Μάι 02 2015

“Συμβουλές του Πολώνιου, στον γιο του που ταξιδεύει” Σέξπιρ

 

Gustave Doré – The Pilot faints

 

Ακόμα εδώ, Λαέρτη; Μπρός, στο πλοίο!

Ο αέρας κόλλησε στους ώμους σου
και στα πανιά σου. Μπρός, σε περιμένουν.
Εντάξει, πήγαινε, με την ευχή μου.
Κι αυτά τα λιγοστά διδάγματα
βαθιά στη μνήμη σου να τα χαράξεις.
Τις σκέψεις σου να μην τις κάνεις λόγια
ούτε τις απερισκεψίες πράξη.
Να ‘σαι ανοιχτός αλλά ποτέ χυδαίος.
Τους φίλους που ‘χεις δοκιμάσει, κλείσ’ τους
με κύκλους από ατσάλι στην ψυχή σου,
αλλά μη δίνεις εύκολα το χέρι
σε κάθε αμούστακο λιμοκοντόρο
που βγήκε από τ’ αβγό του. Τον καβγά
να τον φοβάσαι, όμως αν μπλεχτείς
κράτα και καν’ τον άλλον να φοβάται.
Όλους ν’ ακούς, σε λίγους να μιλάς∙
δέξου τη γνώμη όλων, τη δική σου
δίνε τη με φειδώ. Ντύσου ακριβά,
αν έχεις χρήματα, μα χωρίς λούσα∙
πλούσια ναι, όχι φανταχτερά.
Γιατί συχνά τον άνθρωπο τον κρίνεις
από τα ρούχα του, και στη Γαλλία
οι πιο ευγενείς κι ανεπιτήδευτοι
φημίζονται για την κομψότητα τους.
Ούτε να οφείλεις ούτε να δανείζεις:
οι οφειλές σκοτώνουν τη φιλία,
και την οικονομία ο δανεισμός.
Και πάνω απ’ όλα, να ‘σαι αληθινά
αυτός που είσαι, κι είναι σίγουρο,
όσο η νύχτα ακολουθεί τη μέρα,
ότι κανέναν δεν θα εξαπατήσεις.
Πήγαινε στο καλό∙ η ευχή μου ας κάνει
να ωριμάσουν μέσα σου όλα αυτά.
(Σαίξπηρ, Άμλετ -μετάφραση Διονύσης  Καψάλης)

 

Απρ 29 2015

Οι ανακαλύψεις

Α. Τι οδήγησε τους Ευρωπαίους στις
ανακαλύψεις νέων δρόμων ή και χωρών;
  • Τα πλούτη της  Άπω  Ανατολής, που είχαν εξάψει τη φαντασία τους από τις
    περιγραφές των εξερευνητών π.χ.  ο
    Μάρκο Πόλο.
  • Ο αποκλεισμός 
    του δρόμου του μεταξιού     (των
    εμπορικών δρόμων της Ανατολής) αρχικά από Άραβες  και έπειτα από τους Οθωμανούς. (θυμήσου
    συνέπειες της Άλωσης) = ανάγκη εύρεσης νέων δρόμων για την προμήθεια και
    εμπόριο  ασιατικών προϊόντων προς την
    Ευρώπη.
  •  Ο έλεγχος του εμπορίου των μπαχαρικών από τους Βενετούς και τους Άραβες και η έλλειψη πολύτιμων μετάλλων στην
    Ευρώπη.
  •   
    Η
    διαμόρφωση εθνικών κρατών και ο ανταγωνισμός
    των βασιλέων  της Ευρώπης,     για να
    υπερισχύσουν οικονομικά  και εμπορικά.
  •  Η επιθυμία
    διάδοσης του Χριστιανισμού
  •  
    Η ροπή του
    ανθρώπου προς τη γνώση.
  •  
    Η πρόοδος
    της επιστήμης και της τεχνολογίας, που προμήθευσε τους εξερευνητές με νέα
    μέσα για ασφαλή ταξίδια:  πυξίδα,  αστρολάβος και  πορτολάνος,  καραβέλα.
  • Η νέα αντίληψη για τη σφαιρικότητα της γης
Β.  Πόσες και ποιες αποικιακές αυτοκρατορίες δημιουργήθηκαν; 

  •  
    Η
    Πορτογαλική και η Ισπανική πρώτα. 
  •  Η
    Ολλανδική, η Αγγλική, η Γαλλική από 160 αι. και  μετά → ανταγωνισμός και συγκρούσεις χωρών
Γ. Ποιος ο
στόχος των Ευρωπαίων και πώς κινήθηκαν;
Ø  Πορτογάλοι:
Στόχος → να
ανακαλύψουν δρόμο προς τις Ινδίες κάνοντας τον γύρο της Αφρικής. Οργανώθηκαν
αποστολές από τον πρίγκιπα Ερρίκο τον  Θαλασσοπόρο και στη συνέχεια από τον Βαρθολομαίο Ντιάζ που
έφτασε ως το ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας. Ο Βάσκο ντε Γκάμα έφτασε 1498 στην Καλκούτα στις
Ινδίες και  ο Αλβαρέζ Καμπράλ  μέχρι τη Βραζιλία.
Ø  Ισπανοί:
 Στόχος
→  να  ανακαλύψουν δρόμο προς  τις Ινδίες ταξιδεύοντας προς τη Δύση.
Οργανώθηκαν 4 ταξίδια από τον Χριστόφορο Κολόμβο. Έφτασε στο Σαν Σαλβαδόρ και σε άλλα μέρη
της Κ. Αμερικής, χωρίς να καταλάβει ότι είχε ανακαλύψει μια νέα ήπειρο. Ο Αμ.
Βεσπούτσι το κατάλαβε κ΄ την 
χαρτογράφησε. Ο Μαγγελάνος
έκανε το γύρο της γης (1519-1522) αποδεικνύοντας τη σφαιρικότητά της.
      Δ.   Πώς χειρίστηκαν τις ανακαλύψεις τους οι
Ευρωπαίοι;
Ισπανοί και Πορτογάλοι
μοιράστηκαν μεταξύ τους με τη συνθήκη
της Τορντεζίλας 1494 τις περιοχές που ανακάλυψαν και ξεκίνησαν να τις
εκμεταλλεύονται.
Οι Πορτογάλοι δημιούργησαν εμπορικούς σταθμούς από την Αφρική μέχρι την Ιαπωνία
κοντά στις ακτές και εκμεταλλεύτηκαν την Βραζιλία και τις φυτείες της που
εντωμεταξύ είχαν καταλάβει ( για τις ανάγκες των φυτειών ξεκινά και το
εμπόριο των μαύρων από την Αφρική.)
Οι Ισπανοί δημιούργησαν κράτος στη στεριά από το Μπουένος Άιρες ως την Καλιφόρνια.
Εκμεταλλεύτηκαν και τις φυτείες και  τα
ορυχεία μετάλλου.
Φέρθηκαν στους ντόπιους με
βαρβαρότητα και εξαφάνισαν προκολομβιανούς πολιτισμούς
    E.     Συνέπειες των
ανακαλύψεων
Για
τους  κατακτητές ΘΕΤΙΚΕΣ
  • ·        
    Το κέντρο της
    οικονομίας μεταφέρεται προς τη Βόρεια θάλασσα και τον Ατλαντικό ωκεανό.
  • ·        
    Λιμάνια Σεβίλλης,
    της Λισσαβόνας, της Αμβέρσας = πιο σπουδαία από της Βενετίας και Γένουας.
  • ·        
    Η
    βιοτεχνία παρουσιάζει πρόοδο
  • ·        
    Η γεωργία
    εμπλουτίζεται με καινούργια προϊόντα
  • ·        
    Εισαγωγή χρυσού και αργύρου στην Ευρώπη σε
    μεγάλες ποσότητες = νέες οικονομικές δραστηριότητες, εμπορικές και τραπεζικές
  • ·        
    Πτώση της
    τιμής των πολύτιμων μετάλλων = αύξηση κυκλοφορίας νομίσματος
  • ·        
    Εμφανίζεται
    και παίζει σημαντικό ρόλο στην κοινωνία η αστική τάξη
  • ·        
    Ιδρύονται νέες εμπορικές πόλεις ή αναβιώνουν
    παλαιές, όπως η Μασσαλία, το Αμβούργο, η Μπριζ, η Κολωνία, το Παρίσι, το
    Λονδίνο.
  • ·        
    Η γνωριμία με νέους πολιτισμούς κλονίζει  τις προκαταλήψεις και τις αξίες
    παρελθόντος.
  • ·        
    Αναπτύσσονται
    διάφοροι επιστημονικοί κλάδοι όπως η γεωγραφία, η αστρονομία, τα μαθηματικά,
    η ζωολογία, βοτανική, εθνογραφία
Για
τους κατακτημένους  ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ
  • ·        
    εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών  των ιθαγενών
  • ·        
    θεωρήθηκαν υποδεέστεροι και εκμεταλλεύσιμο 

                                                                                                          
↓

  • ·        
    δουλεία, αποικιοκρατία, υπανάπτυξη και φτώχεια
  • ·        
    εξοντώθηκαν
    ντόπιοι  πληθυσμοί
  • ·        
    οι πολιτισμοί
    τους εξαφανίστηκαν     (προκολομβιανοί πολιτισμοί)

Απρ 29 2015

“Τα τεχνητά άνθη”, Κ.Π. Καβάφης

 

Δεν θέλω τους αληθινούς ναρκίσσους — μηδέ κρίνοι
μ’ αρέσουν, μηδέ ρόδ’ αληθινά.
Τους τετριμμένους, τους κοινούς κήπους κοσμούν. Με δίνει
η σάρκα των πικρία, κούρασι, κι οδύνη —
τα κάλλη των βαρυούμαι τα φθαρτά.

Δώστε με άνθη τεχνητά — οι δόξες του τσινιού και του μετάλλου —
που δεν μαραίνονται και δεν σαπίζουν, με μορφές που δεν γερνούν.
Άνθη των εξαισίων κήπων ενός τόπου άλλου,
που Θεωρίες, και Pυθμοί, και Γνώσεις κατοικούν.

Άνθη αγαπώ από υαλί ή από χρυσό πλασμένα,
της Τέχνης της πιστής δώρα πιστά·
με χρώματ’ απ’ τα φυσικά πιο εύμορφα βαμμένα,
και με σεντέφι και με σμάλτο δουλευμένα,
με φύλλα και κλωνάρια ιδανικά.

Παίρνουν την χάρι των από σοφή κι αγνότατη Καλαισθησία·
Εάν δεν έχουν άρωμα, θα χύσουμ’ ευωδία,
θα κάψουμ’ εμπροστά των μύρα αισθηματικά.
μέσα στα χώματα δεν φύτρωσαν και μες στες λάσπες ρυπαρά.

Απρ 21 2015

ΠΑΡΑΤΑΚΤΙΚΗ ΚΑΙ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ ΣΥΝΔΕΣΗ

 
 ΠΑΡΑΤΑΚΤΙΚΗ ΚΑΙ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ ΣΥΝΔΕΣΗ
Παρατακτικοί σύνδεσμοι
 ΣΥΝΔΕΟΥΝ ΟΜΟΙΟΥΣ ΟΡΟΥΣ

α) Συμπλεκτικοί: και,
ούτε, μήτε.
β) Διαζευκτικοί: ή, ή-ή, είτε, είτε-είτε, είτε-ή.
γ) Αντιθετικοί: αλλά, παρά, όμως, ωστόσο, ενώ, αν και, μόνο
(που), μα (χρησιμοποιείται κυρίως στον προφορικό λόγο), εντούτοις,
μολαταύτα, εκεί που, (κι) έπειτα, εξάλλου, μάλιστα.
δ) Συμπερασματικοί: λοιπόν, ώστε, άρα, έτσι, που, έπειτα,
τότε, ύστερα, επομένως.

 Υποτακτικοί σύνδεσμοι :
ΣΥΝΔΕΟΥΝ ΑΝΟΜΟΙΟΥΣ ΟΡΟΥΣ


α) Ειδικοί: ότι, πως, που.
β) Χρονικοί: όταν, σαν, ενώ, καθώς, κάθε που, αφού, αφότου,
πριν (να), μόλις, προτού, προτού, ώσπου, ωσότου, όσο που, εφόσον, άμα, εκεί που (= μόλις), ευθύς ως.
γ) Αιτιολογικοί: επειδή, αφού, καθώς, διότι, μια και, μια που.
δ) Υποθετικοί: αν, εάν, (άμα, σαν).
ε) Τελικοί: να, για να.
στ) Αποτελεσματικοί: ώστε, ώστε να, έτσι που, που, (για
να).
ζ) Διστακτικοί ή ενδοιαστικοί: μη(ν), μήπως.
η) Εναντιωματικοί / παραχωρητικοί: αν και,
μολονότι, μόλο που, παρ’ όλο που, και που, και ας, και αν, και αν ακόμη, ακόμη
και αν, έστω και αν, παρ’ ότι, ενώ, και που, και ας
 

 


                          

Απρ 13 2015

“Το κίτρινο κανώ”

Yellow Canoe, 2010
Ashley Bickerton –  Neo-Pop Art

Απρ 04 2015

Διαδραστικό Μουσείο βάζει τους επισκέπτες μέσα στα έργα Τέχνης



Απρ 01 2015

“Έρημη χώρα” Τόμας Στερνς Έλιοτ – Μετάφραση Γ. Σεφέρης

Φωτογραφία: Γιώργος Διγαλάκης

Ο Απρίλης είναι ο μήνας ο σκληρός,  γεννώντας 
Μες απ’ την πεθαμένη γη τις πασχαλιές, σμίγοντας
Θύμηση κι επιθυμία, ταράζοντας
Με τη βροχή της άνοιξης ρίζες οκνές.

Ο χειμώνας μάς ζέσταινε, σκεπάζοντας
Τη γη με το χιόνι της λησμονιάς, θρέφοντας
Λίγη ζωή μ’ απόξερους βολβούς.

Ποιες ρίζες απλώνονται γρυπές, ποιοι κλώνοι δυναμώνουν
Μέσα στα πέτρινα τούτα σαρίδια; Γιέ του Ανθρώπου,
Να πεις, ή να μαντέψεις, δεν μπορείς, γιατί γνωρίζεις μόνο
Μια στοίβα σπασμένες εικόνες, όπου χτυπάει ο ήλιος,
Και δε σου δίνει σκέπη το πεθαμένο δέντρο, κι ο γρύλος ανακούφιση,
Κι η στεγνή πέτρα ήχο νερού.

Κείνο το λείψανο που φύτεψες στον κήπο σου τον άλλο χρόνο,
Άρχισε να βλασταίνει; Πες μου, θ’ ανθίσει εφέτο;

Τ.Σ. Έλιοτ, “Έρημη χώρα”, μτφρ. Γ. Σεφέρης

Μαρ 30 2015

“Το ξέρω που για να επιτύχει κανείς” Κ. Π. Καβάφης

Tο ξέρω που για να επιτύχει κανείς στην ζωή, και για να
εμπνέει σεβασμό χρειάζεται σοβαρότης. Kαι όμως με είναι δύσκολο να είμαι
σοβαρός, και δεν εκτιμώ την σοβαρότητα.

  Aς εξηγηθώ καλλίτερα. Mε αρέσει στα σοβαρά μόνον η
σοβαρότης· δηλ. 1/2 ώρα, ή μια ώρα, ή δυο ή 3 ώρες σοβαρότητα την ημέρα. Συχνά
βέβαια και σχεδόν ολόκληρη μέρα σοβαρότητα.
  Άλλως, με αρέσουν τα χωρατά, η αστειότης, η ειρωνεία η
με ευφυή λόγια, το χαμπαγκάρισμα (humbugging).
     Aλλά δεν κάμνει.
     Δυσκολεύει τες δουλειές.
     Διότι ως επί το πλείστον έχεις να κάμνεις με
ζευζέκηδες και αμαθείς. Aυτοί δε είναι πάντοτε σοβαροί. Mούτρα, σέρια ζωωδώς·
πού να αστειευθούν· αφού δεν καταλαμβάνουν. Tα σέρ[ι]α τους μούτρα είναι
αντικατοπτρισμός. Όλα τα πράγματα είναι προβλήματα και δυσκολίες για την
αγραμματοσύνη τους και για την κουταμάρα τους, γιαυτό σαν βώδια και σαν πρόβατα
(τα ζώα έχουν σοβαρότατες φυσιογνωμίες) είναι περιχεμένη επάνω στα
χαρακτηριστικά τους η σοβαρότης.
     O αστείος άνθρωπος γενικώς περιφρονείται, τουλάχιστον
δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν σημαντικά, δεν εμπνέει πολλήν πεποίθησιν.
     Γι’ αυτό κ’ εγώ καταγίνομαι στους πολλούς να
παρουσιάζω σοβαρήν όψι. Hύρα πως μεγάλως με διευκολύνει τες υποθέσεις μου.
Eσωτερικώς γελώ και αστειεύομαι πολύ.
      
                                                                                               26.10.’08
                                                                         Σημειώματα ποιητικής και ηθικής

                   (Γ. Π. Σαββίδης, «Ανέκδοτα σημειώματα ποιητικής και ηθικής», Μικρά Καβαφικά, Β´, Ερμής, 1987)                   
                                    
               Γελοιογραφικό σκίτσο του Νίκου Παππά (1927)., στη Βιβλιογραφία Κ. Π. Καβάφη
  (1886-2000),
όπου διαβάζουμε και το ακόλουθο σχόλιο, αντλημένο από
               αναδημοσίευση του
σκίτσου σε  βιβλίου του Τίμου Μαλάνου: «Ο Καβάφης έχει εφιάλτες, 
         γιατί
πολλοί ετοίμαζαν βιβλία για το έργο του και φοβάται το περιεχόμενό τους»

Το υπνοδωμάτιο του ποιητή στην Αλεξάνδρεια, στην οδό Λέψιους 10

Μαρ 28 2015

Η “Ιθάκη” του Κ. Π. Καβάφη σε κόμικς

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μαρ 28 2015

Ο Ανδρέας Εμπειρίκος διαβάζει από την “Υψικάμινο”

Ο ποιητής διαβάζει τα ποιήματά του:
α. Παρουσία αγγέλων εντός ατμομηχανής
β. Έλυτρον
γ. Χειμερινά σταφύλια
δ. Ισπαχάν
ε. Θρυλικόν ανάκλιντρον
στ. Τριαντάφυλλα στο παράθυρο
ζ. Λέοντες ωρυόμενοι επί στήθους Παρθένου
η. Κλωστήριον νυκτερινής ανάπαυλας

 

Φόρτωση περισσότερων

This site is protected by wp-copyrightpro.com