Παγκόσμια ημέρα εκπαιδευτικών

-Τι δουλειά κάνετε;
– Εκπαιδευτικοί είμαστε.
– Και τον ελεύθερο χρόνο σας, που είναι πολύς, με τι ασχολείστε;
– Με τα χόμπυ μας.
– Ποια είναι τα χόμπυ σας;
– Πολλά, το διάβασμα, η επικοινωνία, οι τέχνες, γενικά ο ανοιχτός
διάλογος με τη ζωή, μη χάσουμε τη μπάλα στην επικοινωνία με τα παιδιά
και την ευκαιρία για αυτοκριτική.
– Όταν κάνετε λάθος, το παραδέχεστε;
-Είμαστε ο μόνος επαγγελματικός – επιστημονικός κλάδος που για τα λάθη
του απολογείται καθημερινά σε παιδιά και όταν φανεί κατώτερος των
προσδοκιών τους, δικάζεται από παιδιά και καταδικάζεται από παιδιά.
Ξέρετε κάποιον άλλον;
– Έχετε μετανιώσει ποτέ που διαλέξατε αυτή τη δουλειά;
– Κάθε μέρα μετανιώνουμε.
-Τι σας κρατάει, λοιπόν, στη θέση σας;
– Η μέρα που πετυχαίνει το όνειρο.
– Αν δεν ήσασταν εκπαιδευτικοί, τι θα θέλατε να είστε;
– Υπουργός Οικονομικών.
– Να μη ρωτήσω γιατί…
– Να μη ρωτήσετε…
– Χρόνια σας πολλά!
-Ευχαριστούμε.-





Μικρή Συμβουλή για την Ορθογραφία Νο 13

credit: Μωβ κιμωλία

 

Ο Ευπατρίδης των Αντικατοπτρισμών, Δήμητρα Χριστοδούλου

Φωτογραφία: Satoki Nagata

Μέσα στο άσπιλο θερινό κουστούμι του
Και μ’ ένα – γύρω του – συννεφάκι κολόνιας
Κοιτάζει σ’ ένα καθρεφτάκι τσέπης
Σαν να διαβάζει κάτι σοφό.

Ριζωμένος στο παγκάκι της στάσης
Όταν το λεωφορείο φθάνει,
Το καθρεφτάκι το αφήνει στη θέση του.
Επιβιβάζεται τελευταίος
Και κλείνει πίσω του η πόρτα μ’ έναν θόρυβο
Σαν να πετάς άστρο αναμμένο στο νερό.

Κυκλοφορεί, λοιπόν, ανάμεσά μας.
Αναζητεί μ’ επιμονή το πρόσωπό του.
Αφού η ζωή του δεν διήρκεσε τόσο
Που να λεκιάσει το ρούχο του.
Αφού έδωσε κι έλαβε δώρα,
Σμύρνα, χρυσό και μια ακριβή κολόνια,
Αλλά ποτέ δεν του χαρίστηκε το βλέμμα
Που λάμπει μέσα του ο αβάσταχτος έρωτας.
Ενσαρκωμένος από άδολα δάκρυα
Ακολουθεί το τακτικό μας δρομολόγιο
Από τον βιοπορισμό προς τον πόθο,
Εκείνος με το παράπονο της αγάπης,
Κι εμείς καθρεφτισμένοι στα τζάμια
Του λεωφορείου που μας προσπερνά.

Δήμητρα Χριστοδούλου (ανέκδοτο) 2018

 

Ο ευτυχισμένος Πρίγκιπας, Όσκαρ Ουάιλντ: Διαβάζει ο Δημήτρης Χορν



Οι αναμνήσεις της Κωνσταντίνας σπό τη Γερμανία- Φύλλο εργασίας

 

 

Τα Μέρη του Θεάτρου

 

Η Πτώση, Μάριο Ντε Σα- Καρνέιρο

Η Πτώση

 

          Κι εγώ που είμαι ο βασιλιάς
σε όλη αυτή την ασυναρτησία
Μια δίνη είμαι κι ο ίδιος, ποθώ να τη στεριώσω
Γυρνώ για να ξεφύγω… Μου ξεγλιστράν ωστόσο
Όλα μες στην ομίχλη μέσα στην υπνηλία.

        Στα χέρια μου όταν τυχαία πέσει ψήγμα από χρυσό

Ψευτίζει ευθύς αμέσως… οι στόχοι είναι μακρινοί…
Πεθαίνω  απαξιώντας τον κάθε θησαυρό,
Στη στέρηση πεθαίνω, απ’ την υπερβολή.
Το χρώμα με λαμπρύνει ως τη λιποθυμία,
Τα χέρια μου τεντώνω ψυχωμένα – κι απ’ το σπασμό
νικιέμαι!
Κοσκίνισμα υπό σκιάν – για ένα τίποτα περνιέμαι.
Και όμως ακόμη με δονεί η φωτερή αγωνία.
Να με νικήσω αδύνατον, για συντριβή είμαι ικανός,-
Πτώση και νίκη ενίοτε το ίδιο είναι γεγονός –
Και όπως είμαι ακόμη φως, γοργά πισωπατώ,
Κορώνω μέχρι τέλους, με ιδανική οργή:
Κοιτώ τον πάγο αφ’ υψηλού, στον πάγο ο στόχος να ριχτώ…Έπεσα…
Και απομένω μόνος καθώς στον εαυτό μου έχω πια συντριβεί.

.
Μετάφραση: Νίκος Πρατσίνης


Χάρτης της ελληνικής Μυθολογίας: Οι μύθοι και ο τόπος τους



Μικρή συμβουλή για την Ορθογραφία Νο 12

credit: Μωβ κιμωλία

Μικρή Συμβουλή για την Ορθογραφία Νο 11

credit: Μωβ κιμωλία

Φόρτωση περισσότερων

This site is protected by wp-copyrightpro.com