
Φεβ 12 2016
Ο Συντακτικός Ρόλος της Μετοχής
Φεβ 10 2016
“Τα ληφθέντα μέτρα”, Erich Fried

“Τα ληφθέντα μέτρα”
Οι τεμπέληδες σφάζονται
ο κόσμος γίνεται εργατικός
Οι άσχημοι σφάζονται
ο κόσμος γίνεται ωραίοςΟι ανόητοι σφάζονται
ο κόσμος γίνεται σοφός
Οι άρρωστοι σφάζονται
ο κόσμος γίνεται υγιής
Οι θλιμμένοι σφάζονται
ο κόσμος γίνεται χαρούμενος
Οι γέροι σφάζονται
ο κόσμος γίνεται νέος
Οι εχθροί σφάζονται
ο κόσμος γίνεται φιλικός
Οι κακοί σφάζονται
ο κόσμος γίνεται καλός.
ERICH FRIED
Φεβ 08 2016
Ο Λύκος, Έρμαν Έσσε
των λύκων για την επιβίωσή τους στα γαλλικά βουνά κατά την περίοδο του χειμώνα,
το άτυχο τέλος μιας αγέλης που επιτέθηκε σε κατοικίδια ζώα και η
εκδικητικότητα των ανθρώπων, οι οποίοι επίσης υποφέρουν από το κρύο.
διήγημα μπορεί να χωριστεί σε τρεις ενότητες:
«Ποτέ άλλοτε τα γαλλικά βουνά…κιόλας
σκοτωθεί»: η προσπάθεια επιβίωσης ανθρώπων και ζώων την περίοδο του χειμώνα.
«Ο παγετός δεν έλεγε να υποχωρήσει…αργά
να στάζει»: η ομαδικότητα και οι κίνδυνοι απομάκρυνσης από την αγέλη
εξαιτίας της πείνας..
«Το κρύο είχε κοπάσει…του σκοτωμένου
λύκου»: η εξόντωση του ετοιμοθάνατου ζώου και η εκδικητική μανία των
χωρικών.
αποφασίσει να απομακρυνθεί από την αγέλη του προς αναζήτηση τροφής, οι
συνέπειες όμως της απομάκρυνσης είναι μοιραίες γι’ αυτόν.
τόσο για τους ανθρώπους όσο και για τα ζώα. «Ο αέρας ήταν διαυγής, ξηρός και ψυχρός», «το φεγγάρι κατεψυγμένο», Οι άνθρωποι έχουν κλειστεί στα σπίτια τους
και τα ζώα λιμοκτονούν. Ακόμα και οι λύκοι που θεωρούνται από τα πιο σκληρά
ζώα, αντιμετωπίζουν και αυτοί σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης εξαιτίας της έλλειψης
τροφής: ‘Ήταν δύσκολη εποχή για τα ζώα
της περιοχής». Αυτός είναι ο λόγος που επιτίθενται στα κοτέτσια, μεμονωμένα
τη μέρα και ομαδικά τη νύχτα. Όμως τα
κοτέτσια φυλάσσονται από τους χωρικούς που καιροφυλακτούν και τους σκοτώνουν.
από την πείνα. Η ανάγκη όμως της επιβίωσης τους οδήγησε σe διάσπαση. Ένας λύκος μαζί με άλλους δυο αποκόπτονται
από την αγέλη τους, για να αναζητήσουν τροφή και να μπορέσουν τελικά να
επιβιώσουν. Οι υπόλοιποι παρουσιάζονται «αναποφάσιστοι
και άβουλοι».Είναι εξαρτημένοι από το φυσικό περιβάλλον και ο φόβος τους
αποτρέπει να αναζητήσουν αλλού τρόπους επιβίωσης, παρόλες τις δυσκολίες που
αντιμετωπίζουν συχνά εξαιτίας των κακών καιρικών συνθηκών. Ο τρεις νεαροί,
δυνατοί αν και σκελετωμένοι λύκοι ξεκίνησαν το ταξίδι τους. Αποφασισμένοι όπως
ήταν επιτέθηκαν σε όποιο ζώο έβρισκαν στο δρόμο τους «πέτυχαν ένα κριάρι, την τρίτη ένα σκύλο κι ένα γαϊδούρι». Οι επιθέσεις τους εξαγρίωσαν τον αγροτικό πληθυσμό
της περιοχής, «είχαν τρομάξει και τους πάντες». Ο πιο δυνατός λύκος είναι ο
νεότερος από τους τρεις και αυτό τον βοηθά να έχει περισσότερες αντοχές. Ένα
μεσημέρι που προσπάθησαν να επιτεθούν σε ένα στάβλο, οι χωρικοί σκότωσαν τους
δυο λύκους και ο τρίτος πληγωμένος, χωρίς να έχει άλλο τρόπο διαφυγής, ξέφυγε
στο βουνό, παρά τις πληγές του.
κουφάλα ενός δέντρου όπου τον εγκαταλείπουν οι δυνάμεις του. Βγάζει ένα «αδύναμο ουρλιαχτό» ενώ κοιτάζει «το φεγγάρι που ορθωνόταν τεράστιο και
κόκκινο σαν αίμα» σαν να προοιωνίζεται
το θάνατό του . Η φύση με το «θαμπό
δίσκο του φεγγαριού» είναι σα να συμμετέχει στον πόνο του ζώου. Όταν οι χωρικοί βρήκαν τον ετοιμοθάνατο λύκο
πάνω στα χιονισμένα βουνά έδειξαν όλη τη σκληρότητά τους: Έπεσαν πάνω του με
εκδικητική μανία και τον ξυλοκόπησαν βάναυσα με ρόπαλα και ραβδιά, χωρίς να
αντιληφθούν ότι το ζώο ήταν νεκρό. Όταν ολοκλήρωσαν τη βιαιότητά τους έσυραν το
λύκο μέχρι το χωριό όπου εκεί πανηγύριζαν χωρίς να παρακολουθούν την ομορφιά
και θλίψη του τοπίου: «γελούσαν, πανηγύριζαν, γιόρταζαν με ρακή και
καφέ, τραγουδούσαν, έβριζαν». Η αποτρόπαια μαζική αντίδραση των χωρικών
εξόντωση του εχθρού υπερβολική
σκληρότητα και η εκδικητική μανία που έδειξαν οι χωρικοί απέναντι στο ζώο,
παρόλα αυτά η αντίδρασή τους όμως ως ένα βαθμό είναι δικαιολογημένη, επειδή οι
κτηνοτρόφοι υφίστανται πολλές απώλειες, λόγω των συχνών επιθέσεων που κάνουν οι
λύκοι στα ζώα τους.
απέναντι στη στάση των χωρικών και να τους επικρίνει. Αφού προβάλλει με
θαυμασμό και λυρικούς τόνους την ομορφιά και τη δύναμη του λύκου, αφού
καταστήσει σαφές ότι κινείται από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και αφού
περιγράψει την ακατάβλητη προσπάθεια του πληγωμένου ζώου να επιβιώσει,
παρακολουθεί με κάθε ανατριχιαστική λεπτομέρεια τη θηριωδία των χωρικών, που
παραδίδονται στα άγρια ένστικτά τους.
παρουσιάζονται με την ομαλή χρονολογική τους σειρά. Γίνεται σε τρίτο πρόσωπο, ο
αφηγητής δεν συμμετέχει ενεργά στα δρώμενα, αλλά γνωρίζει πολλές πληροφορίες
για τους ήρωες είναι δηλαδή ο τύπος του παντογνώστη αφηγητή. Η περιγραφή των
γεγονότων δε γίνεται από μια συγκεκριμένη οπτική γωνία, έχουμε δηλαδή μηδενική
εστίαση. Η αφηγηματική τεχνική που χρησιμοποιείται περισσότερο είναι η
περιγραφή.
|
Ύφος
|
εκφραστικά μέσα του κειμένου κυρίαρχο ρόλο έχουν οι εικόνες.
την επίθεση των λύκων, το θάνατο του λύκου «οι
χιονισμένες βουνοκορφές κάτω από το φως
του φεγγαριού», «οι αποσκελετωμένοι
τρεις λύκοι», «τα ομαδικά ουρλιαχτά των λύκων»
[…]θολά σαν τον καπνό», «σαν φάντασμα», «σαν μια ζώνη», «σαν ένα
ανείπωτα βαρύ φορτίο»
κρεμάστηκε με θλίψη».
λύκος», από τη συλλογή Μεταξύ Σινά και
Αιλείμ, να το παραλληλίσετε με το απόσπασμα του Έσε που σας δίνεται στο
σχολικό σας βιβλίο.
συναντάμε στο διήγημα του Έσε και στο ποίημα του Μαρκίδη.
διάγει τις ημέρες του στην πρωτεύουσα νομού
προβολέα
τρώει και δυστυχεί
θέλει να κρυφτούν
τα πρόβατα
λύκος θέλει το κυνήγι.
στις ερωτήσεις του σχολικού βιβλίου
Χωρίστε το διήγημα σε θεματικές ενότητες, δίνοντας
έναν ενδεικτικό τίτλο σε κάθε ενότητα.
δομή κειμένου.
Πώς επηρεάζει ο βαρύς χειμώνας τους ανθρώπους και τα
ζώα της περιοχής;
τόσο για τους ανθρώπους όσο και για τα ζώα της περιοχής. Τα άγρια ζώα είναι
απόλυτα εξαρτημένα από το φυσικό περιβάλλον και τους νόμους της φύσης Όλα τα
ζώα της περιοχής και ειδικότερα οι λύκοι, αν και θεωρούνται τα πιο
σκληροτράχηλα, δυσκολεύονται να επιβιώσουν στις δύσκολες καιρικές συνθήκες. Τα
πάντα είναι καλυμμένα με χιόνι και τα φυτοφάγα ζώα μην βρίσκοντας τροφή
πεθαίνουν. Οι λύκοι αναγκάζονται να τρέφονται με τα κουφάρια τους. Χαρακτηριστικό
δείγμα της απόγνωσης, στην οποία βρίσκονται είναι η απομάκρυνση τριών από αυτούς από την
αγέλη τους προς αναζήτηση τροφής με δραματικές συνέπειες. Ο βαρύς χειμώνας κάνει
δύσκολη την επιβίωση και των ανθρώπων. Οι
χωρικοί μένουν κλεισμένοι μέσα στα σπίτια τους, άπραγοι προσπαθώντας να
επιβιώσουν με τα αποθέματα τροφών που έχουν στα σπίτια τους. Εκτός από το δριμύ
ψύχος έχουν να αντιμετωπίσουν και τους λύκους που κάνουν επιδρομές στα ζώα
τους. Δεν μπορούν να κάνουν τίποτα άλλο παρά να οπλοφορούν και να καταριούνται
το χειμώνα. Τελικά οι αντίξοες συνθήκες τους
απογυμνώνουν από κάθε ευαισθησία,
τους αποθηριώνουν και τους κάνουν ικανούς να εκδικηθούν με αποτρόπαιο τρόπο το
πληγωμένο ζώο.
Πώς προσπαθεί να επιβιώσει η αγέλη των λύκων; Γιατί
μερικοί ξέκοψαν από την αγέλη και ποιους κινδύνους διέτρεξαν;
ανθεκτικότητά τους, δυσκολεύονται να επιβιώσουν στις δύσκολες καιρικές συνθήκες.
Κάθονταν ακίνητοι ο ένας πλάι στον άλλο προσπαθώντας να ζεστάνουν τα σώματά
τους και αφουγκράζονταν μήπως ακούσουν κάποιον άλλο λύκο που έχει βρει τροφή. Τότε άρχιζαν όλοι τα ουρλιαχτά, γεμάτα
απειλή και παράπονο. Παρακινούμενο από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, ένα
μικρό τμήμα της αγέλης αποκόπηκε από αυτή για να βρει τροφή «να
αναζητήσει αλλού την τύχη του»,. Οι λύκοι είχαν σκελετωθεί και από την απεγνωσμένη
τους προσπάθεια να επιβιώσουν έτρωγαν ακόμα και νεκρά πουλιά και ζώα. Τρεις από
αυτούς ύστερα από την επίθεσή τους σε ένα στάβλο βρέθηκαν αντιμέτωποι με
οπλισμένους ανθρώπους. Οι δύο λύκοι τραυματίστηκαν επιτόπου και ο τρίτος έχασε
τη ζωή του με βάναυσο τρόπο λίγο αργότερα.
Πώς αντιδρά ο ετοιμοθάνατος λύκος και πώς οι άνθρωποι
που τον εξόντωσαν;
το τέλος του και ότι οι άνθρωποι τον πλησιάζουν, δεν αντιδρά. Περιμένει στωικά
το τέλος του, ξαπλωμένος στην κουφάλα ενός μοναχικού ελάτου κοιτώντας τη χιονισμένη
νύχτα. Η μοναδική του αντίδραση είναι να σηκωθεί όρθιος όταν βγαίνει το
φεγγάρι, να το κοιτάξει με θλίψη και να βγάλει ένα «κύκνειο» ουρλιαχτό.
Αντίθετα, οι άνθρωποι όταν αντίκρισαν τον ανυπεράσπιστο και βαριά τραυματισμένο
λύκο έβγαλαν όλη τη βιαιότητα, τη σκληρότητα και το μίσος τους. Αφού τον
χτύπησαν με ρόπαλα και ραβδιά αν και ήταν ήδη νεκρός, τον έσυραν σαν τρόπαιο μέχρι
το χωριό, όπου πανηγύριζαν και γλεντούσαν πάνω από το κουφάρι του.
Φεβ 08 2016
Οργάνωση και Συνοχή της Περιγραφής και της Αφήγησης Ενότητα 5η
![]() |
| ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ; |
ΤΟ ΔΕΙ ΚΑΙ Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ
ΓΕΝΙΚΟ ΣΤΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ
Οργανώνω την περιγραφή με βάση το παρατηρητήριο (από πιο σημείο παρατηρώ κάτι)
και την κίνηση περιγραφής (από μακριά → κοντά/ από ψηλά → χαμηλά)
- · Χρήση ενεστώτα- εξακολουθητικών χρόνων- ιστορικών
(=παρελθοντικών χρόνων) → στατικότατα
αυτού που περιγράφουμε - · Τοπικοί προσδιορισμοί (επιρρήματα, εμπρόθετοι προσδιορισμοί κ.λ.π.)
- · Αυξημένη Χρήση επιθέτων
- · Αυξημένη χρήση
των ρημάτων: είμαι, έχω, φαίνομαι - ·
Ορολογία (αν
αυτό που περιγράφω απαιτεί ειδικό λεξιλόγιο) - · Κυριολεκτική χρήση της γλώσσας ή μεταφορική, ανάλογα με αυτό που περιγράφω, το είδος του
κειμένου, τον επικοινωνιακό μου στόχο. Π.χ. περιγράφω μια ακρογιαλιά αξιοποιώντας τη μεταφορά, ενώ περιγράφω ένα
έκθεμα του Μουσείο αξιοποιώντας την κυριολεξία - · Κατάλληλες συνδετικές λέξεις
- · Νοηματική συνάφεια =λογική σύνδεση των νοημάτων
![]() |
| ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ; |
ΤΟ ΖΗΣΕΙ ΚΑΙ Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ
ΧΡΟΝΟ και ΑΙΤΙΟ- ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ
αντικείμενο κατά τις μεταβολές του στο
χρόνο
ΠΟΡΕΙΑ= ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΣΤΟ ΠΑΡΟΝ
(συνήθως)
- · Χρήση αόριστου- συνοπτικών χρόνων → δυναμικότητα- αλλαγή αυτού που περιγράφουμε
- · Χρονικοί προσδιορισμοί (επιρρήματα, εμπρόθετοι κ.λ.π.)
- · Αυξημένη Χρήση ρημάτων
- ·
Αυξημένη χρήση
ρημάτων κίνησης, λόγου - · Κυριολεκτική χρήση της γλώσσας ή μεταφορική, ανάλογα με αυτό που εξιστορώ, το είδος του κειμένου,
τον επικοινωνιακό μου στόχο. Π.χ. αφηγούμαι μια προσωπική περιπέτεια μια αξιοποιώντας
τη μεταφορά, ενώ αφηγούμαι ένα ιστορικό γεγονός αξιοποιώντας την κυριολεξία - ·
Κατάλληλες συνδετικές λέξεις - · Νοηματική συνάφεια =λογική σύνδεση των νοημάτων
Φεβ 07 2016
ΣΑΣ ΑΦΗΣΑ ΜΗΝΥΜΑ, Κκή Δημουλά

Ἐμπρὸς ἐμπρὸς μὲ ἀκοῦτε; Ἐμπρὸς
ἀπὸ μακριὰ τηλεφωνῶ. Δὲν ἀκούγομαι
τί, ξεφορτίστηκε ἡ ἀπόσταση;
Ἀπὸ κινητὸ διάστημα μιλᾶτε;
Νὰ ξαναπατήσω τὸ μηδέν; Κι ἄλλο;
Μὲ ἀκοῦτε τώρα;
Ναὶ μου δίνετε σᾶς παρακαλῶ τὴ μαμά μου;
Τί ἀριθμὸ πῆρα; Τὸν οὐρανὸ
αὐτὸν μοῦ ἔχουν δώσει. Δὲν εἶναι κεῖ;
Μπορῶ νὰ τῆς οὐρλιάξω ἕνα μήνυμα;
Εἶναι μεγάλη ἀνάγκη πεῖτε της
εἶδα στὸν ὕπνο μου ὅτι πέθανε κι ἐγὼ
μικρὸ παιδὶ κατουρημένο γοερὰ
μούσκεμα ὁ φόβος ὡς ἀπάνω
κι ἀκόμα νὰ στεγνώσει.
Νὰ ῾ρθεῖ νὰ τὸν ἀλλάξει.
Ἂν δὲν μπορέσει, τῆς λέτε ἀκόμα ὅτι
ὡρίμασε ἐκείνη ἡ παλιὰ φοβέρα της
πὼς θὰ μὲ φάει ὁ γέρος ἂν δὲν τελειώσω
τὸ φαγητό μου.
Ὡρίμασε ἔγινα γεῦμα γήρατος.
Ὄχι σὲ ταβερνάκι ὀνείρου.
Σὲ κάποιο λαϊκὸ μαγέρικο ποὺ ἄνοιξε
ὁ καθρέφτης.
Φεβ 05 2016
Η Αξία του Δαχτυλιδιού: μια παραβολή για την αυτοεκτίμηση
Μια φορά ένας νέος πήγε σε ένα σοφό και του είπε: “Ήρθα για την συμβουλή
σου. Βασανίζομαι από σκέψεις ότι είμαι άχρηστος και δεν θέλω πια να ζω.
Όλοι μου λένε ότι είμαι αποτυχημένος και ανόητος. Σε ικετεύω, αφέντη,
βοήθησέ με!”
βιάζομαι πολύ. Υπάρχει ένα πολύ επείγον θέμα που πρέπει να ασχοληθώ…” και σταμάτησε, για ένα λεπτό, σκέφτηκε και πρόσθεσε: “Αλλά, αν συμφωνείς
να με βοηθήσεις, θα σου ανταποδώσω την χάρη.”
“Μα…φυσικά αφέντη!” μουρμούρισε ο νέος, παρατηρώντας με πίκρα ότι για
μια ακόμη φορά οι ανησυχίες του θεωρήθηκαν ασήμαντες.
“Καλά,”είπε ο
σοφός και έβγαλε ένα μικρό δαχτυλίδι με μια όμορφη πέτρα από το δάχτυλό
του.
πουλήσω αυτό το δαχτυλίδι, για να πληρώσω ένα χρέος. Προσπάθησε να το
δώσεις σε αξιοπρεπή τιμή και να μην το πουλήσεις κάτω από ένα χρυσό
νόμισμα!Πήγαινε τώρα και γύρνα όσο πιο γρήγορα μπορείς.”
Ο νέος
πήρε το δαχτυλίδι και έφυγε με το άλογο.
Όταν έφτασε στην αγορά, το
έδειξε σε πολλούς εμπόρους που αρχικά εξέτασαν το δαχτυλίδι με
ενδιαφέρον, αλλά, όταν μαθεύτηκε ότι δεν το πουλάει κάτω από ένα χρυσό
νόμισμα, το ενδιαφέρον χάθηκε εντελώς. Μερικοί τον κορόιδεψαν και άλλοι
απομακρύνθηκαν. Μόνο ένας ηλικιωμένος έμπορος προθυμοποιήθηκε
να του εξηγήσει ότι ένα χρυσό νόμισμα ήταν μεγάλο ποσό για ένα τέτοιο
δαχτυλίδι και το πιθανότερο ήταν να του δώσουν μόνο χάλκινο ή -στην
καλύτερη περίπτωση- ασημένιο.
Όταν τα άκουσε αυτά τα λόγια ο
νέος, αναστατώθηκε, γιατί θυμήθηκε τις οδηγίες του σοφού, που του είχε πει
να μην δεχτεί τίποτα λιγότερο από χρυσό. Αφού γύρισε όλη την αγορά, για
να βρει αγοραστή, ανάμεσα σε εκατοντάδες αγοραστές, σέλωσε το άλογο και
γεμάτος λύπη ξεκίνησε, για να γυρίσει πίσω.
“Αφέντη, ήμουν ανίκανος να φέρω εις πέρας αυτό που μου ζήτησες”, είπε. “Στην καλύτερη περίπτωση θα μου έδιναν ένα δυο ασημένια,
αλλά εσύ μου είπες να μην συμφωνήσω σε τίποτα λιγότερο από ένα χρυσό. Μου είπαν όμως ότι αυτό το δαχτυλίδι δεν αξίζει τόσο πολύ.”
“Αυτό
είναι ένα πολύ σημαντικό σημείο, αγόρι μου!”απάντησε ο σοφός άνδρας. ”
Πριν προσπαθήσεις να πουλήσεις ένα δαχτυλίδι, δεν θα ήταν άσχημη ιδέα να
εξακριβώσεις πόσο πραγματικά αξίζει! Και ποιος θα μπορούσε να το κάνει
αυτό καλύτερα από έναν κοσμηματοπώλη; Πήγαινε, λοιπόν, σε αυτόν και βρες
πόσο πραγματικά κάνει το δαχτυλίδι. Μόνο μην το πουλήσεις σε αυτόν ό,τι
και να σου προσφέρει. Αλλά έλα αμέσως σε μένα.”
ακόμη φορά, πηδά στο άλογο και πάει στον κοσμηματοπώλη. Αυτός εξέτασε το
δαχτυλίδι με ένα μεγάλο φακό για αρκετή ώρα και μετά το ζύγισε σε μια
μικρή ζυγαριά. Τέλος,γυρίζει προς τον νέο και του λέει
«70 χρυσά;», αναφώνησε ο νέος. Γέλασε και έτρεξε πίσω γρήγορα στον σοφό.
Τότε
εκείνος άκουσε την ιστορία από τον γεμάτο ζωή τώρα νέο και του είπε:
‘Θυμήσου, αγόρι μου, είσαι σαν αυτό το δαχτυλίδι. Πολύτιμο και μοναδικό.
Και μόνο ένας έμπειρος μπορεί να εκτιμήσει την πραγματική αξία σου.
Γιατί λοιπόν σπαταλάς τον χρόνο σου περιπλανώμενος στην αγορά ακούγοντας
την γνώμη του κάθε ανόητου;
Φεβ 04 2016
Οι Κομνηνοί και η μερική αναδιοργάνωση της αυτοκρατορίας
![]() |
| Η Μάχη στο Μυριοκέφαλο |



















