 |
| Φιλοξενία Μικρασιατών προσφύγων στο Δημοτικό Θέατρο Αθηνών 1922 |
 |
| Κάθε Θεωρείο και μία οικογένειαστο Δημοτικό Θέατρο Αθηνών 1922 |
Η φωτογραφία αυτἠ δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στο National Geographic
Magazine το 1925. Όπως σημειώνει ο καθηγητής του ΕΜΠ Νίκος Μπελαβίλας, “το θέατρο της Αθήνας στην πλατεία του Δημαρχείου,
δημιούργημα του αρχιτέκτονα Ερνέστου Τσίλλερ (αυτό είναι όντως ένα από
τα πλέον γνωστά έργα του Τσίλλερ-γιατί και σε αυτό το θέμα κυκλοφορούν
ένα σωρό “ορφανά” νεοκλασικά κτίρια που αποδίδονται σε αυτόν ενώ δεν
είναι δικά του) ξεκίνησε να κτίζεται το 1873 επί δημαρχίας Παναγιώτη
Κυριακού 1873 και εγκαινιάστηκε το 1888.
Το 1922 αποφασίστηκε η
εγκατάσταση οικογενειών προσφύγων στα θεωρεία του. Έζησαν εκεί ως το
1927. Το 1928-29 μετά τη μετεγκατάσταση των προσφύγων το θέατρο
ανακαινίστηκε αλλά η μεταξική δημοτική αρχή του Κωνσταντίνου Κοτζιά
(Δήμαρχος Αθηναίων το 1934-1936 και Διοικητής Πρωτευούσης κατά τη
δικτατορία) προχώρησε στην κατεδάφιση του το 1940. Στη θέση του η
σημερινή πλατεία Κοτζιά.”
Magazine το 1925. Όπως σημειώνει ο καθηγητής του ΕΜΠ Νίκος Μπελαβίλας, “το θέατρο της Αθήνας στην πλατεία του Δημαρχείου,
δημιούργημα του αρχιτέκτονα Ερνέστου Τσίλλερ (αυτό είναι όντως ένα από
τα πλέον γνωστά έργα του Τσίλλερ-γιατί και σε αυτό το θέμα κυκλοφορούν
ένα σωρό “ορφανά” νεοκλασικά κτίρια που αποδίδονται σε αυτόν ενώ δεν
είναι δικά του) ξεκίνησε να κτίζεται το 1873 επί δημαρχίας Παναγιώτη
Κυριακού 1873 και εγκαινιάστηκε το 1888.
Το 1922 αποφασίστηκε η
εγκατάσταση οικογενειών προσφύγων στα θεωρεία του. Έζησαν εκεί ως το
1927. Το 1928-29 μετά τη μετεγκατάσταση των προσφύγων το θέατρο
ανακαινίστηκε αλλά η μεταξική δημοτική αρχή του Κωνσταντίνου Κοτζιά
(Δήμαρχος Αθηναίων το 1934-1936 και Διοικητής Πρωτευούσης κατά τη
δικτατορία) προχώρησε στην κατεδάφιση του το 1940. Στη θέση του η
σημερινή πλατεία Κοτζιά.”
