Ευτυχώς όσοι μιλούν ελληνικά τις περισσότερες τις ξέρουν ήδη…
Φεβ 09 2017
Μόνωση του Νικηφόρου Βρεττάκου (απόσπασμα)-για την Κατερίνα Ε.
Γεννήθηκα σε μια κορφή
που είχε μπροστά μια θάλασσα,
που είχε σιμά τον ουρανό
κ’ ήταν σα θαύμα ονείρου.
Μα όταν η μάνα
μου καλά
μ’ είδε μες στην αγκάλη της,
φοβήθη και με πέταξε
στην αγκαλιά του απείρου.
Κάμπος νερό δε μού ’δωσε
κι άνθρωπος δε με χάιδεψε.
Μου ’βαλαν πίκρα στο ψωμί
κι αγκάθια στα σκουτιά μου.
Κι ενώ τον ήλιο της αυγής
και γω να φτάσω πήγαινα,
σαν πτώμα πίσω μου βαρύ
έσερνα τη σκιά μου.
Κανένα πλάσμα στη ζωή
κ’ εμένα δε μ’ αγάπησε
και τα παιδιά μου βγάζανε
την γλώσσα όταν περνούσα.
Κρυφή χαρά μ’ απόμενε
μέχρι θανάτου ν’ αγαπώ
τα πλάσματα του κόσμου.
Μα όταν τους άνοιγα κ’ εγώ
την αγκαλιά μου, φεύγανε
κι ακούμπαγα στα χέρια μου
κ’ έκλαιγα μοναχός μου.
Σα σκοτεινό μετέωρο
που η δίνη το σφεντόνισε
μες στ’ άπειρο, πάντα άπειρο
μου μένει να διασχίσω;
Μέσα σε στρώματασιωπής
θα πλέω νυχτιών ατέλειωτων;
(Ρωτούσα: Πότε θα βρεθεί
μια γη να σταματήσω;)
Μα το ’λεγα τόσο σιγά
να μη μ’ ακούσουν γύρω μου.
Δεν ήθελα να φταίει κανείς
επειδή εγώ πονούσα.
Μ’ απόψε, που κατάμαυρη
μπροστά μου απλώθη η θάλασσα
κι άγρια το ρεύμα επάνω μου
φουσκώνει της αβύσσου
κ’ έριξα τη στερνή ματιά
στο σκοτεινό πλανήτη σου,
θα ’θελα, Κύριε, να μου πεις
αν είμ’ εγώ παιδί σου.
Φεβ 06 2017
Η έναστρη νύχτα του Βαν Γκογκ …πάνω στο νερό
Φεβ 06 2017
Η Φάρσα, Δήμητρα Χριστοδούλου
Πετώ, πενθώ, δαγκώνω τα χείλη,
Κι αρχίζω τη δημιουργία του κόσμου
Ως ξεκαρδιστική θεότητα
Με τα κατεστραμμένα μου αισθήματα
Και τα παραπανίσια μου κιλά.
Στο ποτάμι που περνά μπρος απ΄ τα πόδια μου
Σπαρταρούν φοβερά καλαμπούρια,
Η γέννηση, η ενηλικίωσή μου,
Το δωδεκάθεο των ερώτων
Και άλλα αυτοάνοσα νοσήματα
Που έφτυσα μέσα στο νερό.
Σπαρταρούν φοβερά καλαμπούρια,
Η γέννηση, η ενηλικίωσή μου,
Το δωδεκάθεο των ερώτων
Και άλλα αυτοάνοσα νοσήματα
Που έφτυσα μέσα στο νερό.
Τώρα, με ρόμπα μάλλινη και χάπια,
Κάθομαι και σκαρώνω υποσημείωση
Σε άγραφους, ανεπίληπτους στίχους.
Με προσπερνούν κουτσομπολεύοντας
Η Μούσα και η Καλή Υγεία αγκαζέ.
Να δεις που θά΄χω ένα εύθυμο τέλος
Ως κάποιος που του τραβούν την καρέκλα του
Και σωριάζεται φαρδύς πλατύς στο χώμα.
Κάθομαι και σκαρώνω υποσημείωση
Σε άγραφους, ανεπίληπτους στίχους.
Με προσπερνούν κουτσομπολεύοντας
Η Μούσα και η Καλή Υγεία αγκαζέ.
Να δεις που θά΄χω ένα εύθυμο τέλος
Ως κάποιος που του τραβούν την καρέκλα του
Και σωριάζεται φαρδύς πλατύς στο χώμα.
(2016. Από τον “Παράκτιο Οικισμό” υπό έκδοση)
Φεβ 01 2017
Είμαι ένα άστρο, Έρμαν Έσσε
Είμαι ένα άστρο
Είμαι ένα άστρο
στον άπειρο ουρανό,
που τον κόσμο παρατηρεί, τον κόσμο περιφρονεί,
και στην πυρά του φλέγεται.
στον άπειρο ουρανό,
που τον κόσμο παρατηρεί, τον κόσμο περιφρονεί,
και στην πυρά του φλέγεται.
Είμαι η θάλασσα
που τη νύχτα θεριεύει,
η πένθιμη θάλασσα, η φορτωμένη θύματα
που νέες αμαρτίες πάνω στις παλιές σωρεύει.
που τη νύχτα θεριεύει,
η πένθιμη θάλασσα, η φορτωμένη θύματα
που νέες αμαρτίες πάνω στις παλιές σωρεύει.
Είμαι από τον
κόσμο σας εξορισμένος
από περηφάνια αναθρεμμένος,
κόσμο σας εξορισμένος
από περηφάνια αναθρεμμένος,
από περηφάνια εξαπατημένος,
είμαι ο βασιλιάς δίχως χώρα.
είμαι ο βασιλιάς δίχως χώρα.
Είμαι το βουβό
παράφορο πάθος,
σε σπίτι δίχως εστία,
παράφορο πάθος,
σε σπίτι δίχως εστία,
σε πόλεμο δίχως σπαθί,
και άρρωστος από την ίδια μου την ισχύ.
και άρρωστος από την ίδια μου την ισχύ.
1896 Μετάφραση: Σμαρώ Τάση
Ιαν 30 2017
Ψηφιακή Εφαρμογή για την Οδύσσεια και την Ιλιάδα
Εδώ θα βρεις πλούσιο υλικό για τη θεωρία του μαθήματος, αλλά και δραστηριότητες και πληροφορίες για τους ήρωες των έργων και αναπαραστάσεις τόπων και στρατοπέδων και εικαστικό υλικό, ακόμη και φύλλα εργασίας, για αυτομόρφωση και …αυτοαξιολόγηση.
Πάτησε στον ακόλουθο σύνδεσμο: Φηφιακή Εφαρμογή για τα Ομηρικά Έπη :
Ιαν 30 2017
Τρισδιάστατη επίσκεψη σε μια έπαυλη στην Πομπηία
Τρισδιάστατη επίσκεψη στην έπαυλη του πλούσιου Caecilius Iucundus στην Πομπηία.
Μια περιήγηση εντυπωσιακή και ιστορικά κατατοπιστική.
House of Caecilius Iucundus from Sci-News.com on Vimeo.
