Φεβ 06 2017
Πετώ, πενθώ, δαγκώνω τα χείλη, Κι αρχίζω τη δημιουργία του κόσμου Ως ξεκαρδιστική θεότητα Με τα κατεστραμμένα μου αισθήματα Και τα παραπανίσια μου κιλά. Στο ποτάμι που περνά μπρος απ΄ τα πόδια μου Σπαρταρούν φοβερά καλαμπούρια, Η γέννηση, η ενηλικίωσή μου, Το δωδεκάθεο των ερώτων Και άλλα αυτοάνοσα νοσήματα Που έφτυσα μέσα στο νερό. Τώρα, …
Φεβ 01 2017
Είμαι ένα άστρο Είμαι ένα άστρο στον άπειρο ουρανό, που τον κόσμο παρατηρεί, τον κόσμο περιφρονεί, και στην πυρά του φλέγεται. Είμαι η θάλασσα που τη νύχτα θεριεύει, η πένθιμη θάλασσα, η φορτωμένη θύματα που νέες αμαρτίες πάνω στις παλιές σωρεύει. Είμαι από τον κόσμο σας εξορισμένος από περηφάνια αναθρεμμένος, από περηφάνια εξαπατημένος, είμαι …
Ιαν 10 2017
Κάποτε μες στο σπίτι μου χιονίζει γίνεται τότε η κάμαρα λευκό τοπίο σηκώνονται απ’ το χώμα παγωμένοι και με πλησιάζουν οι νεκροί μου φίλοι Τα ραγισμένα χέρια τους απλώνουν ζητούν τη θαλπωρή του σώματός μου Δεν έχω σώμα πια δεν έχω φλόγα Τίποτα δεν μπορώ να σας προσφέρω Μόνο να μοιραστώ την παγωνιά σας στερνός …
Ιαν 08 2017
Διάλογος πρῶτος Σὰ νὰ μὴν ὑπήρξαμε ποτὲ κι ὅμως πονέσαμε ἀπ᾿ τὰ βάθη. Οὔτε ποὺ μᾶς δόθηκε μία ἐξήγηση γιὰ τὸ ἄρωμα τῶν λουλουδιῶν τουλάχιστον. Ἡ ἄλλη μισή μας ἡλικία θὰ περάσει χαρτοπαίζοντας μὲ τὸ θάνατο στὰ ψέματα. Καὶ λέγαμε πὼς δὲν ἔχει καιρὸ ἡ ἀγάπη νὰ φανερωθεῖ ὁλόκληρη. Μία μουσικὴ ἄξια τῶν συγκινήσεών …
Δεκ 31 2016
Με το κόκκινο φίδι που γεννιέται στο αίμα τους με τη διπλή φλογέρα που κοιμάται στο βλέμμα τους τα παιδιά σας θα μεγαλώσουν κι αυτά θα τινάξουν το βαρύ χαλινάρι να εμποδίζει το όνειρό σας θα παρατήσουν τους χορούς και τα παιχνίδια στα τρυφερά λαγκάδια και θα περάσουν σιωπηλοί μαρμαροτράχηλοι τις ατσαλένιες πόρτες να …
Δεκ 22 2016
Κοριτσάκι μου, Θαλασσωμένο ἀπόψε τὸ Αἰγαῖο. Τὸ ἴδιο κι ἐγώ. Χθὲς δὲν πρόλαβα νὰ καθίσω στὸ τραπέζι κι ἕνα τηλέφωνο μὲ κατέβασε στὸ λιμάνι. Στὶς ἑφτὰ ποὺ σαλπάραμε, δὲν μποροῦσα νὰ περπατήσω ἀπὸ τὴν κούραση. Ἡ παρηγοριά μου ἦταν ἡ «ὥρα» σου. Ἡ λύπη μου ὅτι δὲν κυβέρνησα οὔτε στιγμὴ τὸ καταπληκτικὸ Θαλασσινὸ σκαρί, …
Δεκ 19 2016
Οι ζωφράφοι της Γέφυρας του Μπρούκλιν ( Brooklyn Bridge showing painters on suspenders) -October 7, 1914. Φωτογράφος Eugene de Salignac Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι, «Η γέφυρα του Μπρούκλιν» Μπήξε μια φωνή από τη χαρά σου CΟΟLIDGE Για κάτι τέτοια εγώ μ’ όλη μου την καρδιά τα σπαταλάω τα λόγια. Κοκκινίσετε λοιπόν όμοια με της σημαίας μου …
Δεκ 07 2016
TOMEK SETOWSKI Ευδαιμονία της νύχτας Κουμπωμένη ως το λαιμό μ’ αστέρια Υγρή απ’ την αγάπη των νεφών Το σπαραγμό των εραστών Ατέρμονα. Ρινίσματα ψυχής και καθιζήσεις Ο-έ, Ο-έ Μικρό καράβι που δεν ταξίδεψες ποτέ. Χέρια μου μοναχικά Καμιά φορά σας μπλέκω να κάνετε παρέα Χέρια μου εκεί που τελειώνετε Τα πουλιά που ταΐσατε Ό,τι κι …
Δεκ 03 2016
ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ Αυτός ο αδελφός, αυτή η αδελφή μού γεννήθηκαν Με πρόσωπο από πηλό σε σώμα δέντρου, Με ρίζες που γραπώνουν την καρδιά μου Φουσκωμένη από ένα έρημο φως. Δεν έχω πώς να θρέψω αυτά τ’ αδέλφια. Ψίχουλα για πουλιά μείναν στο ερμάρι. Όλο μου το ψωμί φαγώθηκε, όλο το λάδι. Το Αλλόκοτο θα μείνει πάλι …
Νοέ 29 2016
Δικτάτορες Κυβερνάμε την ώρα ρυθμίζουμε την ώρα προστάζουμε την ώρα είμαστε για την ώρα. Είμαστε κύκλωπες ζούμε σαν κύκλωπες καταβροχθίζουμε σαν κύκλωπες σκεφτόμαστε σαν κύκλωπες. Μιλάμε με διαταγές σκεφτόμαστε με διαταγές διατάσσουμε με διαταγές διατάσσουμε τις διαταγές. Η ζωή μας είναι το «τώρα» «τώρα» είναι το «τώρα» το χτες ήταν ανάπηρο και το βάλαμε στο …
This site is protected by wp-copyrightpro.com
