Μαρ 12 2016
Τ᾿ ὁλόχρυσο ποτάμι Τρέχ᾿ ἡ ματιά μου ἐλεύθερη, χάνεται, σχίζει κάτου τὰ κύματα τὰ σύννεφα ψηλά, καὶ πάει καὶ σταματᾷ ἐκεῖ ποὺ γλυκογγίζει καὶ μὲ τὴ θάλασσα ὁ οὐρανὸς μιλᾷ. Κοιμᾶται τ᾿ ἀκρογιάλι, ἡ αὔρα πλέει δειλά, ἀσπρίζει ἐδῶ πουλὶ κι ἐκεῖ οὐρανὸς μαυρίζει. Ἡ νύχτα ἐχύθ᾿ ἡ δύσις μοναχὰ ροδίζει, ἡ μέρα …
Μαρ 05 2016
…Κι όμως ήμουν πλασμένη για χαρταετός. Τα ύψη μου άρεσαν ακόμη και όταν έμενα στο προσκέφαλο μου μπρούμυτα τιμωρημένη ώρες και ώρες. Ένιωθα το δωμάτιο μου ανέβαινε δεν ονειρευόμουν ανέβαινε φοβόμουνα και μου άρεσε. Ήταν εκείνο που έβλεπα πως να το πω κάτι σαν την “ανάμνηση τον μέλλοντος” όλο δέντρα που έφευγαν βουνά πού άλλαζαν …
Μαρ 05 2016
Έχω πολλά ράμματα για τη γούνα αυτής της μεγαλοκυρίας που λέγεται ευτυχία. Μου έχει σπάσει τα νεύρα με όσα ισχυρίζεται απολογούμενη που με έστησε. Ότι τάχα ήρθε, αλλά εγώ είχα το νου μου σε τούτο και σε κείνο, ενώ εκείνη με περίμενε σε τούτο και σε κείνο, κι όπως μου τα προσδιόρισε, με περίμενε …
Μαρ 01 2016
Δεν ήταν άλλη η αγάπη μας έφευγε ξαναγύριζε και μας έφερνε ένα χαμηλωμένο βλέφαρο πολύ μακρινό ένα χαμόγελο μαρμαρωμένο, χαμένο μέσα στο πρωινό χορτάρι ένα παράξενο κοχύλι που δοκίμαζε να το εξηγήσει επίμονα η ψυχή μας. H αγάπη μας δεν ήταν άλλη ψηλαφούσε σιγά μέσα στα πράγματα που μας τριγύριζαν να εξηγήσει γιατί δε …
Φεβ 24 2016
Σ΄ ονειρεύτηκα τόσο πολύ, που τώρα αρχίζεις και χάνεις την οντότητά σου Υπάρχει ακόμη καιρός να αγγίξω το ζωντανό σου κορμί και να φιλήσω αυτό το στόμα που γεννά τη φωνή που λατρεύω; Σ’ ονειρεύτηκα τόσο πολύ, που τα μπράτσα μου συνηθισμένα ν’ αγκαλιάζουν τον ίσκιο σου σταυρώνοντας τον αέρα στο στήθος …
Φεβ 24 2016
Σ΄ ονειρεύτηκα τόσο πολύ, που τώρα αρχίζεις και χάνεις την οντότητά σου Υπάρχει ακόμη καιρός να αγγίξω το ζωντανό σου κορμί και να φιλήσω αυτό το στόμα που γεννά τη φωνή που λατρεύω; Σ’ ονειρεύτηκα τόσο πολύ, που τα μπράτσα μου συνηθισμένα ν’ αγκαλιάζουν τον ίσκιο σου σταυρώνοντας τον αέρα στο …
Φεβ 20 2016
Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη. Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ. Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη· διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον. A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω. Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον. Aνεπαισθήτως μ’ …
Φεβ 16 2016
Γράμμα στην κόρη μου Πριν πεθάνω, κόρη μου, θά ‘θελα να ‘μαι σίγουρος ότι σου έμαθα: Να χαίρεσαι τον έρωτα Να έχεις εμπιστοσύνη στις δυνάμεις σου Να αντιμετωπίζεις τους φόβους σου Να ενθουσιάζεσαι με τη ζωή Να ζητάς βοήθεια, όταν τη χρειάζεσαι Να επιτρέπεις να σε παρηγορούν όταν πονάς Να παίρνεις τις δικές σου αποφάσεις …
Φεβ 13 2016
“Να μην ερωτευτείς ποτέ γυναίκα που διαβάζει, γυναίκα που αισθάνεται υπερβολικά ή γράφει. Να μην ερωτευτείς ποτέ γυναίκα πνευματώδη, πλανεύτρα, τρελή και παλαβή. Να μην ερωτευτείς ποτέ γυναίκα που σκέφτεται, που γνωρίζει αυτά που ξέρει κι επιπλέον μπορεί και να πετά · γυναίκα σίγουρη για τον εαυτό της. Να μην ερωτευτείς ποτέ γυναίκα που γελά …
Φεβ 12 2016
Μ’ αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ’ τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια ―όχι αυτά που κρέμονται στα δέντρα της γιορτής, στη θαλπωρή των δωματίων, αλλά εκείνα που τονίζουνε την ερημία των σφαχτών στις μωβ βιτρίνες των συνοικιακών …
This site is protected by wp-copyrightpro.com
