Η Μωβ Κιμωλία είναι μαθήτρια σε Δημόσιο Σχολείο. Της αρέσει να ρωτάει, να διαφωνεί, να εκφράζεται, να διασκεδάζει, να κάνει λάθη, να ξανακάνει. Επομένως, αγαπά το σχολείο της, γιατί πού αλλού μπορεί να τα κάνει όλα αυτά σε μια μέρα; Συνηθίζει να λέει: «Δεν ξέρω αν κάτι με ενδιαφέρει, προτού το κατανοήσω». Έτσι, περιδιαβαίνει εντός και εκτός σχολικής ύλης. Επειδή, όμως, είναι λίγο τεμπέλα, ό,τι θέλει να πει, βάζει εμένα να το γράψω. Βάνα Δουληγέρη
Λίστα άρθρων του συγγραφέα
Ιούν 26 2018
Η επανάσταση, Σλάβομιρ Μρόζεκ
Φρανκ Μόρισον Στο δωμάτιό μου το κρεβάτι βρισκόταν εδώ, η ντουλάπα εκεί και το τραπέζι ανάμεσά τους. Μέχρι που το βαρέθηκα. Έσυρα το κρεβάτι προς τα εκεί και την ντουλάπα προς τα εδώ.Για ένα διάστημα ένιωσα τη ζωογόνο αύρα του καινούργιου. Αλλά σε λίγο καιρό, και πάλι πλήξη. Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η …
Ιούν 17 2018
Αυτοεγκατάλειψη, Λι Πο
Ιούν 14 2018
Στὸν ποιητὴ ποὺ ἔγινε κριτικός μου, Κωστής Παλαμάς
Ὅ,τι κι ἂν κάμεις, ὅπου νὰ δράμεις, ἀπ᾿ ὅποιο γένος, δικός μου ἢ ξένος, τοῦ κάκου! Ἐμπρός σου πάντα θὰ μ᾿ ἔχεις, πίσω μου τρέχεις· τὸ τρέξιμό σου νὰ μὴν τὸ βιάζῃς καὶ λαχανιάζεις. Νὰ μὲ θυμᾶσαι, τέτοιος ὁ νόμος: ὁ πεζοδρόμος μιᾶς ἔγνοιας θά ῾σαι κ᾿ ἐγὼ μιᾶς χάρης ὁ καβαλλάρης.
Ιούν 09 2018
Ξεπεσμός, B.D. Foxmoor
Είμαι low bap και φαίνομαι, δεν υποφέρομαι. Δρόμε μου αμίλητε, τοπίο μου αγέραστο, όνειρο απείραχτο, πιοτό μου ακέραστο, αταίριαστό εγώ μου, μεγάλε ανήφορε, λεπίδα στομωμένη, τσαμπουκά μου ασύμφορε σταμάτα το πέταγμα, δεν είσαι γεράκι. Γύρισε μέσα μου εσύ, δεν κρατάς από τζάκι. Ξέρεις τον τρόπο, ξέρεις, κι εσύ μοναξιά μου στεγνώνεις πάνω μου μοναδική αλλαξιά …
Ιούν 07 2018
Ο μικρός Σουκρής, Μενέλαος Λουντέμης (Συννεφιάζει-Απόσπασμα)
Από δω πάνου, απ’ τη δραγατσά, φαίνουνται όλα ήμερα και καταλαγιασμένα. Ο χαμάλης πηγαινοέρχεται φυσώντας τον καπνό του και ταχτοποιεί σαν κομπολόι τα βαγόνια του. Ο κύριος σταθμάρχης κόβει βόλτες σαν το τρεχαντήρι κι ο κόσμος θαμπώνεται απ’ τα πολλά σειρήτια που’ χει στο καπέλο του. Οι καποτρένοι ξαναμωράθηκαν και παίζουνε σαν τα σκολιαρούδια με …






