Βασιλική Δουληγέρη

Αθήνα, Ελλάδα

Η Μωβ Κιμωλία είναι μαθήτρια σε Δημόσιο Σχολείο. Της αρέσει να ρωτάει, να διαφωνεί, να εκφράζεται, να διασκεδάζει, να κάνει λάθη, να ξανακάνει. Επομένως, αγαπά το σχολείο της, γιατί πού αλλού μπορεί να τα κάνει όλα αυτά σε μια μέρα; Συνηθίζει να λέει: «Δεν ξέρω αν κάτι με ενδιαφέρει, προτού το κατανοήσω». Έτσι, περιδιαβαίνει εντός και εκτός σχολικής ύλης. Επειδή, όμως, είναι λίγο τεμπέλα, ό,τι θέλει να πει, βάζει εμένα να το γράψω. Βάνα Δουληγέρη

Λίστα άρθρων του συγγραφέα

Σπάνιο φιλμ από την απελευθέρωση της Αθήνας   

Σπάνιο φιλμ από την απελευθέρωση της Αθήνας   Διαβάστε εδώ το κείμενο    Athens 1940, photo by Voula Papaioannou – Phorographic Archives of the Benaki Museum]

Μικρή Συμβουλή για την Ορθογραφία Νο 24

 

Ενότητα 2η Επικοινωνία στο σχολείο, Φύλλο εργασίας

Νεοελληνική Γλώσσα Α. Γυμνασίου Ενότητα 2η Επικοινωνία στο σχολείο   Είδη του προφορικού και του γραπτού λόγου.  το κατάλληλο ύφος και λεξιλόγιο στην επικοινωνία   Ο ρόλος της παραγράφου σε ένα κείμενο  Η επικοινωνία στο σχολείο με τους/ τις συμμαθητές μου και τους/ τις καθηγητές / καθηγήτριες

Συνέχεια ανάγνωσης

Κυριακή πρωί, Παναγιώτης Μπενέας

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΩΙ Ξύπνησα νωρίτερα πολύ απ’ το Αναμενόμενο και επί ώρες αργοκίνητες αιωριζόμουν πάνω απ’ το ψυχοφθόρο πάλι χάσμα μεταξύ της προσμονής και άφιξής σου έτριψα ευλαβικά τα στερεότυπα πρωτάκουστο να σε δεξιωθεί το τίποτα καινούριο επάνδρωσα μ’ ατμό των φλιτζανιών το αντίκρυ και σε κοινό πιατάκι αποτόλμησα δυο πινελιές απ’ το γλυκό εκείνο του …

Συνέχεια ανάγνωσης

Στιγμιότυπο, Λένα Παππά

Κάθησε εκεί πρόσεχε  μη χύσεις το γάλα σου.   Μαμά γιατί το γάλα είναι άσπρο πότε θα μου πάρεις ένα ποδήλατο πού πάει ο ήλιος όταν δύσει ποιος ανάβει τα άστρα πεθαίνουν οι κούκλες;   Τι θα πει φωτόνια υπάρχει στ’ αλήθεια η φεγγαρόλουστη τι είναι τα χάπια της ευτυχίας πού είναι το τόπι μου …

Συνέχεια ανάγνωσης

Άτιτλο (Οι καθρέφτες μάς κούρασαν…), Μυρτώ Αναγνωστοπούλου

  Οι καθρέφτες μάς κούρασαν Προσπαθήσαμε να τους σπάσουμε Μα γίναμε κομμάτια Σκόρπια είδωλα Σε λάθος θέσεις Δυνάμωσε το φως επικίνδυνα Πάμε να κοιμηθούμε Τώρα φαντάσματα καμαρώνουν Την αναπάντεχη παρουσία τους Ανάμεσα στους καθρέφτες μας.   Από τη συλλογή Βαθμίδες, Ενότητα Εικόνες στον καθρέφτη (1973)  

Βουνά σάς χαιρετώ, Μίκης Θεοδωράκης

  Βουνά, βουνά σάς χαιρετώ φεύγω για μακριά για ταξίδι μεγάλο δίχως πηγαιμό δίχως γυρισμό. Βουνά, βουνά σάς χαιρετώ φεύγω για μακριά. Δεν κιότεψα, δεν λύγισα και τη ζωή αψήφησα. Μονάχα μια καρδιά πονώ μόνο μια καρδιά αυτή μόνο θα νιώσει το σκληρό καημό απ’ το χωρισμό μονάχα μια καρδιά πονώ μόνο μια καρδιά.  

Ομήρου Οδύσσεια, 9η ENOTHTA: ε 311-420/282-381- Φύλλο εργασίας

     

Ενοχή, Γιάννης Βαρβέρης

  Ενοχή        Πόσο κίτρινος είναι ο ήλιος   που μας κοροϊδεύει.   Πόσο ιδανικοί εμείς αναλύοντας   τις ακτίνες του.   Πόσο επαίσχυντα ωραίοι   όταν τραβάμε το σύρτη.   Και μένουμε άφωτοι −  ο ένας απέναντι στον άλλον.    Γιάννης Βαρβέρης – Ποιήματα, Τόμος Α΄, 1975-1996, εκδ. Κέδρος, 2008.

Το υπερφίαλο λάθος, Βάσκο Πόπα

  Το υπερφίαλο λάθος Ήταν κάποτε ένα λάθος Τόσο αστείο τόσο μικρό Που είδηση δε θα τό ’παιρνε κανείς Το ίδιο δεν ήθελε τον εαυτό του Ούτε να τον βλέπει ούτε να τον ακούει Και τι δεν σοφίστηκε Μπας κι αποδείξει Πως κατά βάθος δεν υπάρχει Σοφίστηκε τον χώρο Για να βολέψει μέσα του τις …

Συνέχεια ανάγνωσης

Φόρτωση περισσότερων

This site is protected by wp-copyrightpro.com