Κατηγορία: Ποίηση σε περίπτωση κακοκαιρίας

Το ταξίδι των Μάγων, Thomas S. Elliot από τον Δημήτρη Χορν

  Τι κάνεις, όταν όλα γύρω σου αλλάζουν και το αλφαβητάρι του νέου κόσμου δεν το έχεις διδαχτεί; Θρηνείς για τα ερείπιά του ή γιορτάζεις το νέο ξεκίνημα; The Journey of the Magi ‘A cold coming we had of it, Just the worst time of the year For the journey, and such a long journey: …

Συνέχεια ανάγνωσης

“Είμαι ο κανένας! Ποιος είσαι εσύ;” Έμιλι Ντίκινσον

photographer Bobby Becker   Είμαι ο κανένας! Ποιος είσαι εσύ; Έμιλι Ντίκινσον Είμαι ο κανένας! Ποιος είσαι εσύ; Μήπως, κανείς κι εσύ; Τότε είμαστε δυο – μη μου πεις! Θα μας εξορίσουν παρευθύς. Πόσο ανιαρό κάποιος να είσαι! Πόσο κοινό, σαν το βατράχι Να λες το όνομά σου πρωί-βράδυ Σ’ έναν βούρκο που σε θαυμάζει! …

Συνέχεια ανάγνωσης

Μαθαίνουμε να σιωπαίνουμε με τα χρόνια Roberto Juarroz,

Μαθαίνουμε να σωπαίνουμε με τα χρόνια Δὲν ὑπάρχει λέξη βεβαιότερη ἀπὸ ἄλλη. Μαθαίνουμε νὰ σωπαίνουμε μὲ τὰ χρόνια, κι ἂς φαίνεται πὼς μιλᾶμε. Χωρὶς λόγια γεννιόμαστε καὶ μὲ τὶς λέξεις ὅλες φθαρμένες πορευόμαστε. Κι ὅμως, μολονότι ζῶ σημαίνει βουβαίνομαι, μέσα στὴ σιωπὴ ὑπάρχει μιὰ χαρὰ πρωτόγονη ποὺ ὅλες τὶς δικαιολογεῖ τὶς σιωπὲς ποὺ ὑπάρχουν. Μετάφραση: …

Συνέχεια ανάγνωσης

To τραγούδι της τελευταίας συνάντησης, Άννα Αχμάτοβα

To τραγούδι της τελευταίας συνάντησης Στο στήθος ένα σφίξιμο το βήμα χάνω, πάω βιαστική από την αγωνία, την λαχτάρα, φόρεσα το γάντι το αριστερό, στο χέρι το δεξί. Τόσα σκαλιά ν’ ανέβω, αδύνατον. Μα, είναι τρία, χρυσή μου. Ήχος γλυκός σαλεύει μες στα δέντρα και το φθινόπωρο μου λέει “Πέθανε μαζί μου’. Η τύχη μου …

Συνέχεια ανάγνωσης

“Εμφιαλώθηκα μια μέρα μέσα σε μια μποτίλια” Νικόλας Νησίδης

«Εμφιαλώθηκα μια μέρα μέσα σε μια μποτίλια / κι είδα τον κόσμο από μέσα / κατάλαβα πώς είναι να σε ξεκαπακώνει ο οποιοσδήποτε / να σε ανακινεί κάθε τυχάρπαστος / έμαθα να γαντζώνομαι στα τοιχώματα / να κατακάθομαι στον πάτο / διδάχτηκα να μεταβάλλω τη στάθμη μου / δε σκαρφάλωσα ποτέ, πάρα μόνο όταν / …

Συνέχεια ανάγνωσης

Η αγάπη αρχίζει, Ρομπέρτο Χουαρός

Η αγάπη αρχίζει… Η αγάπη αρχίζει όταν σπάζουν τα δάχτυλα και οι πτυχές των ενδυμάτων παλεύουν, όταν δεν είναι πια ούτε αναγκαίο μα ούτε περιττό το γήρας στα μάτια που διασταυρώνονται, όταν η πύλη των αναμνήσεων, είτε χαμηλή είτε ψηλή, ως το αίμα υποχωρεί. Η αγάπη αρχίζει όταν ο Θεός λείπει και όταν ο άνθρωπος …

Συνέχεια ανάγνωσης

Σύντομη ιστορία του ουρανού: εγχειρίδιο για ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας, Στρατής Παρέλης

Σύντομη ιστορία του ουρανού: εγχειρίδιο για ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας Είναι γνωστό ότι η συντομία είναι ουσιαστική σε κάθε συζήτηση του ουρανού. Χάριν συντομίας θα διαιρέσουμε τον ουρανό στα μέρη του:  ο Πτολεμαϊκός ουρανός,  ο απογευματινός ουρανός,  ο ουρανός που δεν διαθέτει καιρό,  ο πυρπολημένος ουρανός του θέρους,  ο σουβλιστός ουρανός από τις κορυφές των χειμωνιάτικων …

Συνέχεια ανάγνωσης

Ίσως αυτή να είναι η τελευταία μέρα της ζωής μου, Fernando Pessoa

                                                                  7-11-1915                                                             Ίσως αυτή να είναι                                                      Η τελευταία μέρα της ζωής μου.                                       Το χέρι το δεξί μου σήκωσα τον ήλιο χαιρετώντας.                                                 Μα δεν τον χαιρετούσα για αντίο. Ήμουν χαρούμενος Που να τον δω ακόμα μια φορά μπορούσα. –Αυτό ήταν όλο. F e r n a n d o  P e s …

Συνέχεια ανάγνωσης

Όσο ν’ ανοιγοκλείσει μια πόρτα, Σάμιουελ Μπέκετ

Είμαι αυτή η ροή της άμμου που γλιστράει ανάμεσα στο βότσαλο και στον αμμόλοφο η καλοκαιρινή βροχή πέφτει πάνω στη ζωή μου πάνω σ’ εμένα η ζωή μου που μου ξεφεύγει με καταδιώκει και θα σβήσει τη μέρα που άρχισε αγαπημένη στιγμή σε βλέπω μέσα σ’ αυτό το παραπέτασμα της ομίχλης που χάνεται όπου δε …

Συνέχεια ανάγνωσης

Έτσι αγαπάς εσύ, του Πέδρο Σαλίνας

Έτσι αγαπάς εσύ, αφήνοντάς με να σε αγαπώ. Το «ναι» όταν μου δίνεσαι είναι η σιωπή. Φιλάς προσφέροντας τα χείλη σου σ’ εμένα, για να τα φιλήσω. Κουβέντες, αγκαλιάσματα, δεν θα μου πουν ποτέ ότι εσύ υπήρχες, ποτέ ότι με αγάπησες: ποτέ. Μου το λεν λευκές σελίδες, χάρτες, οιωνοί, τηλέφωνα· εσύ όχι. Κι έχω πιαστεί …

Συνέχεια ανάγνωσης

Φόρτωση περισσότερων

This site is protected by wp-copyrightpro.com