Κατηγορία: Ποίηση σε περίπτωση κακοκαιρίας

Φωτογραφία:Richard Calmes Η ακατάπαυστη πάλη ανάμεσα σε δύο όντα Η ακατάπαυστη πάλη ανάμεσα σε δύο όντα είναι η πρώτη συνθήκη του είναι. Είμαι ρόδο σημαίνει μάχομαι άλλο ρόδο, ορατό ή αόρατο, μάχομαι όλα τα ρόδα. Και κάτι περισσότερο ακόμα: σημαίνει μάχομαι ό,τι δεν είναι ρόδο. Και κάτι ακόμα περισσότερο: σημαίνει μάχομαι την ίδια του την …

Συνέχεια ανάγνωσης

Τα παράθυρα Σ’ αυτές τες σκοτεινές κάμαρες, που περνώ μέρες βαριές, επάνω κάτω τριγυρνώ για νά βρω τα παράθυρα.— Όταν ανοίξει ένα παράθυρο θα ’ναι παρηγορία.— Μα τα παράθυρα δεν βρίσκονται, ή δεν μπορώ να τά βρω. Και καλύτερα ίσως να μην τα βρω. Ίσως το φως θα ’ναι μια νέα τυραννία. Ποιός ξέρει τί …

Συνέχεια ανάγνωσης

 Ozymandias   I met a traveller from an antique land, Who said—“Two vast and trunkless legs of stone Stand in the desert. . . . Near them, on the sand,   Half sunk a shattered visage lies, whose frown, And wrinkled lip, and sneer of cold command, Tell that its sculptor well those passions read …

Συνέχεια ανάγνωσης

Φωτογραφία: Χρήστος Δημητρίου Μπήκαμε από μια μυστική πόρτα Υπήρχε μια καρδιά στον μαυροπίνακα Και μια βέργα από λεπτοκαρυά επάνω στο τραπέζι Μπορούσες να ακούσεις και το βάδισμα ενός λύκου   Ο έρωτας δίδασκε πρώτος Σε εραστές να συμπεριφέρονται καλά Οι πέτρες ακολουθούσαν την γλυκόπικρη σκιά τους Το μάτι δεν ξέσφιγγε τον κλοιό του Κι αν …

Συνέχεια ανάγνωσης

Atelier de moulage Sadaune, Claude Firmin, 1901    Ρούχο ζεστό Φόρα μια ζεστή καρδιά κι έλα έξω να με βρεις δε θα μαι στα μαγαζιά ούτε στις πλατείες τις στολισμένες δε θα μαι σε κάποιο μπαρ ούτε σε κάποια στάση του τραμ. Φόρα μια ζεστή καρδιά κι έλα να με βρεις. θά ‘μαι εκεί που …

Συνέχεια ανάγνωσης

  Να μάθεις να φεύγεις Από την ασφάλεια τρύπιων αγκαλιών. Από χειραψίες που σε στοιχειώνουν. Από την ανάμνηση μιας κάλπικης ευτυχίας. Να φεύγεις! Αθόρυβα, σιωπηλά, χωρίς κραυγές, μακρόσυρτους αποχαιρετισμούς. Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε ενθύμια, ούτε ζακέτες για το δρόμο.   Να τρέχεις μακριά από δήθεν καταφύγια κι ας έχει έξω και χαλάζι. Να …

Συνέχεια ανάγνωσης

Φωτογραφία: Tommy Ingberg   Άμυνα Πρέπει να μάθω να πελεκώ  Αυτή την πέτρα Να ζωγραφίζω πάνω στην πέτρα Να την κοιμίζω σαν μωρό Στον κόρφο μου να τη ζεσταίνω Με κάθε είδους συμπεριφορά Με χίλιους τρόπους Να μην ξυπνήσει η πέτρα μου Κάποιο πρωί Και με χτυπήσει    Μαρία Κέντρου – Αγαθοπούλου    

ΟΙ ΓΡΑΜΜΑΤΑΝΘΡΩΠΟΙ Γυμνές οι κεφαλές τους λησμονούν τα κρίματά τουςγέρων λογίων αξιοσέβαστες φαλακροκεφαλές επιμελούνται, με σπουδή αναλύουν στα γραπτά τους στίχους ωραίων παλληκαριών, γραμμένους σε σκληρές κλίνες, τονισμένους μες στο βάσανο του έρωτά τους για να υμνηθεί το κάλλος, αθώο κι επισφαλές. Σέρνουνται όλοι τους∙ βήχουνε∙ κολυμπάνε στο μελάνι με τα καινούργια τους ποδήματα ξηλώνουν …

Συνέχεια ανάγνωσης

    «Ἐθνικὴ Παιδεία» Γανιάσατε, δασκάλοι, νὰ ξεμάθω νά ῾μαι ἐγώ, νὰ στοχάζομαι, νὰ θέλω – ψέματα ὅλο ν᾿ ἀκούω, νὰ λέω, νὰ πράττω, γιὰ ψέματα νὰ ζῶ καὶ νὰ πεθαίνω. Δὲν μπόρεσε ἡ σπουδὴ νὰ μὲ χαλάσει. Ἀντέξανε σαρκίο, ψυχὴ καὶ γνώση μὰ κάθε τόσο θάνατος νὰ ξέρεις ὅτ᾿ εἶσαι πάντα πουλημένο κρέας