Μαύρο γάλα της αυγής το πίνουμε το βράδυ πίνουμε μεσημέρι και πρωί το πίνουμε τη νύχτα πίνουμε και πίνουμε ανοίγουμε ένα μνήμα στους αιθέρες εκεί δεν είναι κανείς στριμωχτά Στο σπίτι κατοικεί ένας άντρας παίζει με τα φίδια γράφει γράφει όταν πέφτει σκοτάδι στη Γερμανία τα χρυσά σου μαλλιά Μαργαρίτα το γράφει και βγαίνει …
Κατηγορία: Λογοτεχνία
Ιούλ 29 2018
Ο Επιστάτης των εθνικών οικοδομών επί Ι. Καποδίστρια, Αλέξανδρος Σούτσος. Απαντήσεις
Paul Klee. Destroyed Place O επιστάτης των εθνικών οικοδομών επί I. Καποδίστρια Φοίνικες* και ταλαράκια το πουγκί μου κουδουνίζει, και το στόμα μου σαμπάνιες και ρυζόγαλο μυρίζει· χαιρετάτε με με σέβας, με βαθύν προσκυνισμόν· επιστάτης, κύριοί μου, έγινα οικοδομών. Τερερέμ, λαλά, λαλά· η δουλειά πάγει* καλά. Έκτακτε Διοικητή μου, πόσα γρόσια* θησαυρίζεις; Όσα παίρνω σ’ …
Ιούλ 23 2018
Μεγαλείων Οψώνια, Α. Παπαδιαμάντης
Ὅλοι αὐτοὶ οἱ φρόνιμοι γέροι, οἱ πρόθυμοι συμβουλάτορες, ὁποὺ ὀνομάζονται κάπου καὶ «κακῶν παρακλήτορες», εἰς τὴν βίβλον τοῦ Ἰώβ, συνηθροίζοντο συνήθως εἰς τὸ μικρὸν καφενεῖον τοῦ Σκαρτσοπούλου, ἀνάμεσα εἰς τὰ κηράδικα κ᾿ εἰς τὴν ὁδὸν Ντέκα, ὄχι μακρὰν ἀπὸ τὴν Καμκαρέαν. Ἐκεῖ εὕρισκαν πολλὰ εὔκολα θύματα. Ἂν ἦτον κανεὶς ὁπωσοῦν εὔπορος ἄνθρωπος, καταγόμενος λόγου χάριν …
Ιούν 26 2018
Η επανάσταση, Σλάβομιρ Μρόζεκ
Φρανκ Μόρισον Στο δωμάτιό μου το κρεβάτι βρισκόταν εδώ, η ντουλάπα εκεί και το τραπέζι ανάμεσά τους. Μέχρι που το βαρέθηκα. Έσυρα το κρεβάτι προς τα εκεί και την ντουλάπα προς τα εδώ.Για ένα διάστημα ένιωσα τη ζωογόνο αύρα του καινούργιου. Αλλά σε λίγο καιρό, και πάλι πλήξη. Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η …
Ιούν 07 2018
Ο μικρός Σουκρής, Μενέλαος Λουντέμης (Συννεφιάζει-Απόσπασμα)
Από δω πάνου, απ’ τη δραγατσά, φαίνουνται όλα ήμερα και καταλαγιασμένα. Ο χαμάλης πηγαινοέρχεται φυσώντας τον καπνό του και ταχτοποιεί σαν κομπολόι τα βαγόνια του. Ο κύριος σταθμάρχης κόβει βόλτες σαν το τρεχαντήρι κι ο κόσμος θαμπώνεται απ’ τα πολλά σειρήτια που’ χει στο καπέλο του. Οι καποτρένοι ξαναμωράθηκαν και παίζουνε σαν τα σκολιαρούδια με …
Ιούν 04 2018
Τα τρία ερωτήματα, Λέων Τολστόι
Μια φορά και έναν καιρό, ένας βασιλιάς σκέφτηκε ότι, αν ήξερε πάντοτε την κατάλληλη στιγµή για ν’αρχίζει κάτι, αν ήξερε ποιοι είναι οι κατάλληλοι άνθρωποι για ν’ ακούει και ποιοι είναι εκείνοι που θα πρεπε ν’ αποφεύγει και πάνω από όλα αν ήξερε πάντοτε ποιο είναι το σηµαντικότερο πράγµα να κάνει, δε θα αποτύχαινε σε …






