Ένας εκπληκτικός διαδραστικός χάρτης. Κάθε κλικ στα τοπόσημα σού δίνει σχετικές πληροφορίες.
Άλλαξε τα δεδομένα χρόνου και περιηγήσου σε όποια χρονική περίοδο θέλεις.
Ιαν 21 2019
Τα σημεία στίξης μιλάνε με σιγανή φωνή
Ιαν 18 2019
Η εσχάτη των ποινών, Ν. Χουλιαράς – Φύλλο εργασίας
Δείτε ευκρινέστερα το φύλλο εργασίας και κατεβάστε το από εδώ ως εικόνα και εδώ σε doc
 |
| Έργο του Συγγραφέα, Ποιητή, Μουσικοσυνθέτη και Ζωγράφου |
1. Ο Δαμιανός ελπίζει ότι αυτή τη φορά θα παίξει με τους μεγάλους.
- Βρείτε τα χωρία, που φανερώνουν την
προσδοκία του. - Πιστεύετε ότι οι μεγάλοι καλλιέργησαν στο Δαμιανό την
ιδέα ότι έχει μια θέση στην ομάδα;
Αν ναι, τότε γιατί τον
απορρίπτουν;
απορρίπτουν;
Αν όχι, πώς εξηγείτε το χωρίο:
«Είτε με άλλους είτε μόνος του -από το μεσημέρι ως το βράδυ-κλοτσάει μια
μπάλα, αλωνίζοντας το γήπεδο χειμώνα καλοκαίρι, τόσο, που έχει γίνει πια εξπέρ. Οι τρίπλες
του είναι φανταστικές κι οι πάσες του μεγάλης ακρίβειας. Όλοι το ξέρουν.»
μπάλα, αλωνίζοντας το γήπεδο χειμώνα καλοκαίρι, τόσο, που έχει γίνει πια εξπέρ. Οι τρίπλες
του είναι φανταστικές κι οι πάσες του μεγάλης ακρίβειας. Όλοι το ξέρουν.»
2.
ντροπή, πίκρα, απογοήτευση, εξευτελισμός, απόρριψη, θρίαμβος, εκδίκηση, απομόνωση, αντίδραση, έμπνευση,
ελπίδα, μοναξιά. Μπορείτε να κολλήσετε αυτές τις ετικέτες σε κάποια χωρία του
κειμένου;
ντροπή, πίκρα, απογοήτευση, εξευτελισμός, απόρριψη, θρίαμβος, εκδίκηση, απομόνωση, αντίδραση, έμπνευση,
ελπίδα, μοναξιά. Μπορείτε να κολλήσετε αυτές τις ετικέτες σε κάποια χωρία του
κειμένου;
3. Ο Ν.
Χουλιαράς εκτός από συγγραφέας και ποιητής
ήταν και ζωγράφος; Υπάρχουν
στοιχεία στην αφήγηση, που φανερώνουν αυτή του την ιδιότητα ;
Χουλιαράς εκτός από συγγραφέας και ποιητής
ήταν και ζωγράφος; Υπάρχουν
στοιχεία στην αφήγηση, που φανερώνουν αυτή του την ιδιότητα ;
4. Ένα ματς δεν
το βλέπεις μόνο. Πρέπει και να το ακούς. Βρείτε με ποιους τρόπους ο αφηγητής μάς
δίνει την αίσθηση ότι ακούμε όσα
συμβαίνουν.
το βλέπεις μόνο. Πρέπει και να το ακούς. Βρείτε με ποιους τρόπους ο αφηγητής μάς
δίνει την αίσθηση ότι ακούμε όσα
συμβαίνουν.
5. Ποιον τύπο
αφηγητή διακρίνουμε στις παρακάτω
φράσεις:
«Γι’ αυτό, φέρνει στο νου
του, γρήγορα ένα ένα»
του, γρήγορα ένα ένα»
«Δεν
ακούω τι λένε»
ακούω τι λένε»
6. Ο αφηγητής
επιμένει να αναφέρει το αγόρι με το ονοματεπώνυμό του, κάτι που δεν συνηθίζεται,
όταν πρόκειται για ένα 9χρονο παιδί.
επιμένει να αναφέρει το αγόρι με το ονοματεπώνυμό του, κάτι που δεν συνηθίζεται,
όταν πρόκειται για ένα 9χρονο παιδί.
- Γιατί,
πιστεύετε, ότι το κάνει; Ποια είναι η πρόθεσή του; - Τι
νομίζετε ότι προσφέρει αυτή στην
παρουσίαση του κεντρικού ήρωα;
7.
Διαβάστε το απόσπασμα:
Διαβάστε το απόσπασμα:
«Στο
γήπεδο επικρατεί απόλυτη σιωπή… γι’ αυτό ζητάει πέναλτι και το κερδίζει αμέσως.»
γήπεδο επικρατεί απόλυτη σιωπή… γι’ αυτό ζητάει πέναλτι και το κερδίζει αμέσως.»
- Υπογραμμίστε
τις φράσεις που θα έλεγε ένας αθλητικός δημοσιογράφος περιγράφοντας τον
αγώνα στο ραδιόφωνο. Τι παρατηρείτε; Ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα , αν
έλειπαν; - Παρατηρήστε
αυτές που δεν ταιριάζουν με αθλητική ανταπόκριση. Σχολιάστε τις. Πώς θα
χαρακτηρίζατε αυτές τις λέξεις; - Μεταγράψτε
(ξαναγράψτε) το απόσπασμα εμπλουτίζοντάς το σαν να είστε αθλητικός
δημοσιογράφος. - Ξαναγράψτε
αυτή την περιγραφή σαν να είστε ο Δαμιανός και απευθύνεστε σ΄ ένα φίλο σας, που δεν είδε τον
αγώνα.
8. Βρείτε ξένες λέξεις. Ποιο σκοπό εξυπηρετεί
η χρήση τους.
η χρήση τους.
9. Ποια κωμικά στοιχεία της περιγραφής δίνουν
χιουμοριστικό τόνο στην αφήγηση;
χιουμοριστικό τόνο στην αφήγηση;
10. Πώς εξηγείτε την αντικατάσταση της
ελληνικής φανέλας από τη σουηδική και πώς την κρίνετε;
ελληνικής φανέλας από τη σουηδική και πώς την κρίνετε;
11. Το
διήγημα αρχίζει έτσι:
διήγημα αρχίζει έτσι:
«Δεν υπάρχει
άλλος στο νησί που να ξέρει τόσο καλά το γήπεδο όσο ο Δαμιανός Καράντζας.»
άλλος στο νησί που να ξέρει τόσο καλά το γήπεδο όσο ο Δαμιανός Καράντζας.»
Και τελειώνει έτσι:
«…η Σιλόνα -η μικρή Ρουμάνα που δουλεύει σαν καθαρίστρια στο Time-
βαδίζει μόνη προς τα βράχια του Σταυρού.»
βαδίζει μόνη προς τα βράχια του Σταυρού.»
Σχολιάστε την επιλογή του συγγραφέα:
- Ποια είναι η σημασία της παρουσίας
της Σιλόνας; - Ποια κοινά ή ποιες διαφορές έχουν τα δύο
παιδιά;
12.
Διαβάστε το ακόλουθο ποίημα και βρείτε αντιστοιχίες με το διήγημα:
Διαβάστε το ακόλουθο ποίημα και βρείτε αντιστοιχίες με το διήγημα:
«Ποδοσφαιρικοί
αγώνες»
αγώνες»
Από παιδί του άρεσε να κάνει την
μπάλα σκαμνάκι.
μπάλα σκαμνάκι.
Έχοντας μάθει τους χειρισμούς μιας
τέλειας ισορροπίας
τέλειας ισορροπίας
Μπορούσε να κάνει οτιδήποτε.
Καθισμένος εκεί, χρησιμοποιώντας
κάθε μόριο
κάθε μόριο
Του σώματος και του πνεύματός του
Με τις ανάλογες κινήσεις γεννούσε
πλήθος λέξεων
πλήθος λέξεων
Και, αν όχι ποιήματα, έργα –ούτως
ειπείν αιωνιότητας-
ειπείν αιωνιότητας-
Οπωσδήποτε ανθρώπους κατ’ εικόνα
και ομοίωσή του.
και ομοίωσή του.
Καμιά φορά και θεούς.
Όλα ήταν αληθινά με μόνη εξαίρεση
τα φτερά.
τα φτερά.
Αυτά που φυτρώνουν στα γήπεδα των
ποδοσφαιρικών αγώνων
ποδοσφαιρικών αγώνων
Και βγαίνουν από τους αστραγάλους
των ποδιών
των ποδιών
Για να εξαφανίσουν από προσώπου
γης τα παιδικά όνειρα
γης τα παιδικά όνειρα
Και για να δώσουν το πρώτο
λάκτισμα στην ύποπτη αθωότητα των αγγέλων.
λάκτισμα στην ύποπτη αθωότητα των αγγέλων.
Ρούλα
Κακλαμανάκη
13.
Το ακόλουθο κείμενο γράφτηκε και δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του συγγραφέα Νίκου Δήμου. Διαβάστε το και απαντήστε με ανάλογο
τρόπο στις ερωτήσεις που απευθύνει στον αναγνώστη ο συντάκτης στο τέλος του
κειμένου.
Το ακόλουθο κείμενο γράφτηκε και δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του συγγραφέα Νίκου Δήμου. Διαβάστε το και απαντήστε με ανάλογο
τρόπο στις ερωτήσεις που απευθύνει στον αναγνώστη ο συντάκτης στο τέλος του
κειμένου.
Κιτρινόμαυρη
Ραψωδία
Τι
είναι αυτό που σε κάνει οπαδό μίας ομάδας;
Οπαδός ενός κόμματος γίνεσαι γιατί ταιριάζει με τις απόψεις σου, σε εκφράζει
ταξικά ή ιδεολογικά, ή επειδή πιστεύεις στον αρχηγό του. Πιστός μίας θρησκείας
γίνεσαι γιατί (συνήθως) γεννιέσαι μέσα σε αυτήν και ακολουθείς την παράδοση της
οικογένειάς σου. Η εθνική σου ταυτότητα καθορίζεται κι αυτή από την γέννησή σου
και τους γονείς σου. Όμως γιατί κάποιος
που γεννήθηκε μέσα σε Γαύρους, γίνεται Βάζελος;
είναι αυτό που σε κάνει οπαδό μίας ομάδας;
Οπαδός ενός κόμματος γίνεσαι γιατί ταιριάζει με τις απόψεις σου, σε εκφράζει
ταξικά ή ιδεολογικά, ή επειδή πιστεύεις στον αρχηγό του. Πιστός μίας θρησκείας
γίνεσαι γιατί (συνήθως) γεννιέσαι μέσα σε αυτήν και ακολουθείς την παράδοση της
οικογένειάς σου. Η εθνική σου ταυτότητα καθορίζεται κι αυτή από την γέννησή σου
και τους γονείς σου. Όμως γιατί κάποιος
που γεννήθηκε μέσα σε Γαύρους, γίνεται Βάζελος;
Η
ποδοσφαιρική μας ταυτότητα είναι, μετά την εθνική, την θρησκευτική και την
πολιτική, η τέταρτη σπουδαιότερη. (Για μερικούς είναι πρώτη). Οι πραγματικοί
οπαδοί είναι πρώτα πιστοί και μετά φίλαθλοι. Η ομάδα τους είναι Ιδέα, Θρησκεία,
Θρύλος, Πατρίδα. Πάντα έτοιμοι να υποφέρουν, να πολεμήσουν, να πανηγυρίσουν ή
να βρίσουν.
ποδοσφαιρική μας ταυτότητα είναι, μετά την εθνική, την θρησκευτική και την
πολιτική, η τέταρτη σπουδαιότερη. (Για μερικούς είναι πρώτη). Οι πραγματικοί
οπαδοί είναι πρώτα πιστοί και μετά φίλαθλοι. Η ομάδα τους είναι Ιδέα, Θρησκεία,
Θρύλος, Πατρίδα. Πάντα έτοιμοι να υποφέρουν, να πολεμήσουν, να πανηγυρίσουν ή
να βρίσουν.
Εγώ, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ήμουν
ΑΕΚτζής.
Γιατί; Δεν ξέρω. Το σπίτι, η οικογένεια, το περιβάλλον, ποδοσφαιρικά αδιάφορο.
Καμία σχέση με Κωνσταντινούπολη. Η γειτονιά αριθμούσε μερικούς Ολυμπιακούς και
Παναθηναϊκούς. Ήμουν, από ότι θυμάμαι, ο μόνος κιτρινόμαυρος.
ΑΕΚτζής.
Γιατί; Δεν ξέρω. Το σπίτι, η οικογένεια, το περιβάλλον, ποδοσφαιρικά αδιάφορο.
Καμία σχέση με Κωνσταντινούπολη. Η γειτονιά αριθμούσε μερικούς Ολυμπιακούς και
Παναθηναϊκούς. Ήμουν, από ότι θυμάμαι, ο μόνος κιτρινόμαυρος.
Ήταν Κατοχή.
Μπάλα δεν είχαμε δει ποτέ – παίζαμε με λαστιχένια παιδικά τόπια, και, αφού
χάθηκαν και αυτά, με ..κάλτσες. Ναι, χιλιομπαλωμένες μάλλινες κάλτσες που δεν
φοριόνταν πια τις έραβαν οι μανάδες όλες μαζί και γίνονταν κάτι σαν μπάλα.
Παίζαμε σε αλάνες – αλλά κυρίως στους δρόμους. Άδειοι ήταν, ζήτημα αν περνούσαν
τρία αυτοκίνητα την ημέρα.
Μπάλα δεν είχαμε δει ποτέ – παίζαμε με λαστιχένια παιδικά τόπια, και, αφού
χάθηκαν και αυτά, με ..κάλτσες. Ναι, χιλιομπαλωμένες μάλλινες κάλτσες που δεν
φοριόνταν πια τις έραβαν οι μανάδες όλες μαζί και γίνονταν κάτι σαν μπάλα.
Παίζαμε σε αλάνες – αλλά κυρίως στους δρόμους. Άδειοι ήταν, ζήτημα αν περνούσαν
τρία αυτοκίνητα την ημέρα.
Ήμουν λοιπόν
ΑΕΚ. Μη φανταστείτε φανέλες και κασκόλ – δεν υπήρχαν τότε τέτοια πράγματα. Τα
χρώματα τα ξέραμε …θεωρητικά. Μαθαίναμε όμως τα ονόματα των ποδοσφαιριστών.
Θεοί μου ήταν ο Ρίμπας (και μετά ο Δελαβίνιας, σπουδαίοι τερματοφύλακες) οι
Μαρόπουλος, Μάγειρας, Τζανετής και αργότερα ο Σταματιάδης, ο μέγας Μίμης
Παπαϊωάννου και ο εξίσου σημαντικός Νεστορίδης, ο μόνιμος Σεραφείδης…
Αρκετούς από αυτούς τους χάρηκα στο γήπεδο. (Τηλεόραση δεν υπήρχε, βέβαια).
Γήπεδο σκληρό σαν τσιμέντο το καλοκαίρι και μαλακό σαν βούρκος το χειμώνα.
ΑΕΚ. Μη φανταστείτε φανέλες και κασκόλ – δεν υπήρχαν τότε τέτοια πράγματα. Τα
χρώματα τα ξέραμε …θεωρητικά. Μαθαίναμε όμως τα ονόματα των ποδοσφαιριστών.
Θεοί μου ήταν ο Ρίμπας (και μετά ο Δελαβίνιας, σπουδαίοι τερματοφύλακες) οι
Μαρόπουλος, Μάγειρας, Τζανετής και αργότερα ο Σταματιάδης, ο μέγας Μίμης
Παπαϊωάννου και ο εξίσου σημαντικός Νεστορίδης, ο μόνιμος Σεραφείδης…
Αρκετούς από αυτούς τους χάρηκα στο γήπεδο. (Τηλεόραση δεν υπήρχε, βέβαια).
Γήπεδο σκληρό σαν τσιμέντο το καλοκαίρι και μαλακό σαν βούρκος το χειμώνα.
Έχασα την ΑΕΚ όταν έφυγα για σπουδές στην
Γερμανία. Εκεί βέβαια είδα άλλο ποδόσφαιρο. Εκεί, ως Ελληνο-Βαυαρός, έγινα
οπαδός της Bayern. (Παρόλο που
τότε δεν ήταν η καλύτερη ομάδα της πόλης και έχανε από την 1860).Αλλά το ΑΕΚάκι
δεν το ξέχασα. Κι ακόμα και σήμερα το παρακολουθώ. Έγραψα πριν: το ΑΕΚάκι.
Κανένας οπαδός του Παναθηναϊκού ή του Θρύλου δεν θα έδινε υποκοριστικό στην
ομάδα του. Ίσα-ίσα που χρησιμοποιούνε μόνο υπερθετικά. Αλλά η ΑΕΚ είναι
λιγότερο πομπώδης και πιο οικεία. Ή έτσι μου φαίνεται εμένα…
Εσείς τι ομάδα είστε; Και ξέρετε γιατί;
Γερμανία. Εκεί βέβαια είδα άλλο ποδόσφαιρο. Εκεί, ως Ελληνο-Βαυαρός, έγινα
οπαδός της Bayern. (Παρόλο που
τότε δεν ήταν η καλύτερη ομάδα της πόλης και έχανε από την 1860).Αλλά το ΑΕΚάκι
δεν το ξέχασα. Κι ακόμα και σήμερα το παρακολουθώ. Έγραψα πριν: το ΑΕΚάκι.
Κανένας οπαδός του Παναθηναϊκού ή του Θρύλου δεν θα έδινε υποκοριστικό στην
ομάδα του. Ίσα-ίσα που χρησιμοποιούνε μόνο υπερθετικά. Αλλά η ΑΕΚ είναι
λιγότερο πομπώδης και πιο οικεία. Ή έτσι μου φαίνεται εμένα…
Εσείς τι ομάδα είστε; Και ξέρετε γιατί;
Νίκος Δήμου
14. Ακούστε:
🔻
Αν σε ενδιαφέρουν οι απαντήσεις στις ερωτήσεις του σχολικού βιβλίου δες εδώ
Ιαν 17 2019
Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία, Ερωτήσεις-Φύλλα Εργασίας-Πηγές
 |
| Γκ. Λενονιέ, Ο Ντ’ Αλαμπέρ (στο τραπέζι) διαβάζει την Εγκυκλοπαίδεια στο σαλόνι της μαντάμ Ζοφρέν: τα παρισινά σαλόνια υπήρξαν εστίες του Διαφωτισμού. |
Συντάκτης: Κατερίνα Κουτσοπούλου, 2ο Γυμνάσιο Κορωπίου
Ιαν 17 2019
Να γιατί δεν συμμετέχω στο μάθημα
Αθήνα, ό,τι μέρα νά ‘ναι, φέτος
Αγαπητή
Κυρία,
Κυρία,
Η ιδέα να σας γράψω αυτήν την επιστολή
μού γεννήθηκε μια Παρασκευή, στο μάθημα της Λογοτεχνίας, όταν στο κείμενο « Δύο
γράμματα της Χαράς» του Βαλτινού αφιερώσατε 7 λεπτά (μετρημένα), για να
«εστιάσετε την προσοχή μας στην τυπική δομή μιας επιστολής».
μού γεννήθηκε μια Παρασκευή, στο μάθημα της Λογοτεχνίας, όταν στο κείμενο « Δύο
γράμματα της Χαράς» του Βαλτινού αφιερώσατε 7 λεπτά (μετρημένα), για να
«εστιάσετε την προσοχή μας στην τυπική δομή μιας επιστολής».
Πού να ήξερε,
η καημένη, η μετανάστρια Χαρά, ότι όσα έγραφε στο σόι της θα αποτελούσαν υπόδειγμα σύνταξης
μιας φιλικής επιστολής. Θα μου πείτε, τα «Στοιχεία για τη δεκαετία του ’60»
του Βαλτινού είναι μυθιστόρημα, οι επιστολές είναι fiction και η Χαρά δεν
υπήρξε ποτέ στην πραγματικότητα. Είδατε; Κάτι πρόσεξα κι εγώ, ο απρόσεκτος. Εδώ
που τα λέμε ήξερα από μόνος μου ότι Χαρά δεν υπήρξε ποτέ στην πραγματικότητα…
η καημένη, η μετανάστρια Χαρά, ότι όσα έγραφε στο σόι της θα αποτελούσαν υπόδειγμα σύνταξης
μιας φιλικής επιστολής. Θα μου πείτε, τα «Στοιχεία για τη δεκαετία του ’60»
του Βαλτινού είναι μυθιστόρημα, οι επιστολές είναι fiction και η Χαρά δεν
υπήρξε ποτέ στην πραγματικότητα. Είδατε; Κάτι πρόσεξα κι εγώ, ο απρόσεκτος. Εδώ
που τα λέμε ήξερα από μόνος μου ότι Χαρά δεν υπήρξε ποτέ στην πραγματικότητα…
Το ξέρω ότι
με αντιληφθήκατε τότε, γιατί
βλέποντάς με να κοιτάζω συχνά το ρολόι μου, είπατε κοιτώντας προς
το παράθυρο: «Σε κάποιους ανθρώπους αρέσει να σκοτώνουν τον χρόνο τους
περιμένοντας το χρόνο να τους σκοτώσει.»
με αντιληφθήκατε τότε, γιατί
βλέποντάς με να κοιτάζω συχνά το ρολόι μου, είπατε κοιτώντας προς
το παράθυρο: «Σε κάποιους ανθρώπους αρέσει να σκοτώνουν τον χρόνο τους
περιμένοντας το χρόνο να τους σκοτώσει.»
Όπως
έχετε ήδη καταλάβει, μ΄ αρέσει να σας φέρνω σε απόγνωση ή όπως το λέτε εσείς: «να
αναφλέγω μέσα σας την απορία: τι θέλω εδώ, γιατί δεν είμαι στη θάλασσα να
ψαρεύω;»
Σκέφτηκα λοιπόν τώρα, που τελειώνει η χρονιά και δεν θα
παρεξηγηθώ, να σας εξηγήσω γιατί δεν συμμετέχω στο μάθημα. Σας χρωστάω μια
εξήγηση.
έχετε ήδη καταλάβει, μ΄ αρέσει να σας φέρνω σε απόγνωση ή όπως το λέτε εσείς: «να
αναφλέγω μέσα σας την απορία: τι θέλω εδώ, γιατί δεν είμαι στη θάλασσα να
ψαρεύω;»
Σκέφτηκα λοιπόν τώρα, που τελειώνει η χρονιά και δεν θα
παρεξηγηθώ, να σας εξηγήσω γιατί δεν συμμετέχω στο μάθημα. Σας χρωστάω μια
εξήγηση.
Δεν
ξέρω γιατί…
ξέρω γιατί…
Αγαπητή κυρία, έχετε παράλογες
απαιτήσεις.
απαιτήσεις.
Όταν, ας πούμε, κάνετε μία ερώτηση, έχετε την απαίτηση να σας
απαντήσουμε αμέσως. Εμείς, κυρία, όταν θέλουμε να μιλήσουμε με κάποιον, δεν
εισβάλλουμε έτσι στη ζωή του και στον προσωπικό του χρόνο. Γράφουμε στον τοίχο
μας «LIKE και στέλνω». Εσείς μπορείτε να το γράφετε στον πίνακα.
Και μόνο αν ο άλλος έχει όρεξη και χρόνο, τότε ανοίγετε κουβέντα.
απαντήσουμε αμέσως. Εμείς, κυρία, όταν θέλουμε να μιλήσουμε με κάποιον, δεν
εισβάλλουμε έτσι στη ζωή του και στον προσωπικό του χρόνο. Γράφουμε στον τοίχο
μας «LIKE και στέλνω». Εσείς μπορείτε να το γράφετε στον πίνακα.
Και μόνο αν ο άλλος έχει όρεξη και χρόνο, τότε ανοίγετε κουβέντα.
Επίσης, εμείς γενικά δεν απαντάμε αμέσως. Γράφω εγώ, ας πούμε κάτι και ταγκάρω το
Σωτήρη. Ε, δεν μου απαντάει αμέσως, κυρία! Μου απαντάει, όταν γυρίσει απ’ τα
Αγγλικά, ή όταν τελειώσει ο αγώνας ή πριν πάει για ύπνο, ή όταν έχει όρεξη για
ΑSK. Γιατί δεν μπαίνετε κι εσείς εκεί; Γράψτε στο ΑΣΚ ποιο είναι το
υποκείμενο του απρόσωπου και όποιος θέλει, λέει!!! Δεν είναι φλούδα ελπίδα (ένα
αστειάκι κάναμε)
να απευθύνεσαι στον άλλον, όταν θες ΕΣΥ και να περιμένεις να σου
απαντήσει; Μα πού ζείτε; Πρέπει να περιμένετε την κατάλληλη στιγμή.
Σωτήρη. Ε, δεν μου απαντάει αμέσως, κυρία! Μου απαντάει, όταν γυρίσει απ’ τα
Αγγλικά, ή όταν τελειώσει ο αγώνας ή πριν πάει για ύπνο, ή όταν έχει όρεξη για
ΑSK. Γιατί δεν μπαίνετε κι εσείς εκεί; Γράψτε στο ΑΣΚ ποιο είναι το
υποκείμενο του απρόσωπου και όποιος θέλει, λέει!!! Δεν είναι φλούδα ελπίδα (ένα
αστειάκι κάναμε)
να απευθύνεσαι στον άλλον, όταν θες ΕΣΥ και να περιμένεις να σου
απαντήσει; Μα πού ζείτε; Πρέπει να περιμένετε την κατάλληλη στιγμή.
Ναι, βέβαια,
μπορεί να μην έρθει ποτέ η κατάλληλη στιγμή. Πάντως, αν έρθει, προσπαθήστε να
κάνετε διάλογο, χωρίς να σας πιάνουν τα τικ (συχνά, όταν απαντάμε στις
ερωτήσεις σας, γουρλώνετε τα μάτια σαν την «Άννα του Κλήδονα» του Αξιώτη ένα
πράμα ή ακόμη χειρότερα έχετε μια περιφρόνηση στο ηχόχρωμα της φωνής σας, λες
και μιλάει ο Νάθαν στον Σαλαντίν, ένα ακόμη πράμα). Εμείς, κυρία, δεχόμαστε τα
σχόλια και τις απαντήσεις του άλλου, χωρίς να τον κράζουμε. Απλώς, αν συνεχίσει τις μούφες, στέλνουμε
ένα αυτοκόλλητο, πατάμε ένα εμότικον «έλεος!» ή το πολύ- πολύ, τον διαγράφουμε
από φίλο και είμαστε κομπλέ. Ακόμη κι όταν διαφωνούμε, πατάμε λάικ. Τι ψυχή
έχει ένα λάικ;
Ή omg. Ο καθένας το παίρνει όπως θέλει: Οmg = έγραψες πάλι ή οmg = την είπες πάλι. Δεν
σπαμάρουμε το τετράδιό του με σχόλια και παρατηρήσεις…
μπορεί να μην έρθει ποτέ η κατάλληλη στιγμή. Πάντως, αν έρθει, προσπαθήστε να
κάνετε διάλογο, χωρίς να σας πιάνουν τα τικ (συχνά, όταν απαντάμε στις
ερωτήσεις σας, γουρλώνετε τα μάτια σαν την «Άννα του Κλήδονα» του Αξιώτη ένα
πράμα ή ακόμη χειρότερα έχετε μια περιφρόνηση στο ηχόχρωμα της φωνής σας, λες
και μιλάει ο Νάθαν στον Σαλαντίν, ένα ακόμη πράμα). Εμείς, κυρία, δεχόμαστε τα
σχόλια και τις απαντήσεις του άλλου, χωρίς να τον κράζουμε. Απλώς, αν συνεχίσει τις μούφες, στέλνουμε
ένα αυτοκόλλητο, πατάμε ένα εμότικον «έλεος!» ή το πολύ- πολύ, τον διαγράφουμε
από φίλο και είμαστε κομπλέ. Ακόμη κι όταν διαφωνούμε, πατάμε λάικ. Τι ψυχή
έχει ένα λάικ;
Ή omg. Ο καθένας το παίρνει όπως θέλει: Οmg = έγραψες πάλι ή οmg = την είπες πάλι. Δεν
σπαμάρουμε το τετράδιό του με σχόλια και παρατηρήσεις…
Αν μία φορά
πείτε: «Αυτό που λες, παιδί μου, δεν ισχύει» ή « να ανοίγουμε και
κανένα βιβλίο» πώς θέλετε να σας μιλάει άνθρωπος μετά; Και μάλιστα αν τον
εκθέσετε μπροστά στους φίλους του για την άγνοια ή τη μικρόνοιά του (γκούγκλαρα
συνώνυμα της ανοησίας και
το βρήκα αυτό- μην χαίρεστε!); Αν μια απάντηση δεν σας αρέσει, μην σχολιάζετε και μπείτε
απλώς σε άλλο τοίχο. Στον τοίχο του απουσιολόγου, ας πούμε. Εκεί θα βρείτε κάνα Λειβαδίτη, καμιά Δημουλά, κάνα
Αλκίνοο, κάνα Χαρούλη, καμιά unisef, κάνα aavaz ή μια Αλκυόνη Παπαδάκη, στη
χειρότερη.
πείτε: «Αυτό που λες, παιδί μου, δεν ισχύει» ή « να ανοίγουμε και
κανένα βιβλίο» πώς θέλετε να σας μιλάει άνθρωπος μετά; Και μάλιστα αν τον
εκθέσετε μπροστά στους φίλους του για την άγνοια ή τη μικρόνοιά του (γκούγκλαρα
συνώνυμα της ανοησίας και
το βρήκα αυτό- μην χαίρεστε!); Αν μια απάντηση δεν σας αρέσει, μην σχολιάζετε και μπείτε
απλώς σε άλλο τοίχο. Στον τοίχο του απουσιολόγου, ας πούμε. Εκεί θα βρείτε κάνα Λειβαδίτη, καμιά Δημουλά, κάνα
Αλκίνοο, κάνα Χαρούλη, καμιά unisef, κάνα aavaz ή μια Αλκυόνη Παπαδάκη, στη
χειρότερη.
Απορία θα μου
μείνει πάντως γιατί όλοι σας παθιάζεστε να ακούτε έναν μαθητή που επαναλαμβάνει
τα λόγια σας. Αυτούσια ή και λίγο παραλλαγμένα. Θα μου απαντήσετε πάλι με
Καζαντζάκη (σας έχω μελετήσει καλά) : «Μα τίποτα δεν μου δίνει μεγαλύτερη
χαρά, από κάποιον που διαφωνεί μαζί μου ή με το κείμενο, αλλά έχει τη διάθεση
να μου εξηγήσει γιατί.»
μείνει πάντως γιατί όλοι σας παθιάζεστε να ακούτε έναν μαθητή που επαναλαμβάνει
τα λόγια σας. Αυτούσια ή και λίγο παραλλαγμένα. Θα μου απαντήσετε πάλι με
Καζαντζάκη (σας έχω μελετήσει καλά) : «Μα τίποτα δεν μου δίνει μεγαλύτερη
χαρά, από κάποιον που διαφωνεί μαζί μου ή με το κείμενο, αλλά έχει τη διάθεση
να μου εξηγήσει γιατί.»
Ναι, αλλά
παίζει να διαφωνώ και να μην έχω καμία όρεξη να σας εξηγήσω γιατί;
παίζει να διαφωνώ και να μην έχω καμία όρεξη να σας εξηγήσω γιατί;
Όχι, ε;
(Ξαναλλάζω
παράγραφο. Αυτό με τη Συνοχή και τη Συνεκτικότητα, να το βγάλουν απ΄ την
ύλη της Γλώσσας στη Β΄ Γυμνασίου- Χριστό δεν κατάλαβα.)
παράγραφο. Αυτό με τη Συνοχή και τη Συνεκτικότητα, να το βγάλουν απ΄ την
ύλη της Γλώσσας στη Β΄ Γυμνασίου- Χριστό δεν κατάλαβα.)
Επίσης, όταν
υπαγορεύετε, δεν σας προλαβαίνω ποτέ. Και όποτε σας πατάω αναίρεση, πίσω δεν
γυρίζετε, λες κι είστε το Μετρό Ανθούπολη- Ελληνικό. Πάτε μόνο προς τη μία κατεύθυνση
και αν θέλω να πάτε αλλού, κάνω ολόκληρο κύκλο, πάνω κάτω τις σκάλες.
Τσεκαρισμένο.
Και έπειτα είναι και τα πολλά «Μπράβο» που μου τη σπάνε λίγο. Αν
έχω να σας μιλήσω μια βδομάδα και σηκώσω το χέρι μου να σας πω την ώρα,
«μπράβο» θα μου πείτε.
υπαγορεύετε, δεν σας προλαβαίνω ποτέ. Και όποτε σας πατάω αναίρεση, πίσω δεν
γυρίζετε, λες κι είστε το Μετρό Ανθούπολη- Ελληνικό. Πάτε μόνο προς τη μία κατεύθυνση
και αν θέλω να πάτε αλλού, κάνω ολόκληρο κύκλο, πάνω κάτω τις σκάλες.
Τσεκαρισμένο.
Και έπειτα είναι και τα πολλά «Μπράβο» που μου τη σπάνε λίγο. Αν
έχω να σας μιλήσω μια βδομάδα και σηκώσω το χέρι μου να σας πω την ώρα,
«μπράβο» θα μου πείτε.
Τις
περισσότερες φορές, ξέρετε, άλλα μας λέτε και άλλα σκεφτόμαστε κι αυτό δεν
αλλάζει με τίποτα. Πιο πιθανό είναι να ξαναπάρει η Λέστερ το πρωτάθλημα της
Αγγλίας, παρά να ξεχάσω τα δικά μου, για να ακούσω τα δικά σας. Ο πατέρας μου, ας πούμε, είναι από τους απολυμένους της
Χαλυβουργικής. Δεν μπορεί να το χωνέψει ότι μας ζει η μάνα μου. Μπετώνει κάθε μέρα στον καναπέ.
Και όλη μέρα βρίζει. Και όταν δεν βρίζει, κοιμάται. Εδώ και 2 χρόνια μένει
μαζί μας κι ο παππούς. Και η σύνταξή του.
περισσότερες φορές, ξέρετε, άλλα μας λέτε και άλλα σκεφτόμαστε κι αυτό δεν
αλλάζει με τίποτα. Πιο πιθανό είναι να ξαναπάρει η Λέστερ το πρωτάθλημα της
Αγγλίας, παρά να ξεχάσω τα δικά μου, για να ακούσω τα δικά σας. Ο πατέρας μου, ας πούμε, είναι από τους απολυμένους της
Χαλυβουργικής. Δεν μπορεί να το χωνέψει ότι μας ζει η μάνα μου. Μπετώνει κάθε μέρα στον καναπέ.
Και όλη μέρα βρίζει. Και όταν δεν βρίζει, κοιμάται. Εδώ και 2 χρόνια μένει
μαζί μας κι ο παππούς. Και η σύνταξή του.
Τo καλό με
τον παππού είναι ότι δεν βρίζει. Εμάς τουλάχιστον. Βρίζει τον Τσίπρα, τον
Καμμένο, τον Σαμαρά, το Μητσοτάκη, το Θεοδωράκη, τον Παπανδρέου (καλά, δεν
πέθανε αυτός;)
και κάτι άλλους που δεν τους ξέρω. Πού και πού παίρνει το ΜΕΤΡΟ
και πάει στο Σύνταγμα και τα χώνει. Μια μέρα μας ήρθε με ένα καρούμπαλο πάνω
απ΄ το φρύδι και παραμιλούσε μέχρι το βράδυ: « Ακούς εκεί; Ο Μιχαλάκης της
κυρα Παναγιώτας• που φιλήσαμε κατουρημένες ποδιές να τον βολέψουμε στην
Αστυνομία, που ακόμη μετράει με τα δάχτυλα, που έτσι και τον ρωτήσεις τι άλλο
είναι το Σύνταγμα, εκτός από πλατεία, κοιτάει τη μάνα του να του σφυρίξει την
απάντηση, να μας κουνάει το γκλομπ στη μούρη που να …του κουνήσει η Θύρα 7 το
μαντίλι και να είναι και καλαματιανό. Να έχω 50 χρόνια στο μεροκάματο, για να μου
κλείσει εμένα το δρόμο
το Μιχαλάκι!!! Ποιος; Το Μιχαλάκι,
το «καλώς το
το παιδάκι με το ροπαλάκι»!!!»
τον παππού είναι ότι δεν βρίζει. Εμάς τουλάχιστον. Βρίζει τον Τσίπρα, τον
Καμμένο, τον Σαμαρά, το Μητσοτάκη, το Θεοδωράκη, τον Παπανδρέου (καλά, δεν
πέθανε αυτός;)
και κάτι άλλους που δεν τους ξέρω. Πού και πού παίρνει το ΜΕΤΡΟ
και πάει στο Σύνταγμα και τα χώνει. Μια μέρα μας ήρθε με ένα καρούμπαλο πάνω
απ΄ το φρύδι και παραμιλούσε μέχρι το βράδυ: « Ακούς εκεί; Ο Μιχαλάκης της
κυρα Παναγιώτας• που φιλήσαμε κατουρημένες ποδιές να τον βολέψουμε στην
Αστυνομία, που ακόμη μετράει με τα δάχτυλα, που έτσι και τον ρωτήσεις τι άλλο
είναι το Σύνταγμα, εκτός από πλατεία, κοιτάει τη μάνα του να του σφυρίξει την
απάντηση, να μας κουνάει το γκλομπ στη μούρη που να …του κουνήσει η Θύρα 7 το
μαντίλι και να είναι και καλαματιανό. Να έχω 50 χρόνια στο μεροκάματο, για να μου
κλείσει εμένα το δρόμο
το Μιχαλάκι!!! Ποιος; Το Μιχαλάκι,
το «καλώς το
το παιδάκι με το ροπαλάκι»!!!»
Αξιαγάπητος ο παππούς, ε; Κι εμείς τον αγαπούσαμε, πριν τον
γνωρίσουμε. Τον βλέπαμε κάθε Πάσχα, μας ρωτούσε πώς πάει το σχολείο, λέγαμε
«καλά», μας έδινε ένα δεκάευρο, του δίναμε ένα φιλί. Καμάρωνε σε όλο το χωριό
για μας. Για μένα καμάρωνε μόνο και μόνο που τον έφτασα στο ύψος από την Έκτη
δημοτικού. Τώρα, όσο και να ψηλώνω, το μόνο που ακούω είναι ότι στην ηλικία μου
έφερνε βόλτα μια γυναίκα και ένα σπίτι. Δεν μας ρωτάει πια για το σχολείο.
Εμείς τον ρωτάμε: τι θα δούμε στην τηλεόραση, τι να μαγειρέψει η μάνα μου την
Κυριακή, ποιον συγγενή να πάρουμε τηλέφωνο για «χρόνια πολλά», πόση ώρα να
μείνουμε στην τουαλέτα.
Η μάνα μου και ο πατέρας μου δεν
έχουν σχέσεις (καταλαβαίνετε…) εδώ και 2 χρόνια. Ίσως φταίει που η μάνα μου
έχασε τα δόντια της και δεν υπάρχει μία να τα φτιάξει. Ίσως φταίει που κάνει 2 δουλειές και λείπει όλη
μέρα. Ίσως φταίει που το σπίτι
είναι μονίμως ακατάστατο – ιπποπόταμο να αφήσεις, δεν τον
ξαναβρίσκεις εδώ μέσα.
Ίσως φταίει που είναι παντρεμένοι 23 χρόνια. Ίσως φταίει που ο
πατέρας μου της ζητάει λεφτά για τσιγάρα. Δεν ξέρω. Ξέρω ότι ο πατέρας μου τά ‘χει
με μία παντρεμένη
απ΄ τη γειτονιά. Την ξέρω, αλλά τι να κάνω; Και να το πω στη μάνα
μου, τι θα αλλάξει; Το πολύ πολύ θα χάσει κι ο πατέρας μου τα δικά του
δόντια.
έχουν σχέσεις (καταλαβαίνετε…) εδώ και 2 χρόνια. Ίσως φταίει που η μάνα μου
έχασε τα δόντια της και δεν υπάρχει μία να τα φτιάξει. Ίσως φταίει που κάνει 2 δουλειές και λείπει όλη
μέρα. Ίσως φταίει που το σπίτι
είναι μονίμως ακατάστατο – ιπποπόταμο να αφήσεις, δεν τον
ξαναβρίσκεις εδώ μέσα.
Ίσως φταίει που είναι παντρεμένοι 23 χρόνια. Ίσως φταίει που ο
πατέρας μου της ζητάει λεφτά για τσιγάρα. Δεν ξέρω. Ξέρω ότι ο πατέρας μου τά ‘χει
με μία παντρεμένη
απ΄ τη γειτονιά. Την ξέρω, αλλά τι να κάνω; Και να το πω στη μάνα
μου, τι θα αλλάξει; Το πολύ πολύ θα χάσει κι ο πατέρας μου τα δικά του
δόντια.
Τουλάχιστον
εγώ την έχω τη μάνα μου και τον πατέρα μου. Ο Σωτήρης απ΄ το Β5 μένει μόνος του
με τη γιαγιά του, γιατί η μάνα του τον παράτησε. Έχει να τη δει 8 μήνες.
Κοντεύει να μείνει από τις απουσίες. Ξέρετε πού αράζει, όταν δεν έρχεται; Στον
πρώτο όροφο του σπιτιού του, που είναι γιαπί από το σεισμό του ‘99.
Εκεί είναι. Μόνος του. Και με το χιόνι και με τη βροχή.
εγώ την έχω τη μάνα μου και τον πατέρα μου. Ο Σωτήρης απ΄ το Β5 μένει μόνος του
με τη γιαγιά του, γιατί η μάνα του τον παράτησε. Έχει να τη δει 8 μήνες.
Κοντεύει να μείνει από τις απουσίες. Ξέρετε πού αράζει, όταν δεν έρχεται; Στον
πρώτο όροφο του σπιτιού του, που είναι γιαπί από το σεισμό του ‘99.
Εκεί είναι. Μόνος του. Και με το χιόνι και με τη βροχή.
Εγώ έχω
σχέσεις κανονικές από πέρυσι το καλοκαίρι. Η κοπέλα
μου (1 χρόνο μεγαλύτερη, ίσως έχετε καταλάβει ποια εννοώ), μου κάνει διάφορα
αδειάσματα μπροστά στους φίλους μου. Ενώ είμαστε μαζί, κάθε μέρα τρώω άκυρο.
Κάθε εβδομάδα σκάει με καινούργια ρούχα, γιατί ο πατέρας της είναι σοπάς. Εμείς στα διαλείμματα λιώνουμε στο
μπάσκετ, για να μην περάσουμε έξω από το κυλικείο και μας την πέσει η
ζαμπονοτυρόπιτα. Όταν βγαίνει με τις φίλες της, πάει στα Village ή στη Βεάκη,
όταν βγαίνουμε μαζί,
πάμε στην πλατεία ή στην πλατεία… Όταν έχει τα δικά της και
πέφτει, ό,τι κι αν της λέω, για να την ανεβάσω, δεν το πιστεύω. Όταν καταφέρνω
τελικά να την κάνω να χαμογελάσει, νιώθω ότι την κορόιδεψα. Δεν ξέρω πώς να
κουμαντάρω τα συναισθήματά μου. Λέτε να βρω μια απάντηση, αν διαβάσω τον «
Τάκη-Πλούμα» του Μαλακάση απ΄ τα Κ.Ν.Λ. ή «Το πάθημα των ερωδιών» ενότητα 17η στα Αρχαία, ή μήπως να διαβάσω την παραχώρηση προνομίων στους
Βενετούς από τον Αλέξιο τον Α΄; Μπα, Όχι άλλη παραχώρηση στους ξένους. Έχουμε
πάθει Παραχωρίτιδα και δεν κρύβεται ούτε κάτω απ΄ την Ακρόπολη. Νεσπά;
σχέσεις κανονικές από πέρυσι το καλοκαίρι. Η κοπέλα
μου (1 χρόνο μεγαλύτερη, ίσως έχετε καταλάβει ποια εννοώ), μου κάνει διάφορα
αδειάσματα μπροστά στους φίλους μου. Ενώ είμαστε μαζί, κάθε μέρα τρώω άκυρο.
Κάθε εβδομάδα σκάει με καινούργια ρούχα, γιατί ο πατέρας της είναι σοπάς. Εμείς στα διαλείμματα λιώνουμε στο
μπάσκετ, για να μην περάσουμε έξω από το κυλικείο και μας την πέσει η
ζαμπονοτυρόπιτα. Όταν βγαίνει με τις φίλες της, πάει στα Village ή στη Βεάκη,
όταν βγαίνουμε μαζί,
πάμε στην πλατεία ή στην πλατεία… Όταν έχει τα δικά της και
πέφτει, ό,τι κι αν της λέω, για να την ανεβάσω, δεν το πιστεύω. Όταν καταφέρνω
τελικά να την κάνω να χαμογελάσει, νιώθω ότι την κορόιδεψα. Δεν ξέρω πώς να
κουμαντάρω τα συναισθήματά μου. Λέτε να βρω μια απάντηση, αν διαβάσω τον «
Τάκη-Πλούμα» του Μαλακάση απ΄ τα Κ.Ν.Λ. ή «Το πάθημα των ερωδιών» ενότητα 17η στα Αρχαία, ή μήπως να διαβάσω την παραχώρηση προνομίων στους
Βενετούς από τον Αλέξιο τον Α΄; Μπα, Όχι άλλη παραχώρηση στους ξένους. Έχουμε
πάθει Παραχωρίτιδα και δεν κρύβεται ούτε κάτω απ΄ την Ακρόπολη. Νεσπά;
Και σας
ρωτάω: Τι να πω, κυρία, στο κείμενο 4 στα Αρχαία με τους Σεληνίτες;;;;;; Μα,
έλεος , κυρία, απαντήστε μου ειλικρινά, τι να απαντήσω στην ερώτηση : «Αν
έχετε διαβάσει τον Μικρό Πρίγκιπα, το Από τη Γη στη Σελήνη, την Αλίκη
στη Χώρα των Θαυμάτων ή κάποιο παρόμοιο βιβλίο σύγχρονης μυθιστορίας, να
επιλέξετε κάποια αποσπάσματα που δίνουν περιγραφές πλανητών και περίεργων όντων
και να τα παρουσιάσετε στην τάξη.»!!!
ρωτάω: Τι να πω, κυρία, στο κείμενο 4 στα Αρχαία με τους Σεληνίτες;;;;;; Μα,
έλεος , κυρία, απαντήστε μου ειλικρινά, τι να απαντήσω στην ερώτηση : «Αν
έχετε διαβάσει τον Μικρό Πρίγκιπα, το Από τη Γη στη Σελήνη, την Αλίκη
στη Χώρα των Θαυμάτων ή κάποιο παρόμοιο βιβλίο σύγχρονης μυθιστορίας, να
επιλέξετε κάποια αποσπάσματα που δίνουν περιγραφές πλανητών και περίεργων όντων
και να τα παρουσιάσετε στην τάξη.»!!!
Ποιο περίεργο
ον να παρουσιάσω στην τάξη;
Εμένα που κάθομαι και σας τα γράφω όλα αυτά; Εσάς, που τα
διαβάζετε; Ή τον απουσιολόγο, που πιστεύει ότι θα τον ανακαλύψει το Χάρβαρντ,
αν βρει πριν από σας τη Δοτική προσωπική; LOL.
ον να παρουσιάσω στην τάξη;
Εμένα που κάθομαι και σας τα γράφω όλα αυτά; Εσάς, που τα
διαβάζετε; Ή τον απουσιολόγο, που πιστεύει ότι θα τον ανακαλύψει το Χάρβαρντ,
αν βρει πριν από σας τη Δοτική προσωπική; LOL.
Και καλά θα
μου πείτε: το κείμενο 4 είναι έξω απ΄ την Ύλη. Αμ, το κείμενο 14, που είναι
μέσα, οι «Απρόσκλητοι βοηθοί» τι θέλει απ΄ τη ζωή μου, μου λέτε;
μου πείτε: το κείμενο 4 είναι έξω απ΄ την Ύλη. Αμ, το κείμενο 14, που είναι
μέσα, οι «Απρόσκλητοι βοηθοί» τι θέλει απ΄ τη ζωή μου, μου λέτε;
Ερώτηση
1η : Πώς ψάρευαν οι ψαράδες της
Εύβοιας;
1η : Πώς ψάρευαν οι ψαράδες της
Εύβοιας;
Ερώτηση
2η : Πώς εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους
προς τα δελφίνια οι ψαράδες; LEL
2η : Πώς εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους
προς τα δελφίνια οι ψαράδες; LEL
Μήπως να
παρατήσω τα Φιλολογικά και να πιάσω την Οικιακή Οικονομία, Κεφάλαιο:
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΖΩΗΣ που λέει: « Στόχος είναι
το κίνητρο που πηγάζει από μία ανάγκη ή επιθυμία μας και είμαστε αποφασισμένοι
να προσπαθήσουμε να τον πραγματοποιήσουμε.» Τώρα μας τρολάρει και η Οικιακή
Οικονομία; Αν ο στόχος σου είναι να βρεις κίνητρα, Κυρία, πώς λέγεται αυτό;
παρατήσω τα Φιλολογικά και να πιάσω την Οικιακή Οικονομία, Κεφάλαιο:
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΖΩΗΣ που λέει: « Στόχος είναι
το κίνητρο που πηγάζει από μία ανάγκη ή επιθυμία μας και είμαστε αποφασισμένοι
να προσπαθήσουμε να τον πραγματοποιήσουμε.» Τώρα μας τρολάρει και η Οικιακή
Οικονομία; Αν ο στόχος σου είναι να βρεις κίνητρα, Κυρία, πώς λέγεται αυτό;
Είδα μια
ταινία το καλοκαίρι: «Έρωτας με την πρώτη
μπουνιά». Εκεί, λοιπόν,
έλεγε ο τύπος στην κοπέλα του, η οποία, εκτός από θεάρα, είχε 3
πτυχία και 2 μεταπτυχιακά: «Ξέρεις να ζεις, αλλά δεν ξέρεις να επιβιώνεις.
Να μάθεις να μην κάνεις τίποτα το ιδιαίτερο. Να μην έχεις όνειρα για κάτι άλλο.
Μόνο έτσι θα επιβιώσεις.» Τι Καζαντζάκης, τι Μπουκάι, τι Βαλτινός, τι Όμηρος… Εγώ σ΄ αυτή τη φράση σκάλωσα: Να
μάθεις να μην κάνεις τίποτα το ιδιαίτερο. Τίποτα το ιδιαίτερο.
ταινία το καλοκαίρι: «Έρωτας με την πρώτη
μπουνιά». Εκεί, λοιπόν,
έλεγε ο τύπος στην κοπέλα του, η οποία, εκτός από θεάρα, είχε 3
πτυχία και 2 μεταπτυχιακά: «Ξέρεις να ζεις, αλλά δεν ξέρεις να επιβιώνεις.
Να μάθεις να μην κάνεις τίποτα το ιδιαίτερο. Να μην έχεις όνειρα για κάτι άλλο.
Μόνο έτσι θα επιβιώσεις.» Τι Καζαντζάκης, τι Μπουκάι, τι Βαλτινός, τι Όμηρος… Εγώ σ΄ αυτή τη φράση σκάλωσα: Να
μάθεις να μην κάνεις τίποτα το ιδιαίτερο. Τίποτα το ιδιαίτερο.
Τίποτα το
ιδιαίτερο σαν κι εμένα. Τίποτα το ιδιαίτερο σαν κι εσάς. Τίποτα το ιδιαίτερο
σαν το σχολείο. Τίποτα το ιδιαίτερο σαν τη χώρα μου, όπως την καταντήσατε.
Τίποτα το ιδιαίτερο
σαν αυτή τη στιγμή, Τίποτα το ιδιαίτερο σαν το αύριο.
ιδιαίτερο σαν κι εμένα. Τίποτα το ιδιαίτερο σαν κι εσάς. Τίποτα το ιδιαίτερο
σαν το σχολείο. Τίποτα το ιδιαίτερο σαν τη χώρα μου, όπως την καταντήσατε.
Τίποτα το ιδιαίτερο
σαν αυτή τη στιγμή, Τίποτα το ιδιαίτερο σαν το αύριο.
Να, λοιπόν, γιατί δεν συμμετέχω: Δεν έχω να πω
τίποτα το ιδιαίτερο.
τίποτα το ιδιαίτερο.
Και …μην
στραβώνετε και μην στενοχωριέστε και μην σας παίρνει από κάτω. Κι αν ήσασταν
στη θάλασσα και ψαρεύατε, ποιος θα σας μιλούσε; Η θάλασσα; Τα ψάρια; Ή η
πετονιά;
στραβώνετε και μην στενοχωριέστε και μην σας παίρνει από κάτω. Κι αν ήσασταν
στη θάλασσα και ψαρεύατε, ποιος θα σας μιλούσε; Η θάλασσα; Τα ψάρια; Ή η
πετονιά;
Υγ. 1 Στο google docs έχει έτοιμα
πρότυπα επιστολής. Κατεβάζεις το πρότυπο και γράφεις πάνω τους. Το ξέρατε; Ο
Μιχαλάκης ο Ματατζής, σίγουρα το ξέρει.
πρότυπα επιστολής. Κατεβάζεις το πρότυπο και γράφεις πάνω τους. Το ξέρατε; Ο
Μιχαλάκης ο Ματατζής, σίγουρα το ξέρει.
Να, εδώ: https://www.google.com/docs/about/
Υγ.
2 Επειδή έχετε φάει κόλλημα με τη στίξη, έβαλα τον Θέμη να το διορθώσει
το κείμενο. Τον θυμάστε το Θέμη; Τέλειωσε Ιστορικό Αρχαιολογικό και δουλεύει
βοηθός Ψυκτικού απέναντι απ΄ το σχολείο, αλλά την βρίσκει ακόμη μ΄ αυτά …
2 Επειδή έχετε φάει κόλλημα με τη στίξη, έβαλα τον Θέμη να το διορθώσει
το κείμενο. Τον θυμάστε το Θέμη; Τέλειωσε Ιστορικό Αρχαιολογικό και δουλεύει
βοηθός Ψυκτικού απέναντι απ΄ το σχολείο, αλλά την βρίσκει ακόμη μ΄ αυτά …
Υγ
3. Ψάχνοντας
να βρω λίγο Καζαντζάκη, που σας αρέσει, βρήκα αυτό: «Αφεντικό σε συμπαθώ πάρα πολύ. Έχεις τα πάντα εκτός από λίγη τρέλα και
όλοι οι άνθρωποι χρειάζονται λίγη τρέλα… Αλλιώς δεν μπορεί να σπάσει το σκοινί
και να ελευθερωθεί.»
3. Ψάχνοντας
να βρω λίγο Καζαντζάκη, που σας αρέσει, βρήκα αυτό: «Αφεντικό σε συμπαθώ πάρα πολύ. Έχεις τα πάντα εκτός από λίγη τρέλα και
όλοι οι άνθρωποι χρειάζονται λίγη τρέλα… Αλλιώς δεν μπορεί να σπάσει το σκοινί
και να ελευθερωθεί.»
Βρήκα και
κάτι άλλο που αρέσει σε μένα: «Νίκησε τον στερνό, τον πιο μεγάλο πειρασμό,
την ελπίδα!»
κάτι άλλο που αρέσει σε μένα: «Νίκησε τον στερνό, τον πιο μεγάλο πειρασμό,
την ελπίδα!»
Υγ.4 Πλάκα έχουν, τελικά, τα υστερόγραφα. Δεν λένε τίποτα το
ιδιαίτερο, αλλά τραβάνε την προσοχή.
ιδιαίτερο, αλλά τραβάνε την προσοχή.
Με σεβασμό
Χ
—————————————————————————————————————-
ΥΠΟΣΗΜΕΊΩΣΗ: Η επιστολή αυτή δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική
πραγματικότητα. Βάνα Δουληγέρη
Πρώτη δημοσίευση Grass Social 8-3-2017
Ιαν 16 2019
Εικονική περιήγηση στο Ερέχθειο και τον Παρθενώνα
