Κατηγορία: Ποίηση σε περίπτωση κακοκαιρίας

Αποσιωπητικές εικόνες, Κική Δημουλά

Στ’ αγκίστρια του απογέματος, στ’ αγκάθια των χρωμάτων, έχουν πιαστεί και κρέμονται εικόνες. Απ’ τη ζωή μας μέσα κι έξω απ’ τη ζωή μας και σπαρταράν χωρίς αλληλουχία: εικόνα μιας βροχής και δίπλα εικόνα γέφυρας βράδυ΄ και , στη σειρά, εικόνα προσώπων, χωρίς όχθες και πέρασμα. Αλλά λίγο να τις κουνήσει ανόητα ο άνεμος συγχέονται. …

Συνέχεια ανάγνωσης

Το πάθος του έρωτα, Erich Fried

Ό,τι είναι Είναι παραλογισμός λέει η λογική Είναι ό,τι είναι λέει η αγάπη Είναι δυστυχία λέει ο υπολογισμός Δεν είναι άλλο παρά πόνος λέει ο φόβος Είναι αδιέξοδο λέει η αντίληψη Είναι ό,τι είναι λέει η αγάπη Είναι γελοίο λέει ο εγωισμός Είναι αφελές λέει η επιφύλαξη Είναι αδύνατο λέει η εμπειρία Είναι ό,τι είναι …

Συνέχεια ανάγνωσης

Ευτυχισμένη αγάπη, Wislawa Szymborska

Ευτυχισμένη αγάπη. Είναι φυσιολογική, είναι σοβαρή, είναι προσοδοφόρα; Τι χρησιμεύουν στον κόσμο δύο άνθρωποι που δεν έχουν μάτια γι’ αυτόν; Ανεβασμένοι ο ένας για τον άλλον στο ίδιο βάθρο χωρίς φανερή αξία επιλεγμένοι μέσα από εκατομμύρια από καθαρή σύμπτωση κι όμως με την πεποίθησή τους ότι έτσι έπρεπε να συμβεί Σαν ανταμοιβή για ποιο πράγμα; …

Συνέχεια ανάγνωσης

Επιστροφή απ’ το φαρμακείο, Τάσος Λειβαδίτης

  Συνέβη χωρίς ποτέ να καταλάβω πώς — η μητέρα είχε πονοκέφαλο, ……θυμάμαι, και μ’ έστειλαν στο φαρμακείο, στο γυρισμό, είναι η αλήθεια, χάζεψα λίγο, κορόιδεψα έναν γέρο, ……τρόμαξα με μια πέτρα δυο πουλιά κι ώσπου να στρίψω πάλι το δρόμο ούτε σπίτι, ούτε νεότητα πια  

“Η ανείπωτη λέξη πριν και μετά τα βιβλία”, Mανόλης Πρατικάκης

Πρέπει να βρεθεί η ανείπωτη πρωτότοκη λέξη πριν και μετά τα βιβλία. Σκύβοντας ως τα οστά σου πρέπει πρώτα να χαθείς στο σκοτεινό δάσος του, να μην είσαι κανείς. Να χαθείς και να χάσεις τους γιους και τις θυγατέρες της πλάνης. Γιατί ο λόγος έχει εξαντληθεί και τη θέση του πήρε η φλυαρία: αυτό το …

Συνέχεια ανάγνωσης

Μητέρα, Γιάννης Ρίτσος

Μητέρα, μητέρα πού αρνηθήκαμε την τρυφερή σοφία των δακρύων σου πού ‘ναι το μακρόθυμο χέρι σου με την έκφραση της καρτερίας πού ‘ναι το χέρι σου ν’ ακούσουμε την αυγή και τη θάλασσα να ζεστάνουμε τη μοναξιά; Μητέρα ο ουρανός γκρεμίστηκε στα δάκρυα των αθώων… Πόρτες χάσκουν στη νύχτα. Ξίφη αστράφτουν. Ένα φεγγάρι αποκεφαλισμένο. Οι …

Συνέχεια ανάγνωσης

“Μητέρα μου”, Μαρία Πολυδούρη

“Μητέρα μου” Μητέρα μου, πόσο φρικτά βαραίνει ἡ μοίρα σου στὸ νεανικό μου στῆθος. Ὅλοι μου οἱ πόνοι καταφεύγουν πλῆθος γύρω στὴ θύμησή σου ποὺ πικραίνει. Ἐμένα, ποὺ σὲ δέχτηκα εὐλογία κ᾿ ἔγινα τὸ θαυμάσιο ὁμοίωμά σου, ἂς μὲ δεχτῆ σὰ νἆμαι ἁμάρτημά σου ἡ μνήμη σου, μαρτυρικὴ κι᾿ ἁγία. Στὴ μοίρα σου, ποὺ γνώρισα …

Συνέχεια ανάγνωσης

“Το ψωμί της μάνας μου”, Mαχμούτ Νταρουίς

Δίχως την ευχή σου Είμαι πολύ αδύναμος για να σταθώ Μεγάλωσα πολύ Δώσε μου πίσω τους χάρτες των αστεριών που είχα παιδί ”Μου λείπει το ψωμί της μάνας μου Ο καφές της μάνας μου Το άγγιγμά της Φουσκώνουν μέσα μου οι παιδικές μου αναμνήσεις Μέρα τη μέρα Πρέπει να δώσω αξία στη ζωή μου Την …

Συνέχεια ανάγνωσης

Μεγάλη Πέμπτη, Νίκος Γκάτσος

Η Σταύρωση του Χριστού Φορητή εικόνα 1653 Δημιουργός: Εμμανουήλ Λαμπάρδος- Βυζαντινό & Χριστιανικό Μουσείο Τα έργα του αληθινά και αι οδοί του ευθείαι. Αυτός που κρέμασε τον ήλιο/ στο μεσοδόκι τ’ ουρανού Κρέμεται σήμερα σε ξύλο / ίλεως Κύριε γενού! Και στ’ ασπαλάθια της ερήμου/ μια μάνα φώναξε: «παιδί μου»! Διά ξύλου τα τέκνα του …

Συνέχεια ανάγνωσης

“Το τροπάριο της Κασσιανής”, Κωστής Παλαμάς

Ο Αυτοκράτορας Θεόφιλος επιλέγει ως σύζυγο τη Θεοδώρα. μετά την αποστομωτική απάντηση της Κασσιανής (Διασκευή του βυζαντινού ύμνου) Το τροπάριο της Κασσιανής Κύριε, γυναίκα αμαρτωλή, πολλά πολλά, θολά, βαριά τα κρίματά μου. Μα Κύριε, πως η θεότης Σου μιλά, μέσ’ στην καρδιά μου! Κύριε, προτού σε κρύψ’ η εντάφια γη από τη δροσαυγή λουλούδια πήρα …

Συνέχεια ανάγνωσης

Φόρτωση περισσότερων

This site is protected by wp-copyrightpro.com