eric matheson Ο Αγχίσης στους ώμους Όλοι κουβαλάμε, σαν τον Αινεία, τον πατέρα μας στους ώμους. Όταν είμαστε ακόμα αδύναμοι, το βάρος του μας εμποδίζει στην πορεία, αλλά ύστερα γίνεται όλο και πιο ελαφρύ, ώσπου μια μέρα παύει να γίνεται αισθητό και αντιλαμβανόμαστε ότι έχει πεθάνει. Τότε τον εγκαταλείπουμε για πάντα σε μια στροφή …
Κατηγορία: Ποίηση σε περίπτωση κακοκαιρίας
Μαρ 23 2018
Η αλητεία του αίματος, Γιάννης Στίγκας
Η αλητεία του αίματος Η μνήμη είναι μια βαλίτσα. Η λήθη είναι δύο. Να πάρουμε το φως απ’ την αρχή να δούμε αν επιμένει στο κάρβουνο. Εγώ δεν πείθομαι, βλέπεις, έχω τόσες φλόγες να συντηρήσω. Φλόγα πρώτη: Μ’ ακουμπάς και το αίμα μου ανοίγει μεγάλα μπουμπούκια. Στο τέλος δε θα μείνει χώρος για μένα. Φλόγα …
Μαρ 05 2018
Κοινωνία, Αλέξιος Ορφανός
Imagine, In Memory of John Lennon, Michael Cheval, 1966 Κοινωνία Τον κατηγορούν γιατί δε νοιάζεται για αυτά που νοιάζονται μα κανείς δεν τον ρωτάει τι σκέφτεται Για ένα στόχο περνάει από στάδια άσχετα πράγμα συχνό στην κοινωνία. Μην τον παρεξηγείτε αν δεν αποδίδει γιατί όταν υπάρχει ανάγκη για ζωή τα άλλα έρχονται μετά.
Φεβ 12 2018
«Καπετάνιε! Ω Kαπετάνιε μου!» – «O Captain! My Captain!» Ουώλτ Ουίτμαν
Καπετάνιε! Ω Καπετάνιε μου! Το φοβερό μας το ταξίδι έχει τελειώσει. Το πλοίο μας ξεπέρασε τη κάθε αναποδιά κι η δάφνη που ζητούσαμε κερδήθηκε. Φτάσαμε στο λιμάνι. Ακουώ καμπάνες να χτυπούν, λαό που αναγαλλιάζει, Κι όλων τα μάτια στρέψανε στ’ ακλόνητο σκαρί, στ’ ατρόμητο και βλοσυρό καράβι. Μα, συ ω καρδιά! καρδιά! καρδιά! Ώ άλικες, …
Ιαν 02 2018
Το τραγούδι των βουνών, Κωστής Παλαμάς
Βουνά ψηλά, βουνά ισκιερά, βουνά γυμνά, βουνά πρασινισμένα, μικρός αν είμαι, αισθήματα τρανά γεννάτε μέσα μου και ταιριασμένα! Μιας εποχής πανάρχαιας, μιας χρυσής, σβηστής, με τρώγ’ η ενθύμηση κι η ελπίδα· μου φαίνεται, βουνά, πως είστε εσείς η πρώτη και η μεγάλη μου πατρίδα. Θαρρώ, σε τέτοια σκοτεινή εποχή, κρυμμένη σε καιρών αγνώστων βάθη, κατέβ’ …
Δεκ 27 2017
«Λευκό χιόνι», Γκιγιώμ Απολλιναίρ
«Λευκό χιόνι» Αγγέλοι Αγγέλοι στον ουρανό Ο ένας ντυμένος αξιωματικός Ο άλλος μάγειρος Κι οι υπόλοιποι το ρίχνουν στο τραγούδι Φιλόκαλε αξιωματικέ του ουρανού Ύστερ’ απ’ τα ΧριστούγενναΆνοιξη τρυφερή θα σου φέρει Ήλιο λαμπρό Να σε παρασημοφορήσει Ήλιο λαμπρό Ο μάγειρας ξεπουπουλιάζει μια πάπια Αχ πέφτει το χιόνι Χιόνι χιόνι πια Και δεν έχω την …
Δεκ 27 2017
Χέρια, Αργύρης Χιόνης
Χέρια Οι άνθρωποι το πιο συχνά δεν ξέρουν τι να κάνουνε τα χέρια τους Τα δίνουν – τάχα χαιρετώντας – σ’ άλλους Τ’ αφήνουνε να κρέμονται σαν αποφύσεις …
Δεκ 25 2017
[Το Αναγνωστικό Της Χαράς]. Νικηφόρος Βρεττάκος
Δεκ 12 2017
«Όλοι εμείς που γράφουμε στίχους», Αγνώστω ανθρώπω, Κώστας Μόντης
Έργο: Frank Morrison Όλοι εμείς που γράφουμε στίχους, όλοι εμείς το διαμπερές τραύμα της Γης, λευκοί και μαύροι και κίτρινοι, «ανεπτυγμένοι» κι «υπανάπτυκτοι», πλούσιοι και φτωχοί, που τους γράφουμε απάνω στο χιόνι, που τους γράφουμε απάνω στην άμμο, απάνω στον ήλιο, απάνω στη βροχή, απάνω στο πεζοδρόμιο, απάνω στους χαρταετούς της καρδιάς μας, απάνω στα …
Δεκ 05 2017
Ταξίδι νυχτερινό, Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ,
Ξαναμπαίνω στ’ όνειρο σαν σ’ ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι. Καπνοί στο βουνό∙ σκέφτομαι: «Θα καίνε τα σκουπίδια» μα πάλι υπάρχει μια υποψία μάγισσας με κύκλους. Ό,τι γίνεται έχει ήδη γίνει γι’ αυτό η πραγματικότητα μπορεί και μεταμορφώνεται… Ξαναμπαίνω στ’ όνειρο σαν σ’ ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι. Καπνοί στο βουνό∙ σκέφτομαι: «Θα καίνε τα σκουπίδια» μα πάλι υπάρχει …






