Κατηγορία: Ποίηση σε περίπτωση κακοκαιρίας

Η εξομολόγηση του φυγά, Χουάν Βιθέντε Πικέρας

Είμαι ευτυχισμένος μόνο σαν φεύγω. Όχι ανάμεσα σε τέσσερις τοίχους, με δρόμους κλειστούς, μα ανάμεσα στο εδώ και στο εκεί, στο ’να σπίτι ή στ’ άλλο, και τα δυο κατά προτίμηση αλλωνών. Δεν μπορώ πια, ούτε θέλω, να μένω ήσυχος. Ούτε τώρα ούτε μετά. Ούτε εδώ ούτε εκεί. Εκεί που τέλος πάντων είσαι εσύ, όποια …

Συνέχεια ανάγνωσης

[ Ένας καιρός ανάποδος], Νίκη-Ρεβέκκα Παπαγεωργίου

  Daughters of Robin Hood, Anna Berezovskaya, 2011   Ζουν ακόμα ο πατέρας και η μάνα μου. Μα πού να ’ναι ο μπαμπάς και η μαμά;   Σε μια δασωμένη εποχή κατοικούν τα κορίτσια που υπήρξα, σε μια περασμένη εξοχή, σε μια πατρίδα στο χρόνο που δεν μπορώ να επιστρέψω.   Ένας καιρός ανάποδος με …

Συνέχεια ανάγνωσης

«Έναν στίχο», Παναγιώτης Μπενέας

  «Έναν στίχο»                                                                                                Σε κάποιο καφέ.   Έφεγγε …

Συνέχεια ανάγνωσης

Σχολική αίθουσα, Νίκος Β. Καμβύσης

    Ο δάσκαλος έγραφε στον πίνακα επιμένοντας. Μπροστά του τόσα μάτια ορθάνοιχτα. Χάραζε γραμμές … κλασματικούς όρους … Έσβηνε … διατύπωνε τελειωτικά: Τόκος ίσον κεφάλαιον επί χρόνον επί επιτόκιον … Κι ύστερα το πρόβλημα εμπεδώσεως. Γραμμάτιον δέκα χιλιάδων …. με επιτόκιον …. Και μόνο εκείνο το παιδί στο τελευταίο θρανίο έμενε εντελώς αμέτοχο. Είχε …

Συνέχεια ανάγνωσης

Το δέντρο, Νίκη-Ρεβέκκα Παπαγεωργίου

                                                                    Kissing the Birch, Anna Berezovskaya Το δέντρο Επειδή ήταν πολύ αγαπημένοι ─όλη μέρα μπορούσαν να λέν’ σαχλαμάρες─ χωρίς να πέφτουν απ’ τα κλαριά του πανύψηλου εκείνου δέντρου, όπου είχαν ανεβεί για να ‘ναι μόνοι, ανάμεσα στους ωραίους καρπούς που ακίνητοι άκουγαν, με μιαν αμείωτη και συγκινημένη σοβαρότητα. Ύστερα έπαψαν ν’ αγαπιούνται, πιάσαν μιαν ατέλειωτη …

Συνέχεια ανάγνωσης

Δεν έχω ανάγκη από χρήματα, Άλντα Μερίνι

Αμαζόνα, Βασίλι Καντίσκι Δεν έχω ανάγκη από χρήματα.Έχω ανάγκη από αισθήματα,από λέξεις, από λέξεις σοφά διαλεγμένες,από λουλούδια που τα λένε σκέψεις, από ρόδα που τα λένε παρουσίες,από όνειρα που κατοικούν τα δέντρα,από τραγούδια που κάνουν τ’ αγάλματα να χορεύουν,από άστρα που ψιθυρίζουν στ’ αυτί των εραστών. Έχω ανάγκη από ποίηση,εκείνη τη μαγεία που καίει το …

Συνέχεια ανάγνωσης

«Ώστε θες να γίνεις συγγραφέας;» Τσαρλς Μπουκόφσκι

Artist: Courtney Brown Αν δεν βγαίνει από μέσα σου ορμητικά σε πείσμα όλων, μην το κάνεις. Αν δε βγει απρόσκλητο από την καρδιά κι απ’ το μυαλό σου κι απ’ το στόμα κι απ’ τα σωθικά σου, μην το κάνεις. Αν κάθεσαι με τις ώρες και κοιτάς την οθόνη του υπολογιστή σου ή σκύβεις σαν …

Συνέχεια ανάγνωσης

Η κακιά στιγμή/ Νέμεσις, Ντίνος Χριστιανόπουλος

  Η κακιά στιγμή/ Νέμεσις «Τα μάθατε; Ο τάδε το και το». Έτσι μια μέρα θα ’ρθει κι η σειρά μας∙ μια αστοχία, μια κακιά στιγμή, και κουρελιάζεσαι για όλη τη ζωή σου.   Θεέ μου, φύλαγε απ’ την κακιά στιγμή, κάνε ν’ αργήσει η αναπόφευκτη στιγμή, που η νέμεση χαρίζεται στους κουτσομπόληδες και κάνουν …

Συνέχεια ανάγνωσης

[Φόρεμα με παγιέτες, μαύρο…], Ρούλα Αλαβέρα

Ava Gardner,  Getty images Φόρεμα με παγιέτες, μαύρο. μαύρο, μαύρο, μαύρο Το λυπόμουν άχρηστο στην ντουλάπα με την περηφάνια του να παραδέρνει σε πομπές εορταστικές, μετά από μέρες νηστείας. Δε φοριόταν Δεν πετιόταν Από τη συλλογή Ακηδία (1983)  

«Γράμμα σε μία Αφρικάνα/ Χαϊμαλίνα», Μιχάλης Σταυρακάκης, Νιδιώτης

Frank Morisson Τώρα που σου γράφω, Χαϊμαλίνα, από το πιο ψηλό βουνό της Κρήτης, ροβολώ τα πρόβατά μου στον ίσκιο ενός ασφένταμου. Έχω πρόβατα λευκά σαν το λευκό μου χρώμα. Έχω πρόβατα μαύρα, σαν το δικό σου χρώμα, Χαϊμαλίνα. Το αίμα τους είναι ίδιο, κόκκινο, σαν το δικό μας αίμα ,Χαϊμαλίνα. Ρωτάω τα πρόβατα μου …

Συνέχεια ανάγνωσης

Φόρτωση περισσότερων

This site is protected by wp-copyrightpro.com