Οι Παρομοιώσεις στη ραψωδία Π, Ιλιάδα

1. ΟΜΗΡΙΚΕΣ- ΠΛΑΤΙΕΣ ΠΑΡΟΜΟΙΩΣΕΙΣ ΡΑΨΩΔΙΑΣ Π 

στ.  745- 749

Αναφορικό μέρος: «Πόσο ειν’ ελαφρός ……..να χορτάσει»

Δεικτικό μέρος: « τόσο εύκολα …..αυτός βουτάει»

Ποιος παρομοιάζεται με τι: ο Κεβριόνης με  δύτη

Κοινή ιδιότητα : η ορμή και η φορά της πτώσης

Η λειτουργία της : δημιουργεί δραματική αντίθεση, αφού συνδυάζει μια ειρηνική /ευχάριστη σκηνή,  με μια πολεμική /φρικτή σκηνή. Αισθητοποιεί την πτώση του Κεβριόνη και μεταφέρει τον ακροατή/ αναγνώστη στο πεδίο της μάχης.

Συνέχεια ανάγνωσης

Η άνοδος και η πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας

Συνέχεια ανάγνωσης

Η εσχάτη των ποινών, Νίκος Χουλιαράς- Ανάλυση και Φύλλο εργασίας

Εισαγωγικές επισημάνσεις

Το διήγημα «Η εσχάτη των ποινών» ανήκει στη συλλογή « Μια μέρα πριν δυο μέρες μετά, που δημοσιεύτηκε το 1998. Το έργο έχει καταγραφεί ως συλλογή διηγημάτων. Κλίνει όμως μάλλον προς το σπονδυλωτό μυθιστόρημα, καθώς συγκροτείται από μικρές ιστορίες αυτόνομες αλλά και οργανικά δεμένες μεταξύ τους. Όλες οι ιστορίες διαδραματίζονται στην Αντίπαρο, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Ήρωες είναι οι μόνιμοι κάτοικοι του νησιού αλλά και κάποιοι περαστικοί, τουρίστες, επισκέπτες, παραθεριστές. Ο συγγραφέας σκιαγραφεί τους χαρακτήρες σε βάθος, συμπλέκει τις μοναχικές τους διαδρομές, ζωντανεύει πρωτότυπες καταστάσεις και παρουσιάζει το ποικιλόχρωμο ψηφιδωτό του μικρού νησιού. Καταφέρνει με χιούμορ και ρεαλισμό να ανασύρει στην επιφάνεια τα βαθύτερα όνειρα των ανθρώπων, αλλά και να αναδείξει τη δραματική πλευρά της ζωής τους. Συνέχεια ανάγνωσης

SINE QUA NON, Αλίσια Στόλιγκς


SINE QUA NON


ἀπουσία σου πατέρα εἶναι οὐδέν. Μήδ᾽ ἕν –
Παράγοντας ποὺ μηδενίζει ὅλα τὰ γινόμενα,
Χαμένος πόντος στὸ πλεκτό, τὸ μάτι τῆς βελόνας
Ποὺ κλαίει τὴ μαύρη της κλωστή. Τὸ σημεῖο
Ποὺ τυφλὰ ἁπλώνεται πίσω ἀπ’ τὸν καθρέφτη.
Ἡ ξαφνικὴ σιγὴ ποὺ ξεσπάει
Ὅταν τοῦ ψυγείου ὁ βόμβος σταματάει
Καὶ τὰ τριζόνια παύουν γιὰ νὰ περάσει ὁ χειμώνας.


ἀπουσία σου, πατέρα, εἶναι οὐδέν – ἐπειδὴ εἶναι
Τοῦ ὠμέγα τὸ τελευταῖο Ω μακρόν, τῆς μνήμης ἀφαίρεση
Τὸ κλάσμα ἀνέφικτης διαίρεσης,
Τὸ στοιχεῖο μέσα ὅπου κινοῦμαι, τ᾽ ἀδειανό,
Τῆς δαντέλας διάκενο,  τὸ ποὺ τ᾽ ἀστέρια ἐμπεριέχονται κενό,
Τὸ μηδὲν ποὺ στὴ θέση του κρατάει τὸ ἄθροισμα τὸ τελικό.

Μετάφραση Ειρήνη Λουλακάκη-Μουρ

Πηγή

 

Κλείτος Κύρου

 

Ρούχο ζεστό, Αρθούρος Ρεμπώ

Atelier de moulage Sadaune, Claude Firmin, 1901

 

 Ρούχο ζεστό

Φόρα μια ζεστή καρδιά
κι έλα έξω να με βρεις

δε θα μαι στα μαγαζιά
ούτε στις πλατείες τις στολισμένες
δε θα μαι σε κάποιο μπαρ
ούτε σε κάποια στάση του τραμ.

Φόρα μια ζεστή καρδιά κι έλα να με βρεις.
θά ‘μαι εκεί που συναντιούνται όλοι οι δρόμοι σου!

 

 

Να μάθεις να φεύγεις, Χριστίνα Παρασχά

 

Να μάθεις να φεύγεις

Από την ασφάλεια τρύπιων αγκαλιών.
Από χειραψίες που σε στοιχειώνουν.
Από την ανάμνηση μιας κάλπικης ευτυχίας.
Να φεύγεις!
Αθόρυβα, σιωπηλά, χωρίς κραυγές, μακρόσυρτους
αποχαιρετισμούς.
Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε ενθύμια, ούτε ζακέτες για το δρόμο.

 

Να τρέχεις
μακριά από δήθεν καταφύγια κι ας έχει έξω και χαλάζι.
Να μάθεις να κοιτάς βαθιά στα μάτια όταν λες αντίο κι όχι κάτω ή το άπειρο.
Να εννοείς τις λέξεις σου, μην τις εξευτελίζεις, σε παρακαλώ.
Να μάθεις να κοιτάς την κλεψύδρα, να βλέπεις πως ο χρόνος σου τελείωσε.
Όχι αγκαλιές, γράμματα, αφιερώσεις, κάποτε θα ξανασυναντηθούμε αγάπη μου (όλα
τα βράδια και τα τραγούδια δεν θα είναι ποτέ δικά σας).
Αποδέξου το.
Να αποχωρίζεσαι τραγούδια που αγάπησες, μέρη που περπάτησες.
Δεν έχεις τόση περιορισμένη φαντασία όσο νομίζεις.
Μπορείς να φτιάξεις ιστορίες ολοκαίνουριες, με ουρανό κι αλάτι.
Να θυμίζουν λίγο φθινόπωρο, πολύ καλοκαίρι κι εκείνη την απέραντη Άνοιξη.
Να φεύγεις από εκεί που δε σου δίνουν αυτά που χρειάζεσαι.
Από το δυσανάλογο, το μέτριο και το λίγο.
Να απαιτείς αυτό που δίνεις να το παίρνεις πίσω -δεν τους το χρωστάς.
Να μάθεις να σέβεσαι την αγάπη σου, το χρόνο σου και την καρδιά σου.
Μην πιστεύεις αυτά που λένε -η αγάπη δεν είναι ανεξάντλητη, τελειώνει.
Η καρδιά χαλάει, θα τη χτυπάς μια μέρα και δεν θα δουλεύει.
Να καταλάβεις πως οι δεύτερες ευκαιρίες είναι για τους δειλούς
– οι τρίτες για τους γελοίους.
Μην τρέμεις την αντιστοιχία λέξεων-εννοιών, να ονομάζεις σχέση τη σχέση, την
κοροϊδία κοροϊδία.
Να μαλώνεις τον εαυτό σου καμιά φορά που κάθεται και κλαψουρίζει

– σαν μωρό
κι εσύ κάθεσαι και του δίνεις γλειφιτζούρι μη και σου στεναχωρηθεί το
βυζανιάρικο.
Να μάθεις να ψάχνεις για αγάπες που θυμίζουν Καζαμπλάνκα
– όχι συμβάσεις ορισμένου χρόνου
Και να μάθεις να φεύγεις από εκεί που ποτέ πραγματικά δεν υπήρξες.
Να φεύγεις κι ας μοιάζει να σου ξεριζώνουν το παιδί από τη μήτρα.
Να φεύγεις από όσα νόμισες γι’ αληθινά, μήπως φτάσεις κάποτε σ’ αυτά.

 

 

 

 

 

 

 

Άμυνα, Μαρία Κέντρου – Αγαθοπούλου

Φωτογραφία: Tommy Ingberg

 

Άμυνα

Πρέπει να μάθω να πελεκώ

 Αυτή την πέτρα

Να ζωγραφίζω πάνω στην πέτρα

Να την κοιμίζω σαν μωρό

Στον κόρφο μου να τη ζεσταίνω

Με κάθε είδους συμπεριφορά

Με χίλιους τρόπους

Να μην ξυπνήσει η πέτρα μου

Κάποιο πρωί

Και με χτυπήσει

 

 Μαρία Κέντρου – Αγαθοπούλου

 

 

Μονομαχία Αίαντα και Έκτορα ραψωδία Η στ.206-315 Φύλλο εργασίας

Ηλεκτρονικό Λεξικό των Ομηρικών Επών

Η Ικεσία του Πρίαμου στον Αχιλλέα

Αν θέλεις να εξερευνήσεις την Ελληνική Γλώσσα, υπάρχει το κατάλληλο ερευνητικό εργαλείο. Η εφαρμογή σού δίνει όλες τις πληροφορίες, τη σημασία της λέξης, στατιστικά εμφάνισής της στα ομηρικά έπη, ακόμη και την κλίση της.

Λεξικό των Ομηρικών Επών:

Εισάγεις την άγνωστη λέξη στο πεδίο «Get Info for …».

 

Φόρτωση περισσότερων

This site is protected by wp-copyrightpro.com