Δωμάτιο στη Νέα Υόρκη, Έντουαρντ Χόπερ
Καθ’ ημέραν βίος
Οι άνθρωποι βιάζονται:
έγνοιες, βιοτικές συνθήκες, όνειρα, συμβιβασμοί –
πού καιρός να γνωρίσουν τη ζωή τους.
ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ
Ιαν 05 2015
Καθ’ ημέραν βίος Τάσος Λειβαδίτης
Ιαν 05 2015
ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΚΑΙ Ο ΤΕΧΝΙΤΗΣ
PYGMALION & GALATEA , ELISABETH CAREN 2014
ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΚΑΙ Ο ΤΕΧΝΙΤΗΣ
Στην Ισμήνη και στον Στέλιο Τριάντη
Σαν έκλεινε το μουσείο
αργά τη νύχτα η Δηιδάμεια
κατέβαινε από το αέτωμα.
Κουρασμένη από τους τουρίστες
έκανε το ζεστό λουτρό της και μετά
ώρα πολλή μπροστά στον καθρέφτη
χτένιζε τα χρυσά μαλλιά της.
Η ομορφιά της ήταν για πάντα
σταματημένη μες στο χρόνο.
Τότε τον έβλεπε πάλι εκεί
σε κάποια σκοτεινή γωνιά να την παραμονεύει.
Ερχόταν πίσω της αθόρυβα
της άρπαζε τη μέση και το στήθος
και μαγκώνοντας τα λαγόνια της
με το ένα του πόδι
έμπηγε τη δυνατή του φτέρνα
στο πλάι του εξαίσιου μηρού της.
Καθόλου δεν την ξάφνιαζε
κάθε φορά που της ριχνόταν.
Άλλωστε το περίμενε το είχε συνηθίσει πια.
Αντιστεκόταν τάχα σπρώχνοντας
με τον αγκώνα το φιλήδονο κεφάλι του
και καθώς χανόταν όλη
μες στην αρπάγη του κορμιού του
τον ένιωθε να μεταμορφώνεται
σιγά-σιγά σε κένταυρο.
Τώρα η αλογίσια οπλή του
την πόναγε κάπου εκεί
γλυκά στο κόκαλο
και τον ονειρευότανε παραδομένη
ανάμεσα στο φόβο της και τη λαγνεία του
να τη λαξεύει ακόμη.
(Τα αντικλείδια)
Ιαν 05 2015
Η γυνή να φοβείται τον άνδρα, Γιάννης Βαρβέρης
Η γυνή να φοβείται τον άνδρα
Τελικά θα μπορούσα να είμαι
η γυναίκα μου.
Λόγω συμφωνίας χαρακτήρων
να με είχα παντρευτεί.
Με ωραία φωνή την οποία
και ακούω ευκρινέστατα.
Ευγενέστατος δε.
Και μαζί ευσυγκίνητος.
Τι λουλούδια θα μού ‘κοβα.
Με λουλούδια θα μ’ έκοβα
και με λόγια που εγώ θα περίμενα.
Και θα ήξερα εγώ
μέχρι πότε να δίσταζα, με τι νάζια
ώστε ποτέ να μη με χάσω.
Θα με ζήλευα ύστερα: τόσο
όσο αυτοί που είναι βέβαιοι.
Κι όσο πρέπει και όταν
θα ενέδιδα.
Ευτυχώς με δυο χέρια
ώστε πάντα το ένα απ’ τα δυο
να χαϊδεύεται.
Μετά ξέραν τα δυο
πού να χάιδευαν
και πώς.
Κι ένα μόνο παιδί
θα μου σκάρωνα-
εμένα.
Ομως πάνω κι απ’ όλα:
όταν η ώρα θα ‘ρχότανε
όχι όχι ένας ένας
αλλά όλοι μαζί
να χωρίζαμε.
Γ. Βαρβέρης
Ιαν 04 2015
Ιουστινιανός
ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ 527-565
1. Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ / ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ: ένα
κράτος, μία εκκλησία, μία νομοθεσία
κράτος, μία εκκλησία, μία νομοθεσία
2. Εσωτερική πολιτική:
Κοινωνικός τομέας
- Καταστολή στάσης του Νίκα 532
- Ενίσχυση αυτοκρατορικής εξουσίας
- Αποδυνάμωση δήμων
- Περιορισμός Δυνατών
- Προστασία μικροκαλλιεργητών-παροίκων-ακτημόνων
Θρησκευτικός τομέας
Σκοπός
Ø επιβολή ορθοδοξίας-
Ø Εκχριστιανισμός γειτονικών λαών
Τρόποι:
Ø καταδίωξη των αιρέσεων
Ø καταδίωξη αρχαίας θρησκείας
(ειδωλολατρίας)
(ειδωλολατρίας)
Ø διάδοση Χριστιανισμού σε λαούς
Καυκάσου και Ανατολ. Αφρικής
Καυκάσου και Ανατολ. Αφρικής
Ø Αναστολή λειτουργίας Νεοπλατωνικής
Ακαδημίας 529
Ακαδημίας 529
Νομοθετικός
τομέας
τομέας
Κωδικοποίηση Δικαίου: ΠΙΝΕ
● Πανδέκτης ●
Ιουστινιάνειος Κώδικας
Ιουστινιάνειος Κώδικας
● Νεαρές ● Εισηγήσεις
3.
Εξωτερική
πολιτική
Εξωτερική
πολιτική
Σκοπός: Αποκατάσταση Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Τρόποι: Κατακτητικοί πόλεμοι
Αμυντικοί πόλεμοι -εξόντωση εχθρών (απόκρουση
εισβολών)
εισβολών)
Πόλεμοι
Δύση
Ανατολή
Ανατολή
Βάνδαλοι (Β. Αφρική) 1 χρόνο → κατάκτηση Πέρσες 562 υπογραφή ειρήνης με Χοσρόη Α΄
Οστρογότθοι (Ιταλία) 20 χρόνια → κατάκτηση Βαλκάνια
Βησιγότθοι (Ισπανία) → Ν. Α περιοχές ανάκτηση Σλάβοι
κ.ά : φρούρια , τείχη σε Δούναβη
και Αίμο
κ.ά : φρούρια , τείχη σε Δούναβη
και Αίμο
Εξαγορά
ειρήνης με χρήματα
ειρήνης με χρήματα
4. Οικοδομική πολιτική – Κτίσματα
Ø Αμυντικά έργα, έργα κοινής ωφέλειας
(γέφυρες, αγορές, πλατείες) ναοί,
(γέφυρες, αγορές, πλατείες) ναοί,
Ø Αγία Σοφία 532-537, Ανθέμιος Ισίδωρος, βασιλική
με τρούλο (το πιο εντυπωσιακό της στοιχείο = ο τρούλος )
με τρούλο (το πιο εντυπωσιακό της στοιχείο = ο τρούλος )
Ιαν 04 2015
Με τα μάτια
Δεκ 24 2014
Επίδοση ελέγχων
Μαθητής στριμωγμένος από δύο γυναίκες, ανάμεσα στην πόρτα του διευθυντικού γραφείου και στο φλύαρο χριστουγεννιάτικο δέντρο, ακούει την εθιμοτυπική κατσάδα για τις επιδόσεις του και κυρίως τη σεσημασμένη συμπεριφορά του στην τάξη, που έχει αποτυπωθεί σε 14 ωριαίες αποβολές.
Πρώτο βιολί η καθηγήτρια. Δεύτερο η μάνα, που ξενοδουλεύει, για να δει τον γιο της «να αρπάζει τη ζωή και να τη στείβει σαν λεμόνι». Το γυναικείο δικαστήριο εν χορώ αποφαίνεται ότι το παιδί έχει μεν δικαίωμα να είναι παιδί, αλλά δεν έχει δικαίωμα να παρακωλύει τη διδακτική διαδικασία (η καθηγήτρια) και να εμποδίζει τους καθηγητές να κάνουν τη δουλειά τους (η μάνα), δεν έχει δικαίωμα να αποσυντονίζει το μάθημα, όταν κάποιοι μοχθούν να μάθουν (η καθηγήτρια), να ενοχλεί αυτούς που δεν του χρωστάνε τίποτα (η μάνα) και, πάνω από όλα, δεν έχει δικαίωμα να παραμελεί τον εαυτό του και να μην αξιοποιεί τα χαρίσματά του, που είναι τόσα πολλά!!! (και οι δυο ομοφώνως).
Ο μαθητής, με μάτια πιο λαμπερά από τα λαμπιόνια του δέντρου δίπλα του, κοιτάζει μία την μια, μία την άλλη, με το βλέμμα, που φοράει κάθε φορά που βλέπει περισπωμένες και δασείες στον πίνακα: «καημενούλες, δεν σας το έχουν πει, αλλά δεν υπάρχετε πια…»
Ξαφνικά, το πρόσωπό του φωτίζεται, σαν να του ανακοίνωσαν ότι αντί για διαγώνισμα, θα έχει «κενό». Γυρίζει αστραπή την πλάτη του στις κυρίες, σηκώνει το χέρι του και το κολλάει σε ένα παιδί, αδελφό φίλου του, που ήρθε μαζί, για να πάρουν τους βαθμούς, ένα παιδί με σύνδρομο DOWN, ενώ του σκάει και ένα φιλί λέγοντας: «Τι έγινε, ρε μεγάλε; Καιρό έχω να σε δω!»
«Καλές γιορτές», είπε η μία κυρία.
«Καλές γιορτές και σε σας!» η άλλη.
«Καλές γιορτές» και ο μικρός.
Δεκ 12 2014
“Ζωή στο μισό κέλυφος”, Τσαρλς Μπουκόφσκι
“ΖΩΗ ΣΤΟ ΜΙΣΟ ΚΕΛΥΦΟΣ”
Το προφανές θα μας σκοτώσει,
το προφανές μάς σκοτώνει
η τύχη μας εξαντλήθηκε
όπως πάντα ανασυντασσόμαστε
και περιμένουμε.
Δεν έχουμε ξεχάσει πώς να
Παλεύουμε
Αλλά η πολύχρονη μάχη μάς έχει
Κουράσει.
το προφανές θα μας σκοτώσει,
μας έχει καταβροχθίσει κιόλας το
προφανές.
εμείς το επιτρέψαμε.
καλά να πάθουμε.
ένα χέρι κινείται στον ουρανό.
Μια εμπορική αμαξοστοιχία περνάει μες την νύχτα.
Οι φράχτες είναι ξεχαρβαλωμένοι.
Η καρδιά μένει μονάχη.
Το προφανές θα μας σκοτώσει.
Περιμένουμε, στερημένοι από όνειρα.
Τσ. Μπουκόφσκι (Η λάμψη της αστραπής πίσω απ΄το βουνό)
