Ο Συντακτικός Ρόλος της Μετοχής

ΔΙΠΤΩΤΑ ΡΗΜΑΤΑ

“Τα ληφθέντα μέτρα”, Erich Fried

Τα ληφθέντα μέτρα”

Οι τεμπέληδες σφάζονται
ο κόσμος γίνεται εργατικός

Οι άσχημοι σφάζονται
ο κόσμος γίνεται ωραίοςΟι ανόητοι σφάζονται
ο κόσμος γίνεται σοφός

Οι άρρωστοι σφάζονται
ο κόσμος γίνεται υγιής

Οι θλιμμένοι σφάζονται
ο κόσμος γίνεται χαρούμενος

Οι γέροι σφάζονται
ο κόσμος γίνεται νέος


Οι εχθροί σφάζονται
ο κόσμος γίνεται φιλικός

Οι κακοί σφάζονται
ο κόσμος γίνεται καλός.
ERICH FRIED

 

 

Ο Λύκος, Έρμαν Έσσε

Α. Ανάλυση κειμένου
Θέμα
Το διήγημα γράφτηκε το 1903. Θέμα του είναι ο αγώνας
των λύκων για την επιβίωσή τους στα γαλλικά βουνά κατά την περίοδο του χειμώνα,
το άτυχο τέλος μιας  αγέλης που  επιτέθηκε σε κατοικίδια ζώα και η
εκδικητικότητα των ανθρώπων, οι οποίοι επίσης υποφέρουν από το κρύο.

Δομή
Το
διήγημα μπορεί να χωριστεί σε τρεις ενότητες:
Α)
«Ποτέ άλλοτε τα γαλλικά βουνά…κιόλας
σκοτωθεί
»: η προσπάθεια επιβίωσης ανθρώπων και ζώων την  περίοδο του χειμώνα.
Β)
«Ο παγετός δεν έλεγε να υποχωρήσει…αργά
να στάζει
»: η ομαδικότητα και οι κίνδυνοι απομάκρυνσης από την αγέλη
εξαιτίας της πείνας..
Γ)
«Το κρύο είχε κοπάσει…του σκοτωμένου
λύκου
»: η εξόντωση του ετοιμοθάνατου ζώου και η εκδικητική μανία των
χωρικών.
Περιεχόμενο-Τεχνική
Το διήγημα περιγράφει την ιστορία ενός λύκου, ο οποίος
αποφασίσει να απομακρυνθεί από την αγέλη του προς αναζήτηση τροφής, οι
συνέπειες όμως της απομάκρυνσης είναι μοιραίες γι’ αυτόν.
1η ενότητα:
Στα γαλλοελβετικά βουνά ο χειμώνας είναι δυσβάστακτος
τόσο για τους ανθρώπους όσο και για τα ζώα. «Ο αέρας ήταν διαυγής, ξηρός και ψυχρός», «το φεγγάρι κατεψυγμένο», Οι άνθρωποι έχουν κλειστεί στα σπίτια τους
και τα ζώα λιμοκτονούν. Ακόμα και οι λύκοι που θεωρούνται από τα πιο σκληρά
ζώα, αντιμετωπίζουν και αυτοί σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης εξαιτίας της έλλειψης
τροφής: ‘Ήταν δύσκολη εποχή για τα ζώα
της περιοχής
». Αυτός είναι ο λόγος που επιτίθενται στα κοτέτσια, μεμονωμένα
τη μέρα και ομαδικά τη νύχτα.  Όμως τα
κοτέτσια φυλάσσονται από τους χωρικούς που καιροφυλακτούν και τους σκοτώνουν.
2η ενότητα:
Οι λύκοι κάθονταν ακίνητοι στην παγωνιά και ούρλιαζαν
από την πείνα. Η ανάγκη όμως της επιβίωσης τους οδήγησε σ
e διάσπαση. Ένας λύκος μαζί με άλλους δυο αποκόπτονται
από την αγέλη τους, για να αναζητήσουν τροφή και να μπορέσουν τελικά να
επιβιώσουν. Οι υπόλοιποι παρουσιάζονται «αναποφάσιστοι
και άβουλοι
».Είναι εξαρτημένοι από το φυσικό περιβάλλον και ο φόβος τους
αποτρέπει να αναζητήσουν αλλού τρόπους επιβίωσης, παρόλες τις δυσκολίες που
αντιμετωπίζουν συχνά εξαιτίας των κακών καιρικών συνθηκών. Ο τρεις νεαροί,
δυνατοί αν και σκελετωμένοι λύκοι ξεκίνησαν το ταξίδι τους. Αποφασισμένοι όπως
ήταν επιτέθηκαν σε όποιο ζώο έβρισκαν στο δρόμο τους «πέτυχαν ένα κριάρι, την τρίτη ένα σκύλο κι ένα γαϊδούρι». Οι επιθέσεις τους εξαγρίωσαν τον αγροτικό πληθυσμό
της περιοχής,  «είχαν τρομάξει και τους πάντες». Ο πιο δυνατός λύκος είναι ο
νεότερος από τους τρεις και αυτό τον βοηθά να έχει περισσότερες αντοχές. Ένα
μεσημέρι που προσπάθησαν να επιτεθούν σε ένα στάβλο, οι χωρικοί σκότωσαν τους
δυο λύκους και ο τρίτος πληγωμένος, χωρίς να έχει άλλο τρόπο διαφυγής, ξέφυγε
στο βουνό, παρά τις πληγές του.
3η ενότητα:
Στην κορυφή του βουνού ο λύκος βρήκε καταφύγιο στην
κουφάλα ενός δέντρου όπου τον εγκαταλείπουν οι δυνάμεις του. Βγάζει ένα «αδύναμο ουρλιαχτό» ενώ κοιτάζει «το φεγγάρι που ορθωνόταν τεράστιο και
κόκκινο σαν αίμα
» σαν να προοιωνίζεται 
το θάνατό του . Η φύση με το «θαμπό
δίσκο του φεγγαριού
» είναι σα να συμμετέχει στον πόνο του ζώου.  Όταν οι χωρικοί βρήκαν τον ετοιμοθάνατο λύκο
πάνω στα χιονισμένα βουνά έδειξαν όλη τη σκληρότητά τους: Έπεσαν πάνω του με
εκδικητική μανία και τον ξυλοκόπησαν βάναυσα με ρόπαλα και ραβδιά, χωρίς να
αντιληφθούν ότι το ζώο ήταν νεκρό. Όταν ολοκλήρωσαν τη βιαιότητά τους έσυραν το
λύκο μέχρι το χωριό όπου εκεί πανηγύριζαν χωρίς να παρακολουθούν την ομορφιά
και θλίψη του τοπίου:  «γελούσαν, πανηγύριζαν, γιόρταζαν με ρακή και
καφέ, τραγουδούσαν, έβριζαν
». Η αποτρόπαια μαζική αντίδραση των χωρικών
εξόντωση του εχθρού  υπερβολική
σκληρότητα και η εκδικητική μανία που έδειξαν οι χωρικοί απέναντι στο ζώο,
παρόλα αυτά η αντίδρασή τους όμως ως ένα βαθμό είναι δικαιολογημένη, επειδή οι
κτηνοτρόφοι υφίστανται πολλές απώλειες, λόγω των συχνών επιθέσεων που κάνουν οι
λύκοι στα ζώα τους.
Ο συγγραφέας όμως φαίνεται να στέκεται κριτικά
απέναντι στη στάση των χωρικών και να τους επικρίνει. Αφού προβάλλει με
θαυμασμό και  λυρικούς τόνους  την ομορφιά και τη δύναμη του λύκου, αφού
καταστήσει σαφές ότι κινείται από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και αφού
περιγράψει την ακατάβλητη προσπάθεια του πληγωμένου ζώου να επιβιώσει,
παρακολουθεί με κάθε ανατριχιαστική λεπτομέρεια τη θηριωδία των χωρικών, που
παραδίδονται στα άγρια ένστικτά τους.
Αφηγηματική Τεχνική:
Η αφήγηση είναι γραμμική, δηλαδή τα γεγονότα
παρουσιάζονται με την ομαλή χρονολογική τους σειρά. Γίνεται σε τρίτο πρόσωπο, ο
αφηγητής δεν συμμετέχει ενεργά στα δρώμενα, αλλά γνωρίζει πολλές πληροφορίες
για τους ήρωες είναι δηλαδή ο τύπος του παντογνώστη αφηγητή. Η περιγραφή των
γεγονότων δε γίνεται από μια συγκεκριμένη οπτική γωνία, έχουμε δηλαδή μηδενική
εστίαση.
Η αφηγηματική τεχνική που χρησιμοποιείται περισσότερο είναι η
περιγραφή.
Γλώσσα
Γνωρίζουμε το διήγημα σε μετάφραση και απόδοση σε  γλώσσα   απλή, περιγραφική και  καθημερινή.
Ύφος
Το ύφος είναι απλό και δραματικό.
Εκφραστικά μέσα
Το διήγημα βασίζεται κυρίως στην περιγραφή. Έτσι από τα
εκφραστικά μέσα του κειμένου κυρίαρχο ρόλο έχουν οι εικόνες.
εικόνες (οπτικές και ηχητικές): κατά την περιγραφή της φύσης,
την επίθεση των λύκων, το θάνατο του λύκου «οι
χιονισμένες βουνοκορφές κάτω από  το φως
του φεγγαριού
», «οι αποσκελετωμένοι
τρεις λύκοι», «τα ομαδικά ουρλιαχτά των λύκων»
 προσωποποιήσεις: «ένιωθε το χέρι του θανάτου»
 παρομοιώσεις «έμοιαζε με σώμα από πάγο», «έμοιαζαν
[…]θολά σαν τον καπνό», «σαν φάντασμα», «σαν μια ζώνη», «σαν ένα
ανείπωτα βαρύ
φορτίο»
 μεταφορές «ένα φοβερό κατεψυγμένο φεγγάρι», «έστηναν αυτί», «για να σβήσει τη δίψα του», «βάζει τα πόδια στον ώμο», «το βλέμμα του μελλοθάνατου ζώου
κρεμάστηκε με θλίψη».
Παράλληλο κείμενο
1.     Αφού μελετήσετε το ποίημα του Μάριου Μαρκίδη «Ο
λύκος», από τη συλλογή Μεταξύ Σινά και
Αιλείμ
, να το παραλληλίσετε με το απόσπασμα του Έσε που σας δίνεται στο
σχολικό σας βιβλίο.
2.     Συγκρίνετε τη ζωή και την κατάντια των δύο λύκων που
συναντάμε στο διήγημα του Έσε και στο ποίημα του Μαρκίδη.
                Ο λύκος
Πάμε να δούμε, ρε παιδιά το λύκο-
Ποιο λύκο ρε βλαμμένε λένε οι σύντροφοι,
Ο μόνος, κάπως, λύκος που απόμεινε 
διάγει τις ημέρες του στην πρωτεύουσα νομού
πίσω απ’ το συρματόπλεγμα, πίσω απ’ τον
προβολέα
τρώει και κοιμάται, τρώει και παχαίνει,
τρώει και δυστυχεί
δυο τσιγάρα απ’ το Βελούχι
Ο λύκος θέλει να πέσει χιόνι, 
θέλει να κρυφτούν
τα πρόβατα
-θέλει να έρθει να πεινάσει
 ο
λύκος θέλει το κυνήγι.
                                          Μεταξύ Σινά και Αιλείμ , Μάριου Μαρκίδη

Απαντήσεις
στις ερωτήσεις του σχολικού βιβλίου
1.    
Χωρίστε το διήγημα σε θεματικές ενότητες, δίνοντας
έναν ενδεικτικό τίτλο σε κάθε ενότητα.
Βλέπε
δομή κειμένου.
2.    
Πώς επηρεάζει ο βαρύς χειμώνας τους ανθρώπους και τα
ζώα της περιοχής;
Ο χειμώνας στα γαλλοελβετικά βουνά είναι δυσβάσταχτος
τόσο για τους ανθρώπους όσο και για τα ζώα της περιοχής. Τα άγρια ζώα είναι
απόλυτα εξαρτημένα από το φυσικό περιβάλλον και τους νόμους της φύσης Όλα τα
ζώα της περιοχής και ειδικότερα οι λύκοι, αν και θεωρούνται τα πιο
σκληροτράχηλα, δυσκολεύονται να επιβιώσουν στις δύσκολες καιρικές συνθήκες. Τα
πάντα είναι καλυμμένα με χιόνι και τα φυτοφάγα ζώα μην βρίσκοντας τροφή
πεθαίνουν. Οι λύκοι αναγκάζονται να τρέφονται με τα κουφάρια τους. Χαρακτηριστικό
δείγμα της απόγνωσης, στην οποία βρίσκονται  είναι η απομάκρυνση τριών από αυτούς από την
αγέλη τους προς αναζήτηση τροφής με  δραματικές συνέπειες. Ο βαρύς χειμώνας κάνει
δύσκολη την επιβίωση και των ανθρώπων.  Οι
χωρικοί μένουν κλεισμένοι μέσα στα σπίτια τους, άπραγοι προσπαθώντας να
επιβιώσουν με τα αποθέματα τροφών που έχουν στα σπίτια τους. Εκτός από το δριμύ
ψύχος έχουν να αντιμετωπίσουν και τους λύκους που κάνουν επιδρομές στα ζώα
τους. Δεν μπορούν να κάνουν τίποτα άλλο παρά να οπλοφορούν και να καταριούνται
το χειμώνα. Τελικά οι αντίξοες συνθήκες  τους 
απογυμνώνουν  από κάθε ευαισθησία,
τους αποθηριώνουν και τους κάνουν  ικανούς να εκδικηθούν με αποτρόπαιο τρόπο το
πληγωμένο ζώο.
3.    
Πώς προσπαθεί να επιβιώσει η αγέλη των λύκων; Γιατί
μερικοί ξέκοψαν από την αγέλη και ποιους κινδύνους διέτρεξαν;
Οι λύκοι των βουνών, αν και γνωστοί για την
ανθεκτικότητά τους, δυσκολεύονται να επιβιώσουν στις δύσκολες καιρικές συνθήκες.
Κάθονταν ακίνητοι ο ένας πλάι στον άλλο προσπαθώντας να ζεστάνουν τα σώματά
τους και αφουγκράζονταν μήπως ακούσουν κάποιον άλλο λύκο που έχει βρει  τροφή. Τότε άρχιζαν όλοι τα ουρλιαχτά, γεμάτα
απειλή και παράπονο. Παρακινούμενο από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, ένα
μικρό τμήμα της αγέλης αποκόπηκε από αυτή για να βρει  τροφή «να
αναζητήσει αλλού την τύχη του
»,. Οι λύκοι είχαν σκελετωθεί και από την απεγνωσμένη
τους προσπάθεια να επιβιώσουν έτρωγαν ακόμα και νεκρά πουλιά και ζώα. Τρεις από
αυτούς ύστερα από την επίθεσή τους σε ένα στάβλο βρέθηκαν αντιμέτωποι με
οπλισμένους ανθρώπους. Οι δύο λύκοι τραυματίστηκαν επιτόπου και ο τρίτος έχασε
τη ζωή του με βάναυσο τρόπο λίγο αργότερα.   
4.    
Πώς αντιδρά ο ετοιμοθάνατος λύκος και πώς οι άνθρωποι
που τον εξόντωσαν;
Ο ετοιμοθάνατος λύκος, αν και γνωρίζει ότι πλησιάζει
το τέλος του και ότι οι άνθρωποι τον πλησιάζουν, δεν αντιδρά. Περιμένει στωικά
το τέλος του, ξαπλωμένος στην κουφάλα ενός μοναχικού ελάτου κοιτώντας τη χιονισμένη
νύχτα. Η μοναδική του αντίδραση είναι να σηκωθεί όρθιος όταν βγαίνει το
φεγγάρι, να το κοιτάξει με θλίψη και να βγάλει ένα «κύκνειο» ουρλιαχτό.
Αντίθετα, οι άνθρωποι όταν αντίκρισαν τον ανυπεράσπιστο και βαριά τραυματισμένο
λύκο έβγαλαν όλη τη βιαιότητα, τη σκληρότητα και το μίσος τους. Αφού τον
χτύπησαν με ρόπαλα και ραβδιά αν και ήταν ήδη νεκρός, τον έσυραν σαν τρόπαιο μέχρι
το χωριό, όπου πανηγύριζαν και γλεντούσαν πάνω από το κουφάρι του.



Ο γέρος και η Θάλασσα, Έρνεστ Χέμινγουεϊ σε Animation

Ο Αλεξάντερ Πετρόφ, δημιουργός ταινιών κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους, έχει αποσπάσει πλήθος βραβείων για την οπτικοποίηση της νουβέλας του Έρνεστ Χέμινγουεϊ, «Ο γέρος και η θάλασσα».Βέβαια, τίποτα δεν υποκαθιστά την ονειρική εμπειρία του βιβλίου.



Οργάνωση και Συνοχή της Περιγραφής και της Αφήγησης Ενότητα 5η

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ= ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ     
ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ;
ΣΚΟΠΟΣ= ΝΑ
ΤΟ ΔΕΙ ΚΑΙ Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ
ΜΕ ΑΞΟΝΑ= ΤΟΝ ΧΩΡΟ
ΠΟΡΕΙΑ= ΑΠΟ ΤΟ
ΓΕΝΙΚΟ ΣΤΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ
* Περιγραφή τοπίου :
Οργανώνω την περιγραφή με βάση το παρατηρητήριο (από πιο σημείο παρατηρώ κάτι)
και την κίνηση περιγραφής (από μακριά → κοντά/ από ψηλά → χαμηλά)
Στοιχεία Συνοχής
  • ·  Χρήση ενεστώτα- εξακολουθητικών χρόνων- ιστορικών
    (=παρελθοντικών χρόνων)
    → στατικότατα
    αυτού που περιγράφουμε
  • ·  Τοπικοί προσδιορισμοί (επιρρήματα, εμπρόθετοι προσδιορισμοί κ.λ.π.)
  • ·   Αυξημένη Χρήση επιθέτων
  • ·   Αυξημένη χρήση
    των ρημάτων: είμαι, έχω, φαίνομαι
  • ·  
    Ορολογία (αν
    αυτό που περιγράφω απαιτεί ειδικό λεξιλόγιο)
  • ·    Κυριολεκτική χρήση της γλώσσας ή μεταφορική, ανάλογα με αυτό που περιγράφω, το είδος του
    κειμένου, τον επικοινωνιακό μου στόχο. Π.χ. περιγράφω μια ακρογιαλιά  αξιοποιώντας τη μεταφορά, ενώ περιγράφω ένα
    έκθεμα του Μουσείο αξιοποιώντας την κυριολεξία
  • ·    Κατάλληλες συνδετικές λέξεις
  • ·    Νοηματική συνάφεια =λογική σύνδεση των νοημάτων
ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ;
ΑΦΗΓΗΣΗ= ΕΞΙΣΤΟΡΗΣΗ
ΣΚΟΠΟΣ= ΝΑ
ΤΟ ΖΗΣΕΙ ΚΑΙ  Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΜΕ ΑΞΟΝΑ=
ΧΡΟΝΟ  και ΑΙΤΙΟ- ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ
Παρακολουθώ το
αντικείμενο κατά  τις μεταβολές του στο
χρόνο

ΠΟΡΕΙΑ= ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΣΤΟ ΠΑΡΟΝ 
(συνήθως)

Χαρακτηριστικά και Στοιχεία Συνοχής
  • ·  Χρήση αόριστου- συνοπτικών χρόνων → δυναμικότητα- αλλαγή αυτού που περιγράφουμε
  • ·   Χρονικοί προσδιορισμοί (επιρρήματα, εμπρόθετοι κ.λ.π.)
  • ·   Αυξημένη Χρήση ρημάτων
  • ·  
    Αυξημένη χρήση
    ρημάτων κίνησης, λόγου
  • ·    Κυριολεκτική χρήση της γλώσσας ή μεταφορική, ανάλογα με αυτό που εξιστορώ, το είδος του κειμένου,
    τον επικοινωνιακό μου στόχο. Π.χ. αφηγούμαι μια προσωπική περιπέτεια μια αξιοποιώντας
    τη μεταφορά, ενώ αφηγούμαι ένα ιστορικό γεγονός αξιοποιώντας την κυριολεξία
  • ·    
    Κατάλληλες συνδετικές λέξεις
  • ·     Νοηματική συνάφεια =λογική σύνδεση των νοημάτων

                                                                


ΣΑΣ ΑΦΗΣΑ ΜΗΝΥΜΑ, Κκή Δημουλά

ΣΑΣ ΑΦΗΣΑ ΜΗΝΥΜΑ
Ἐμπρὸς ἐμπρὸς μὲ ἀκοῦτε; Ἐμπρὸς
ἀπὸ μακριὰ τηλεφωνῶ. Δὲν ἀκούγομαι
τί, ξεφορτίστηκε ἡ ἀπόσταση;
Ἀπὸ κινητὸ διάστημα μιλᾶτε;
Νὰ ξαναπατήσω τὸ μηδέν; Κι ἄλλο;
Μὲ ἀκοῦτε τώρα;
Ναὶ μου δίνετε σᾶς παρακαλῶ τὴ μαμά μου;
Τί ἀριθμὸ πῆρα; Τὸν οὐρανὸ
αὐτὸν μοῦ ἔχουν δώσει. Δὲν εἶναι κεῖ;
Μπορῶ νὰ τῆς οὐρλιάξω ἕνα μήνυμα;
Εἶναι μεγάλη ἀνάγκη πεῖτε της
εἶδα στὸν ὕπνο μου ὅτι πέθανε κι ἐγὼ
μικρὸ παιδὶ κατουρημένο γοερὰ
μούσκεμα ὁ φόβος ὡς ἀπάνω
κι ἀκόμα νὰ στεγνώσει.

Νὰ ῾ρθεῖ νὰ τὸν ἀλλάξει.

Ἂν δὲν μπορέσει, τῆς λέτε ἀκόμα ὅτι
ὡρίμασε ἐκείνη ἡ παλιὰ φοβέρα της
πὼς θὰ μὲ φάει ὁ γέρος ἂν δὲν τελειώσω
τὸ φαγητό μου.
Ὡρίμασε ἔγινα γεῦμα γήρατος.
Ὄχι σὲ ταβερνάκι ὀνείρου.
Σὲ κάποιο λαϊκὸ μαγέρικο ποὺ ἄνοιξε
ὁ καθρέφτης.

Η Αξία του Δαχτυλιδιού: μια παραβολή για την αυτοεκτίμηση

Μια φορά ένας νέος πήγε σε ένα σοφό και του είπε: “Ήρθα για την συμβουλή
σου. Βασανίζομαι από σκέψεις ότι είμαι άχρηστος και δεν θέλω πια να ζω.
Όλοι μου λένε ότι είμαι αποτυχημένος και ανόητος. Σε ικετεύω, αφέντη,
βοήθησέ με!”

Ο σοφός έριξε μια ματιά στον νέο και απάντησε βιαστικά: “Συγχώρα με, αλλά
βιάζομαι πολύ. Υπάρχει ένα πολύ επείγον θέμα που πρέπει να ασχοληθώ…” και σταμάτησε, για ένα λεπτό, σκέφτηκε και πρόσθεσε: “Αλλά, αν συμφωνείς
να με βοηθήσεις, θα σου ανταποδώσω την χάρη.”

“Μα…φυσικά αφέντη!” μουρμούρισε ο νέος, παρατηρώντας με πίκρα ότι για
μια ακόμη φορά οι ανησυχίες του θεωρήθηκαν ασήμαντες.
“Καλά,”είπε ο
σοφός και έβγαλε ένα μικρό δαχτυλίδι με μια όμορφη πέτρα από το δάχτυλό
του.

“Πάρε το άλογο και πήγαινε στην αγορά! Πρέπει επειγόντως να
πουλήσω αυτό το δαχτυλίδι, για να πληρώσω ένα χρέος. Προσπάθησε να το
δώσεις σε αξιοπρεπή τιμή και να μην το πουλήσεις κάτω από ένα χρυσό
νόμισμα!Πήγαινε τώρα και γύρνα όσο πιο γρήγορα μπορείς.”

Ο νέος
πήρε το δαχτυλίδι και έφυγε με το άλογο.


Όταν έφτασε στην αγορά, το
έδειξε σε πολλούς εμπόρους που αρχικά εξέτασαν το δαχτυλίδι με
ενδιαφέρον, αλλά, όταν μαθεύτηκε ότι δεν το πουλάει κάτω από ένα χρυσό
νόμισμα, το ενδιαφέρον χάθηκε εντελώς. Μερικοί τον κορόιδεψαν και άλλοι
απομακρύνθηκαν. Μόνο ένας ηλικιωμένος έμπορος προθυμοποιήθηκε
να του εξηγήσει ότι ένα χρυσό νόμισμα ήταν μεγάλο ποσό για ένα τέτοιο
δαχτυλίδι και το πιθανότερο ήταν να του δώσουν μόνο χάλκινο ή -στην
καλύτερη περίπτωση- ασημένιο.

Όταν τα άκουσε αυτά τα λόγια ο
νέος, αναστατώθηκε, γιατί θυμήθηκε τις οδηγίες του σοφού, που του είχε πει
να μην δεχτεί τίποτα λιγότερο από χρυσό. Αφού γύρισε όλη την αγορά, για
να βρει αγοραστή, ανάμεσα σε εκατοντάδες αγοραστές, σέλωσε το άλογο και
γεμάτος λύπη ξεκίνησε, για να γυρίσει πίσω.

“Αφέντη, ήμουν ανίκανος να φέρω εις πέρας αυτό που μου ζήτησες”, είπε. “Στην καλύτερη περίπτωση θα μου έδιναν ένα δυο ασημένια,
αλλά εσύ μου είπες να μην συμφωνήσω σε τίποτα λιγότερο από ένα χρυσό. Μου είπαν όμως ότι αυτό το δαχτυλίδι δεν αξίζει τόσο πολύ.”


“Αυτό
είναι ένα πολύ σημαντικό σημείο, αγόρι μου!”απάντησε ο σοφός άνδρας. ”
Πριν προσπαθήσεις να πουλήσεις ένα δαχτυλίδι, δεν θα ήταν άσχημη ιδέα να
εξακριβώσεις πόσο πραγματικά αξίζει! Και ποιος θα μπορούσε να το κάνει
αυτό καλύτερα από έναν κοσμηματοπώλη; Πήγαινε, λοιπόν, σε αυτόν και βρες
πόσο πραγματικά κάνει το δαχτυλίδι. Μόνο μην το πουλήσεις σε αυτόν ό,τι
και να σου προσφέρει. Αλλά έλα αμέσως σε μένα.”
Ο νέος για μια
ακόμη φορά, πηδά στο άλογο και πάει στον κοσμηματοπώλη. Αυτός εξέτασε το
δαχτυλίδι με ένα μεγάλο φακό για αρκετή ώρα και μετά το ζύγισε σε μια
μικρή ζυγαριά. Τέλος,γυρίζει προς τον νέο και του λέει
“Πες στον αφέντη σου πως αυτή την στιγμή δεν μπορώ να του δώσω πάνω από 58 χρυσά. Αλλά, αν μου δώσει λίγο χρόνο, θα το αγοράσω με 70.”

«70 χρυσά;», αναφώνησε ο νέος. Γέλασε και έτρεξε πίσω γρήγορα στον σοφό.


Τότε
εκείνος άκουσε την ιστορία από τον γεμάτο ζωή τώρα νέο και του είπε:
‘Θυμήσου, αγόρι μου, είσαι σαν αυτό το δαχτυλίδι. Πολύτιμο και μοναδικό.
Και μόνο ένας έμπειρος μπορεί να εκτιμήσει την πραγματική αξία σου.
Γιατί λοιπόν σπαταλάς τον χρόνο σου περιπλανώμενος στην αγορά ακούγοντας
την γνώμη του κάθε  ανόητου;

Οι Κομνηνοί και η μερική αναδιοργάνωση της αυτοκρατορίας

Η Μάχη στο Μυριοκέφαλο

Ο Ιωάννης Β΄ Κομνηνός (αδερφός της ‘Αννας) και η συζυγός του Ειρήνη

Από το 1081 έως το 1185 κυβερνά
το βυζαντινό κράτος η δυναστεία των Κομνηνών:

–    Αλέξιος Α’ (ανηψιός Ισαάκιου Α΄)
·        Ιωάννης Κομνηνός o Καλός (γιός Αλέξιου)
·        Μανουήλ Κομνηνός ο Μέγας (γιός Ιωάννη)
·        Αλέξιος B’ Κομνηνός (γιος του Μανουήλ)
·        Ανδρόνικος Α’ Κομνηνός (Εξάδελφος του Μανουήλ )

 

∞∞∞∞∞∞∞
Αλέξιος Α‘ : Επιθέσεις από πολλούς εχθρούς:
 α) τους Νορμανδούς, που απειλούσαν τις ακτές της Ηπείρου,
 β) τους Πατζινάκες και τους Κουμάνους, που λεηλατούσαν τα Βαλκάνια,
 γ) τους Σελτζούκους Τούρκους, που κατέκτησαν μέρος της Μ. Ασίας.
                                                              β. Εσωτερική πολιτική
Στο εσωτερικό οι Κομνηνοί στηρίχθηκαν
στους ευγενείς και εφάρμοσαν το θεσμό της «Πρόνοιας»
Πρόνοια = ισόβια παραχώρηση αγροκτημάτων
και φορολογικών εσόδων στους ευγενείς με αντάλλαγμα την παροχή στρατιωτικών
υπηρεσιών.
Προνοιάριοι ή Στρατιώτες  =η άρχουσα τάξη → οι απλοί αγρότες =εξαθλίωση
                                                             γ. Εξωτερικές επιτυχίες
1)  Ο Αλέξιος Α‘ 
·        ανέκτησε τη Δυτική Μ. Ασία, στην Ανατολή
·        αφού εκμεταλλεύτηκε τις επιχειρήσεις των σταυροφόρων,
·        απαλλάχτηκε από τις επιθέσεις των Πατζινακών και των Κουμάνων στα
Βαλκάνια
2)  Ο Ιωάννης Κομνηνός o Καλός 
·        κατέκτησε ξένα κρατίδια στην Ανατολή
·        επέβαλε την κυριαρχία του στους Σέρβους και βυζαντινή κηδεμονία
του Ουγγρικού βασιλείου στα Βαλκάνια
3)  Ο Μανουήλ Κομνηνός
·        ακολούθησε φιλοδυτική  πολιτική-(ήλπιζε σε συνεργασία με τον Πάπα)
·        στηρίχθηκε στην υπηρεσία των Λατίνων, τοποθετώντας τους σε καίριες θέσεις.
·        συνήψε ειρήνη με τους Ούγγρους
·        κυριάρχησε στα βορειοδυτικά Βαλκάνια
·        ταπείνωσε τους Σέρβους
·        έκανε εκστρατείες στη Μ. Ασία κατά των Σελτζούκων.
δ.Στρατιωτική κατάρρευση
  •  Εμπλοκή του Μανουήλ στο ιταλικό μέτωπο → Σελτζούκοι επίθεση στο Βυζάντιο 
  • Μεγάλη Ήττα του Βυζαντινού στρατού στο Μυριοκέφαλο της Φρυγίας (1176) σαν και εκείνη πριν από 105 χρόνια στο Ματζικέρτ.
    Κιλιτζ Άρσλάν– Σουλτάνος των Σελτζούκων Τούρκων του Ρουμ
  • Η ήττα αυτή παγίωσε τη θέση των Τούρκων και επηρέασε καθοριστικά τη φυσιογνωμία της Μ. Ασίας.
  • Οι καταλήψεις πόλεων, οι σφαγές, η φυγή των χριστιανών στις γειτονικές χώρες, + πείνα και πανούκλα
                                                                            
1.      οριστική απώλεια της βυζαντινής Μ. Ασίας
2.      πολλοί κάτοικοι εξισλαμίστηκαν

Σουλτανάτο του Ρουμ (με πράσινο) επί Κιλίτζ Αρσλάν Β’ και ο χώρος της Μεσογείου (1180)

 

Το Σουλτανάτο του Ρουμ και τα γύρω κράτη περί το 1200.
Επέκταση του Σουλτανάτου κατά την περίοδο μεταξύ 1100–1240.

Αφηγηματιικοί Τρόποι

Χρήσιμοι όροι Θεωρίας της Λογοτεχνίας


Φόρτωση περισσότερων

This site is protected by wp-copyrightpro.com