Φεβ 22 2020
Η Άννα του Κλήδονα (αλλαγή τέλους) της ιστορίας του Διαμαντή Αξιώτη από την Ολγα Τ.
Η Άννα του Κλήδονα, Διαμαντή Αξιώτη, πρωτότυπο κείμενο
Από Ξάνθη και Δράμα τη συμμάζευαν οι δικοί της, αργότερα.
Όταν άρχισαν να τρέχουν το κατόπι της τα παιδιά…
Η συνέχεια της ιστορίας από την Όλγα Τ. Καθώς τα παιδιά γελούσαν με την Άννα, εκείνη βρήκε το θάρρος να τους φωνάξει:
«Φτάνει! Φτάνει πια να γελάτε μαζί μου και να βάζετε ταμπέλες στο όνομά μου, η τρελή του χωριού! Δεν είμαι παλαβή, ένα πράγμα θέλω… να παντρευτώ. Δεν θέλω να περπατάω στον δρόμο και να ντρέπομαι, γιατί όλοι θα με φωνάζετε ‘’γεροντοκόρη’’ ‘’θα μείνεις στο ράφι για πάντα’’ και άλλα τέτοια που με πληγώνουν. Εσείς δεν το βλέπετε, αλλά αυτά τα λόγια πραγματικά με πληγώνουν! Δεν θέλω απλώς να παντρευτώ, για να λέω ότι είμαι παντρεμένη. Έχω ανάγκη να αγαπήσω και να αγαπηθώ. Θέλω να ζήσω μια φυσιολογική ζωή, όπως όλες οι άλλες γυναίκες της ηλικίας μου και όχι να κάθομαι να ακούω τις βρισιές και ανοησίες που έχει να πει κάποιος για εμένα! Να είμαι ευτυχισμένη… Αυτό θέλω! Να είμαι ευτυχισμένη με έναν άνθρωπο που θα τον έχω και θα με έχει ανάγκη. Να μοιραζόμαστε τις χαρές αλλά και τα προβλήματά μας. Μόνο αυτό… τίποτα άλλο» είπε η Άννα και ξέσπασε σε λυγμούς και σε κλάματα, αφού επιτέλους έβγαλε τον θυμό της και το βάρος που κουβαλούσε μέσα της! Όλοι από τα γύρω σπίτια που είχαν βγει στα μπαλκόνια τους, για να την ακούσουν, άρχισαν να την χειροκροτούν και ταυτόχρονα σκούπιζαν τα δάκρυά τους από τη συγκίνηση.
Όλοι σταμάτησαν να κοροϊδεύουν την Άννα, γιατί κατάλαβαν τι πραγματικά ήθελε και τι πραγματικά είχε ανάγκη.
Όλγα Τ. μαθήτρια β΄ γυμνασίου
Φεβ 21 2020
Τα παραθετικά των επιθέτων
Φεβ 21 2020
Η Άννα του Κλήδονα (αλλαγή τέλους) της ιστορίας του Δ. Αξιώτη από την Αναστασία Τσ.
Η Άννα του Κλήδονα, Διαμαντή Αξιώτη, πρωτότυπο κείμενο
[…] Κι έτσι η τσογλανοπαρέα,* μέσα σε γέλια και συνωμοτικά σπρωξίματα, ευχαριστημένη για το κατόρθωμά
της και τις αυριανές συνέπειες αυτού, διαλύθηκε τη νύχτα εκείνη του Αϊ-Γιαννιού του Κλήδονα, του Ριζικάρη.”
🔻🔻🔻🔻
Η συνέχεια (Αναστασία Τσ.)
«Η τσογλανοπαρέα είχε ολοκληρώσει τη μικρή της φάρσα. Παρ’ όλα αυτά, κάποιο απ’ τα αγόρια φαινόταν να αμφιβάλλει. Κοιτούσε νευρικά δεξιά και αριστερά στα υπόλοιπα παιδιά που γελούσαν με τη διαβολική τους πράξη. Πού να το φανταζόμουν ότι ο Γιωργάκης είχε ωριμάσει πιο γρήγορα από εμάς; Κοιτούσε το έδαφος, σκυθρωπός, τόσο αφηρημένος, λες και ήταν στον κόσμο του.
της και τις αυριανές συνέπειες αυτού, διαλύθηκε τη νύχτα εκείνη του Αϊ-Γιαννιού του Κλήδονα, του Ριζικάρη.”
🔻🔻🔻🔻
Η συνέχεια (Αναστασία Τσ.)
«Η τσογλανοπαρέα είχε ολοκληρώσει τη μικρή της φάρσα. Παρ’ όλα αυτά, κάποιο απ’ τα αγόρια φαινόταν να αμφιβάλλει. Κοιτούσε νευρικά δεξιά και αριστερά στα υπόλοιπα παιδιά που γελούσαν με τη διαβολική τους πράξη. Πού να το φανταζόμουν ότι ο Γιωργάκης είχε ωριμάσει πιο γρήγορα από εμάς; Κοιτούσε το έδαφος, σκυθρωπός, τόσο αφηρημένος, λες και ήταν στον κόσμο του.
Όλοι πέσαμε για ύπνο, περήφανοι που στήσαμε τόσο καλό κόλπο. Ο Γιωργάκης δεν κοιμόταν. Το ταβάνι κοιτούσε. Του άστραψε τότε, έτσι ξαφνικά. Σηκώθηκε πριν καν ξημερώσει και του καρφώθηκε να πάει να πάρει το ψωμί απ’ το σινί, το ριζικό της Άννας της γουρλομάτας. Ένας κρύος ιδρώτας τον είχε κατακλύσει, γιατί σκεφτόταν ότι αν τον έπαιρναν χαμπάρι τα φιλαράκια του, θα έφευγε απ’ τη παρέα, αφού τους χαλούσε την πλάκα. Αλλά ο φόβος του δεν τον σταμάτησε. Εξάλλου, σκεφτόταν ότι και να τον έδιωχναν, ποτέ δεν ήταν σαν αυτούς. Δεν είχαν καν το ίδιο όνειρο. Αντίθετα με τους άλλους, ο Γιωργάκης μας ήθελε να μείνει στο χωριό, να κάνει οικογένεια.
Παίρνοντας, λοιπόν, το ψωμί με το ένα χέρι -δεν ήξερε τι να το κάνει, πού να το κρύψει- ψιθύρισε στον εαυτό του: «Ή τώρα ή ποτέ!». Όσο περισσότερο περνούσε τον χρόνο του να κοιτάει γύρω του για πιθανές κρυψώνες, όλο και περισσότερες σταγόνες
ιδρώτα λαμπύριζαν στη μύτη του. Μετά από ώρα ανησυχίας, πήρε μια βαθιά ανάσα
και το έφαγε.
ιδρώτα λαμπύριζαν στη μύτη του. Μετά από ώρα ανησυχίας, πήρε μια βαθιά ανάσα
και το έφαγε.
Έτσι, λοιπόν, με ψίχουλα σε όλο του το πρόσωπο, μασουλώντας το ψωμί, περπάτησε με το πιο περήφανο ύφος του νιώθοντας σαν ήρωας. Μες στα χιλιάδες αστέρια της νύχτας και το απόλυτο σκοτάδι, ξεχώριζε μια λευκή μορφή. Η Άννα μας είχε βγει βραδιάτικα να κάνει μια προσευχή, πάλι, στον Θεό να παντρευτεί. Ειλικρινά, τώρα που το σκέφτομαι, η κατάσταση ήταν τόσο -μα τόσο- περίεργη. Ένα αγόρι που περπατά σαν παλικάρι -ή μάλλον σαν κανένα παγώνι- με φουσκωμένα μάγουλα απ’ το ψωμί και λερωμένο σε όλα του τα μούτρα του με ψίχουλα και ένα κορίτσι που το ‘χε κάνει συνήθεια να πάει να προσεύχεται κάτω απ’ τα άστρα. Δεν μπορώ να πω ότι ήταν
άκρως ρομαντικό.
άκρως ρομαντικό.
Η Άννα είχε γουρλώσει τα μάτια της ακόμα πιο πολύ απ’ ότι συνήθως -και δεν τη κατηγορώ… Μ’ αυτό που βλέπει… Ο άλλος πάλι, ακίνητος, λες και είχε δει φάντασμα, κατάφερε να αρθρώσει ένα «Γεια» μες στις προσπάθειές του να καταπιεί ολόκληρο το ψωμί.
Τελικά, απλώς κατέληξε να πνίγεται και φυσικά η Άννα ,συμπονετική, πήγε να του χτυπήσει την πλάτη, τρομοκρατημένη.
Τελικά, απλώς κατέληξε να πνίγεται και φυσικά η Άννα ,συμπονετική, πήγε να του χτυπήσει την πλάτη, τρομοκρατημένη.
Όταν επιτέλους σταμάτησε να βήχει ο καημένος ο Γιωργάκης, τα δυο παιδιά αντάλλαξαν βλέμματα, πρώτη φορά τόσο κοντά. Τότε ήταν που και η Άννα είπε «Γεια!». Στάθηκαν για λίγο έτσι περίεργα να κοιτάζονται, τόσο αμήχανα, λες και μόλις ανακάλυψαν την ύπαρξη και του άλλου φύλου στον πλανήτη. Ο Γιωργάκης με μάτια τόσο γουρλωμένα, έτοιμα να ξεπηδήσουν απ’ το κεφάλι του, της είπε «Μένω εκεί.» δείχνοντας το σπίτι του. Η Άννα έκανε το ίδιο με τη διαφορά ότι τα δικά της μάτια θα έλεγα με σιγουριά ότι είχαν ήδη βγει απ’ το κεφάλι της.
Την επόμενη μέρα, ο Γιωργάκης πήρε ένα σκληρό ύφος, δάγκωσε τα χείλη του, χτύπησε την πόρτα της Άννας και ετοιμάστηκε να της δώσει ένα καρβέλι ψωμί, έτσι για δώρο. Αυτό που αντίκρισε, βέβαια, τον σόκαρε λίγο. Η Άννα, ξεμαλλιασμένη απ’ τον ύπνο, άνοιξε με δύναμη την πόρτα και φώναξε «ΤΙ;»!!!. Εκείνος έμεινε, πάγωσε. Ξέχασε
όλο του τον προβαρισμένο λόγο, τον οποίο είχε περάσει όλο το υπόλοιπο βράδυ να ετοιμάζει. Τώρα που το σκέφτομαι, μάλλον έτσι εξηγούνται οι μαύροι κύκλοι κάτω απ’ τα μάτια του. Εκείνη, όταν κατάλαβε ποιος ήταν, πήρε το ψωμί και μετανιωμένη είπε ένα:
όλο του τον προβαρισμένο λόγο, τον οποίο είχε περάσει όλο το υπόλοιπο βράδυ να ετοιμάζει. Τώρα που το σκέφτομαι, μάλλον έτσι εξηγούνται οι μαύροι κύκλοι κάτω απ’ τα μάτια του. Εκείνη, όταν κατάλαβε ποιος ήταν, πήρε το ψωμί και μετανιωμένη είπε ένα:
– Ευχαριστώ…
– Παρακαλώ, είπε ο άλλος. Θες να πάμε να πάρουμε ένα κανονικό πρωινό;
– Εντάξει, είπε εκείνη σοκαρισμένη.
Πιάστηκαν χέρι χέρι και πήγαν στο φούρνο.
Εγώ μετά τους κορόιδευα συνέχεια. Όπως και όλη η τσογλανοπαρέα, φυσικά. Πού να
το φανταζόμασταν ότι μετά από καιρό θα παντρεύονταν κιόλας… Ακόμα, πάντως, δεν
μετανιώνω για το παρατσούκλι που τους είχα βγάλει.
Εγώ μετά τους κορόιδευα συνέχεια. Όπως και όλη η τσογλανοπαρέα, φυσικά. Πού να
το φανταζόμασταν ότι μετά από καιρό θα παντρεύονταν κιόλας… Ακόμα, πάντως, δεν
μετανιώνω για το παρατσούκλι που τους είχα βγάλει.
Το γουρλωμένο ζευγάρι θα μείνει στην ιστορία.»
Αναστασία Τσαντήλα
μαθήτρια β΄ γυμνασίου
Φεβ 18 2020
Το κόκκινο χόρτο
Μια μέρα πριν πολλά πολλά χρόνια, μπορεί και χίλια- μπορεί και
εκατό, ένας γεωργός παρατήρησε πως στο χωράφι του είχε φυτρώσει ένα κόκκινο
χόρτο. Ανησύχησε μα δεν είπε τίποτε σε κανέναν. Το κοίταξε από κοντά,
αλλά δεν
είχε τίποτε ιδιαίτερο, εκτός φυσικά από το γεγονός ότι ήταν κόκκινο.
εκατό, ένας γεωργός παρατήρησε πως στο χωράφι του είχε φυτρώσει ένα κόκκινο
χόρτο. Ανησύχησε μα δεν είπε τίποτε σε κανέναν. Το κοίταξε από κοντά,
αλλά δεν
είχε τίποτε ιδιαίτερο, εκτός φυσικά από το γεγονός ότι ήταν κόκκινο.
Έκανε πολλές σκέψεις, μπορεί χίλιες- μπορεί και εκατό, μα δε
μπορούσε να εξηγήσει ένα τέτοιο γέννημα της φύσης. Ξαγρύπνησε το βράδυ και
αναρωτιόταν αν θα έπρεπε να το ξεφυτρώσει, παρότι δεν είπε κουβέντα στη
προσευχή του ή στη γυναίκα του.
μπορούσε να εξηγήσει ένα τέτοιο γέννημα της φύσης. Ξαγρύπνησε το βράδυ και
αναρωτιόταν αν θα έπρεπε να το ξεφυτρώσει, παρότι δεν είπε κουβέντα στη
προσευχή του ή στη γυναίκα του.
Με το που ξημέρωσε, έτρεξε γρήγορα να το δει με ένα σωρό παράξενες
φαντασίες στο συννεφιασμένο μυαλό του, αλλά δεν είχε αλλάξει ούτε σε μέγεθος,
ούτε σε ύφος. Στεκόταν αδύναμο και κόκκινο, δίπλα στα υπόλοιπα φυσιολογικά,
αδύναμα και πράσινα χόρτα.
φαντασίες στο συννεφιασμένο μυαλό του, αλλά δεν είχε αλλάξει ούτε σε μέγεθος,
ούτε σε ύφος. Στεκόταν αδύναμο και κόκκινο, δίπλα στα υπόλοιπα φυσιολογικά,
αδύναμα και πράσινα χόρτα.
Ξερίζωσε κάποια από τα φυσιολογικά τριγύρω από το κόκκινο, ώστε να
μπορέσει να δει καλύτερα το χώμα ψάχνοντας για κάποιο στοιχείο που να εξηγεί
αυτή την ιδιοτροπία. Τίποτα. Όταν είδε από μακριά τη γυναίκα του και μια
κατσίκα να πλησιάζει, σηκώθηκε και προσπάθησε με το αμέριμνο φέρσιμο του να μη
καταλάβουν τίποτα.
μπορέσει να δει καλύτερα το χώμα ψάχνοντας για κάποιο στοιχείο που να εξηγεί
αυτή την ιδιοτροπία. Τίποτα. Όταν είδε από μακριά τη γυναίκα του και μια
κατσίκα να πλησιάζει, σηκώθηκε και προσπάθησε με το αμέριμνο φέρσιμο του να μη
καταλάβουν τίποτα.
Πέρασαν αρκετές μέρες, σιωπηλής και μοναχικής αναζήτησης της
αλήθειας, ώσπου μια μέρα το κόκκινο χόρτο χάθηκε. Τέτοιο βαρύ πένθος δεν
είχε νιώσει, ούτε στο θάνατο της μητέρας του, αν και εδώ που τα λέμε, εκείνη
πέθανε σε μεγάλη ηλικία και χωρίς πολλές εκκρεμότητες.
αλήθειας, ώσπου μια μέρα το κόκκινο χόρτο χάθηκε. Τέτοιο βαρύ πένθος δεν
είχε νιώσει, ούτε στο θάνατο της μητέρας του, αν και εδώ που τα λέμε, εκείνη
πέθανε σε μεγάλη ηλικία και χωρίς πολλές εκκρεμότητες.
Η γυναίκα του δε καταλάβαινε τι του συμβαίνει, ξεφύσαγε και θύμωνε,
όταν εκείνος χανόταν στις μελαγχολικές σκέψεις του, σα να έβλεπε μπροστά της
κάτι τόσο παράξενο όσο ένα κόκκινο χόρτο.
όταν εκείνος χανόταν στις μελαγχολικές σκέψεις του, σα να έβλεπε μπροστά της
κάτι τόσο παράξενο όσο ένα κόκκινο χόρτο.
Τα χρόνια περνούσαν και ποτέ ξανά δε παρατήρησε να φυτρώνει ένα
κόκκινο χόρτο στο χωράφι του, ή σε κάποιο ξένο χωράφι που βρέθηκε επισκέπτης,
αν και είχε οξυνθεί ιδιαίτερα το παρατηρητικό ταλέντο του. Δεν είχε μιλήσει
ποτέ σε κανέναν για το εύρημα του, από περηφάνια ή από φόβο. Οι άνθρωποι συχνά
μιλούν για ανόητες εμμονές ή κακούς οιωνούς.
κόκκινο χόρτο στο χωράφι του, ή σε κάποιο ξένο χωράφι που βρέθηκε επισκέπτης,
αν και είχε οξυνθεί ιδιαίτερα το παρατηρητικό ταλέντο του. Δεν είχε μιλήσει
ποτέ σε κανέναν για το εύρημα του, από περηφάνια ή από φόβο. Οι άνθρωποι συχνά
μιλούν για ανόητες εμμονές ή κακούς οιωνούς.
Στα βαθιά του γεράματα, αποφάσισε να μοιραστεί την ιστορία με τα
εγγόνια του, σα να τους έλεγε ένα συνηθισμένο παραμύθι. Η γυναίκα του- είχε
γεράσει και αυτή- φαινόταν αδιάφορη, αν και μεταξύ μας είχε απλώσει το
κουρασμένο αυτί της με απόλυτη προσήλωση στα λόγια του. Τους είπε λοιπόν για το
κόκκινο χόρτο, ίσως με κάποιες γεροντίστικες σάλτσες και επαναλήψεις. Για το
πώς εμφανίστηκε, για τις περίεργες σκέψεις του, για τις σχεδόν επιστημονικές
υποθέσεις του, για τις πολλές, μπορεί και χίλιες- μπορεί και εκατό, νύχτες που
δε κοιμήθηκε και για την εξαφάνιση του χόρτου έτσι ξαφνικά όπως ήρθε.
εγγόνια του, σα να τους έλεγε ένα συνηθισμένο παραμύθι. Η γυναίκα του- είχε
γεράσει και αυτή- φαινόταν αδιάφορη, αν και μεταξύ μας είχε απλώσει το
κουρασμένο αυτί της με απόλυτη προσήλωση στα λόγια του. Τους είπε λοιπόν για το
κόκκινο χόρτο, ίσως με κάποιες γεροντίστικες σάλτσες και επαναλήψεις. Για το
πώς εμφανίστηκε, για τις περίεργες σκέψεις του, για τις σχεδόν επιστημονικές
υποθέσεις του, για τις πολλές, μπορεί και χίλιες- μπορεί και εκατό, νύχτες που
δε κοιμήθηκε και για την εξαφάνιση του χόρτου έτσι ξαφνικά όπως ήρθε.
Τα εγγόνια έδειχναν πολύ εντυπωσιασμένα από την ιστορία, αλλά,
όταν εκείνος την ολοκλήρωσε χωρίς να δώσει καμιά άλλη εξήγηση, έδειχναν
πραγματικά μπερδεμένα και θυμωμένα. Ύστερα ο παππούς αποκοιμήθηκε και η γιαγιά
με ένα πονηρό χαμόγελο ψιθύρισε στα παιδιά:
όταν εκείνος την ολοκλήρωσε χωρίς να δώσει καμιά άλλη εξήγηση, έδειχναν
πραγματικά μπερδεμένα και θυμωμένα. Ύστερα ο παππούς αποκοιμήθηκε και η γιαγιά
με ένα πονηρό χαμόγελο ψιθύρισε στα παιδιά:
«Ο παππούς σας, μόλις σας μίλησε για το πιο δύσκολο κατόρθωμα στο
κόσμο. Να μην ξέρεις…»
κόσμο. Να μην ξέρεις…»
Πηγή: http://innerself.gr/
Φεβ 18 2020
Το ιδανικό σχολείο, Μαρία Μ.
Το ιδανικό σχολείο… Πόσα πράγματα
μπορεί κανείς να φανταστεί. Το ιδανικό
σχολείο για μένα πρέπει να είναι ευρύχωρο. Οι διάδρομοι και οι αίθουσες πρέπει
να είναι έτσι διαμορφωμένοι, ώστε τα παιδιά και οι καθηγητές να μην στριμώχνονται
μέσα σε αυτούς . Επίσης η κάθε τάξη καλό θα ήταν να είναι
ειδικά εξοπλισμένη για το κάθε μάθημα. Απαραίτητη για εμένα προϋπόθεση είναι το
διαδραστικό μάθημα . Με αυτόν τον τρόπο
το μάθημα θα είναι πιο ενδιαφέρον. Τέλος, και το προαύλιο του σχολείου θα
πρέπει να είναι μεγάλο, για να γίνεται με περισσότερη ασφάλεια το μάθημα της
γυμναστικής .
μπορεί κανείς να φανταστεί. Το ιδανικό
σχολείο για μένα πρέπει να είναι ευρύχωρο. Οι διάδρομοι και οι αίθουσες πρέπει
να είναι έτσι διαμορφωμένοι, ώστε τα παιδιά και οι καθηγητές να μην στριμώχνονται
μέσα σε αυτούς . Επίσης η κάθε τάξη καλό θα ήταν να είναι
ειδικά εξοπλισμένη για το κάθε μάθημα. Απαραίτητη για εμένα προϋπόθεση είναι το
διαδραστικό μάθημα . Με αυτόν τον τρόπο
το μάθημα θα είναι πιο ενδιαφέρον. Τέλος, και το προαύλιο του σχολείου θα
πρέπει να είναι μεγάλο, για να γίνεται με περισσότερη ασφάλεια το μάθημα της
γυμναστικής .
Όσο αφορά
τους καθηγητές θα πρέπει να δέχονται και να απαντούν σε όλες τις απορίες μας.
Αν δεν το κάνουν, θα δημιουργηθούν κενά, τα οποία, αν δεν αναπληρωθούν, θα
έχουν επιπτώσεις στην απόδοσή μας και κατ’ επέκταση στη βαθμολογία μας.
Επιπλέον, οι καθηγητές πρέπει να παραδίδουν με ευχάριστο τρόπο το μάθημα, ώστε
οι μαθητές να το καταλαβαίνουν καλύτερα. Πλέον ζούμε σε μια χώρα, η οποία μας
μαθαίνει να έχουμε κριτική σκέψη και αντίληψη. Μερικοί καθηγητές το
υποστηρίζουν αυτό αλλά η πλειοψηφία όχι . Για παράδειγμα, όταν στην εξέταση η
σε κάποιο διαγώνισμα λέμε ή γράφουμε κάτι με παρεμφερή λόγια από αυτά του
βιβλίου, το θεωρούν λάθος. Τέλος, η διάθεση των καθηγητών παίζει μεγάλο ρόλο
στην παράδοση του μαθήματος . Η φιλική και ευδιάθετη συμπεριφορά των καθηγητών,
ωθεί τα παιδιά να διαβάζουν και να δίνουν περισσότερη ενέργεια σε αυτό που
κάνουν.
τους καθηγητές θα πρέπει να δέχονται και να απαντούν σε όλες τις απορίες μας.
Αν δεν το κάνουν, θα δημιουργηθούν κενά, τα οποία, αν δεν αναπληρωθούν, θα
έχουν επιπτώσεις στην απόδοσή μας και κατ’ επέκταση στη βαθμολογία μας.
Επιπλέον, οι καθηγητές πρέπει να παραδίδουν με ευχάριστο τρόπο το μάθημα, ώστε
οι μαθητές να το καταλαβαίνουν καλύτερα. Πλέον ζούμε σε μια χώρα, η οποία μας
μαθαίνει να έχουμε κριτική σκέψη και αντίληψη. Μερικοί καθηγητές το
υποστηρίζουν αυτό αλλά η πλειοψηφία όχι . Για παράδειγμα, όταν στην εξέταση η
σε κάποιο διαγώνισμα λέμε ή γράφουμε κάτι με παρεμφερή λόγια από αυτά του
βιβλίου, το θεωρούν λάθος. Τέλος, η διάθεση των καθηγητών παίζει μεγάλο ρόλο
στην παράδοση του μαθήματος . Η φιλική και ευδιάθετη συμπεριφορά των καθηγητών,
ωθεί τα παιδιά να διαβάζουν και να δίνουν περισσότερη ενέργεια σε αυτό που
κάνουν.
Τα μαθήματα που διδάσκονται είναι επίσης ένα
θέμα που απασχολεί πολλούς νέους της εποχής μας. Καλό θα ήταν τα προαιρετικά
μαθήματα να εναλλάσσονται. Για παράδειγμα τα θρησκευτικά. Σε μια χώρα με ανεξιθρησκία
πολλά παιδιά, τα οποία δεν πιστεύουν, είναι αναγκασμένα να παρακολουθούν
μαθήματα χριστιανικής πίστης. Επίσης, θα μπορούσαν να διδάσκονται μαθήματα κατεύθυνσης.
Για παράδειγμα, για κάποιον που θέλει στο μέλλον να ακολουθήσει τη λογιστική,
θα μπορούσαν να γίνουν σεμινάρια πάνω σε αυτόν τον τομέα. Επιπλέον, τα μαθήματα
κοινωνικής φύσεως είναι πολύ σημαντικά. Κάθε εβδομάδα, εναλλασσόμενα, θα
μπορούσαν να γίνονται μαθήματα που αφορούν το περιβάλλον την ανακύκλωση κ.α.
Ακόμη πολύ χρήσιμα είναι και τα πρακτικά μαθήματα, όπως αυτά της μαγειρικής ,
μαθήματα πρώτων βοηθειών , διοίκησης επιχειρήσεων κ.α. Εκτός από τα παραπάνω,
οι μαθητές στα σχολεία επιβάλλεται να διδάσκονται μαθήματα σεξουαλικής παιδείας
, καθώς στις μέρες μας υπάρχει μεγάλη άγνοια σε αυτό το θέμα. Τέλος, θα έπρεπε
να μαθαίνουμε για θέματα που θα μας απασχολήσουν στην ενήλικη ζωή μας, όπως τα
Ε.Φ.Κ.Α , Α.Μ.Κ.Α. , Φ.Π.Α. κ.α.
θέμα που απασχολεί πολλούς νέους της εποχής μας. Καλό θα ήταν τα προαιρετικά
μαθήματα να εναλλάσσονται. Για παράδειγμα τα θρησκευτικά. Σε μια χώρα με ανεξιθρησκία
πολλά παιδιά, τα οποία δεν πιστεύουν, είναι αναγκασμένα να παρακολουθούν
μαθήματα χριστιανικής πίστης. Επίσης, θα μπορούσαν να διδάσκονται μαθήματα κατεύθυνσης.
Για παράδειγμα, για κάποιον που θέλει στο μέλλον να ακολουθήσει τη λογιστική,
θα μπορούσαν να γίνουν σεμινάρια πάνω σε αυτόν τον τομέα. Επιπλέον, τα μαθήματα
κοινωνικής φύσεως είναι πολύ σημαντικά. Κάθε εβδομάδα, εναλλασσόμενα, θα
μπορούσαν να γίνονται μαθήματα που αφορούν το περιβάλλον την ανακύκλωση κ.α.
Ακόμη πολύ χρήσιμα είναι και τα πρακτικά μαθήματα, όπως αυτά της μαγειρικής ,
μαθήματα πρώτων βοηθειών , διοίκησης επιχειρήσεων κ.α. Εκτός από τα παραπάνω,
οι μαθητές στα σχολεία επιβάλλεται να διδάσκονται μαθήματα σεξουαλικής παιδείας
, καθώς στις μέρες μας υπάρχει μεγάλη άγνοια σε αυτό το θέμα. Τέλος, θα έπρεπε
να μαθαίνουμε για θέματα που θα μας απασχολήσουν στην ενήλικη ζωή μας, όπως τα
Ε.Φ.Κ.Α , Α.Μ.Κ.Α. , Φ.Π.Α. κ.α.
Η ελληνική κοινωνία
πρέπει να προχωρήσει και η διδασκαλία να αλλάξει τακτικές και μεθόδους, ώστε,
όταν τα παιδιά «μπουν» στην αναζήτηση και αγορά εργασίας να είναι
προετοιμασμένα .
πρέπει να προχωρήσει και η διδασκαλία να αλλάξει τακτικές και μεθόδους, ώστε,
όταν τα παιδιά «μπουν» στην αναζήτηση και αγορά εργασίας να είναι
προετοιμασμένα .
Αγαπητό
ελληνικό σχολείο, προετοίμασε τα παιδιά να γίνουν ολοκληρωμένοι άνθρωποι και σωστοί
πολίτες και όχι μάζες που σκέφτονται και αντιδρούν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο!
ελληνικό σχολείο, προετοίμασε τα παιδιά να γίνουν ολοκληρωμένοι άνθρωποι και σωστοί
πολίτες και όχι μάζες που σκέφτονται και αντιδρούν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο!
Μαρία Μ.
μαθήτρια Β΄γυμνασίου
Φεβ 16 2020
Μπορείς να προβλέψεις τις ιστορικές εξελίξεις; ( κεφ. 3.2 ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ)
🔻
Μια δραστηριότητα πριν τη διδασκαλία του σχετικού μαθήματος από το 3ο κεφάλαιο.
Οι μαθητές κάνουν τις δικές τους υποθέσεις για τη δομή και τη δύναμη των κοινωνικών κατηγοριών με βάση τις γνώσεις τους από προηγούμενες ενότητες και το ένστικτό τους.
Όταν ακουστούν όλες οι απόψεις για κάθε κοινωνική ομάδα, ανοίγουμε το αντίστοιχο κουτί.
Σταθμίζουμε πόσο κοντά έπεσαν οι προβλέψεις και συζητάμε.
Κοινωνία Και Οικονομία. Μπο… by Βασιλική Δουληγέρη on Scribd
