανε τρυφερή και διακριτική και στην αφή τόσο απαλή πιο απαλή ακόμα κι από γάτα. Τώρα, πώς έγινε και, έτσι ξαφνικά αυτή η τόσο εξημερωμένη μοναξιά τον κατασπάραξε, κανείς δεν ξέρει. (Ασήμαντα Περιστατικά) Αργύρης Χιόνης

Η Έλσα Τριολέ, σύζυγος και μούσα του ποιητή Λ. Αραγκόν στα 1924 -φωτογραφία του Alexander Rodchenko Τόσο βαθιά τα μάτια σου που εκεί τη μνήμη χάνω Κάτω από σύννεφο πουλιών μουντός ωκεανός Και φέξιμο ύστερα ουρανών στα μάτια σου ανεφέλων Το θέρος κόβει σύννεφα στις ρόμπες των αγγέλων Πάνω απ’ τα στάχυα ο ουρανός τόσο …

Συνέχεια ανάγνωσης

Artist Andrea Kowsh Ι Τ᾿ ὄνειρό μου πιὰ δὲν εἶναι νὰ χαρῶ, μήτε νὰ ζήσω, μὰ νὰ πῶ μιὰ λέξη μόνο, σὰ μιὰ φλόγα καὶ νὰ σβήσω. Κι ἂν ἀκόμα ζῶ τοῦ κάκου καὶ γυρνῶ στὴν ἐπάνω, μόνον ἕνα πιὰ μοῦ μένει: νὰ τὴ πῶ καὶ νὰ πεθάνω… Κι ὅμως κἂν αὐτὴ ἡ λέξη δὲ …

Συνέχεια ανάγνωσης

Ό,τι μου λείπει με διδάσκει ό,τι μου ‘χει απομείνει μ’ αποπροσανατολίζει γιατί μου προβάλλει εικόνες απ’ το παρελθόν σαν να ‘ταν υποσχέσεις για το μέλλον.   Δεν μπορώ, δεν τολμώ ούτ’ έναν άγγελο περαστικό να φανταστώ γιατί εγώ σ’ άλλον πλανήτη, χωρίς αγγέλους κατεβαίνω. Η αγάπη, από λαχτάρα που ήταν έγινε φίλη καλή μαζί γευόμαστε …

Συνέχεια ανάγνωσης

Μέσα από γεγονότα για κάποιους από τον κοινωνικό σου περίγυρο διαπιστώνεις: άδικοι, αναίσχυντα βίαιοι άνθρωποι. Περιφρουρούν την ιδιοτέλειά τους, ξεκάθαρα πράγματα. Αν είσαι εμπόδιο, και επειδή τους δίνει αίσθηση υπεροχής, θα σε συντρίψουν  

 Michael Cheval, 1966   Δεν ήθελα να είμαι    Παρά ο κέδρος μπροστά στο σπίτι σου Ένα κλαδί του κέδρου Ένα φύλλο του κλαδιού Μια σκιά του φύλλου Η δροσιά της σκιάς Που χαϊδεύει τον κρόταφό σου Για ένα δευτερόλεπτο.   μτφρ. Ε. Χ. Γονατάς

  ΦΩΤΟ: Σπύρος Μελετζής ημερώνοντας τ’ Αγιαννιού, με την αύριο των Φώτων, λάβαμε τη διαταγή να κινήσουμε πάλι μπροστά, για τα μέρη όπου δεν έχει καθημερινές και σκόλες. Έπρεπε, λέει, να πιάσουμε τις γραμμές που κρατούσανε ως τότε οι Αρτινοί, από Χιμάρα ως Τεπελένι. Λόγω που εκείνοι πολεμούσανε απ’ την πρώτη μέρα, συνέχεια, κι είχαν …

Συνέχεια ανάγνωσης